Konuşma · DEMİR KAPI

"Aşağıyı araştırmalıyız. Bu bina hakkında hâlâ bilmediğimiz şeyler var."

"Kapı, onu yıkmaya yönelik tüm darbelerinize rağmen ayakta kaldı." Soğukkanlılıkla kapıyı inceliyor. "İçeri girmenin başka bir yolu olmalı."

"Ahh."

Kapı, senin kahroluşunun farkına varmıyor.

Ayağın, tüm gücüyle patlamak ve bu nesneye hak ettiği cezayı vermek için sabırsızlanıyor!

"Demek güce saygısızlık ha!" (Kapıyı tekmele.)

Kapıya güzelce haddini bildiriyorsun.

Çektiği acı ve aşağılanma, tam da ağzının tadına göre.

"Bu da sana kapak olsun, adi kapı!"

Bu tür darbeler can acıtır, özellikle bu tarz ufak tefek şeyleri kafaya takan biriysen.

Kapıya güzelce haddini bildiriyorsun. Üstelik canın bile yanmadı!

Kapıya güzelce haddini bildiriyorsun. Ama bedelini ayağın ödüyor. Ayağın çok acıyor. Çok.

Öfkeni bastır.

Bu dayanıklı ahşap kapı, sana olan tüm saygısını yitirdi.

"Siktiğimin kapısı seni!"

Kapıyı inanılmaz bir coşkuyla, âdeta mekân basar gibi tekmeliyorsun. Ancak kapı, bu kuvvete boyun eğmiyor. Tek duyduğun, arkadaki demirin dalga geçer gibi tangırdaması.

Kadın sigarasından bir duman alıyor ve başını sallıyor: "Burayı yerle bir et."

"Farklı bir sonuç elde edeceğinizi sanmıyorum." Soğukkanlılıkla kapıyı inceliyor. "İçeri girmenin başka bir yolu olmalı."

"Pekâlâ," kadın onaylarcasına başını sallıyor: "Hadi burayı yerle bir edelim."

"Öyle bir şey yapmayalım."

Küçük ve ağır bir kapı. Görünürde herhangi bir kilit yok.