Konuşma · İLKEL SÜRÜNGEN BEYNİ

Uyku bu kez merhametli dostum. Çok derin değil. Dışarıdaki denizin daimî sesiyle aydınlanıyor.

Bir de böceğin şekliyle. Döngüsel dua etme hareketi... sürüyor da sürüyor. O şey sana bakıyor. Sen ve o, iki şey, birbirinizin karşısında duruyorsunuz.

Hayır. Rahatla dostum. Konforlu karanlık bu sadece. Vücudundaki acıyla kesintiye uğruyor. Çok uzaklardan gelen bir telgrafla...

Bir süreliğine acı vermeyecek kadar uzaklardan.

Zihnin de iyileşiyor. Tekrar eski formuna kavuşuyor.

Başardın... Vakayı çözdün.

Her nasılsa hepsinden sıyrılmayı başardın... Kilisedeki cam ve kitabevindeki kötü kitap. Raftaki. Başardın. Kara denizi hasar almadan geçtin...

Ne?

Hiç. Sadece dış dünyada gelip geçen tehditler. Başka bir hayatın uğursuzlukları. Bu hayatın değil. Onları görmezden geldin. Güzel. Uyku, dinlendirici. Biraz daha uyu.

Diğer tarafa dön.

Bunu birçok kez yapıyorsun. Ta ki üzerindeki örtünün deliklerinden loş ışık sızmaya başlayıncaya kadar. Kalın karagül battaniye. Her saniye daha da aydınlanıyor. Tekrar dünyayla yüzleşme zamanı. Sil baştan...

(Gözlerini aç.)

Diğer tarafa dön.

Orada ufak bir şey var... Bir his. Telin üzerinde çekilen yay gibi. Küçük ve kabuklu hayvan benzeri bir şey.