Konuşma · KIM KITSURAGI

"Erken kalkmışsınız... İyi uyudunuz mu?"

(Kanı yut ve sonuçlandır.) "Hadi tüm adayı arayalım, altına bakılmadık taş bırakmayalım. Görev zincirindeki sıradaki adım bu."

"Peki," diyerek basitçe cevaplıyor.

O hâlâ endişeli. Uykunda çok kıvranıp cıyaklamış olmalısın.

(Kanı yut ve sonuçlandır.) "Hadi ana karaya dönelim. Görev zincirimizdeki sıradaki adım bu."

"Hadi şu siktiğimin vakasını çözelim."

"Vakayı zaten çözdük, unuttunuz mu? Uyuyordunuz."

"Aa..."

"Debelenip durdunuz, sonra bir anda yataktan fırlayıp yaranızdan akan kanla kaplı şekilde dimdik durmaya başladınız. İyi misiniz?"

"İyi olduğunuza emin misiniz? Debelenip durdunuz, sonra bir anda yataktan fırlayıp yaranızdan akan kanla kaplı şekilde dimdik durmaya başladınız."

"Aslına bakarsan... tam bir yok oluştu, Kim."

Kaşını çatıyor. "Sizi uyandırmak istememiştim... Belki de uyandırmalıydım. İşle alakalı bir rüya mıydı?"

"Evet. İşle alakalı."

"Endişelenmeyin dedektif. Vakayı çözdük. Her şey tamam." Kuzeye bakıyor. "Hazır mısınız?"

"Endişelenmeyin dedektif. Vakayı çözeceğiz. Hazır mısınız?"

"Hayır, eski eş rüyası."

Teğmen başıyla yavaşça onaylıyor.

Anlıyorum... Hepimiz benzer şeyler yaşadık. Bunu da atlatırsın.

"Sikerler."

"Peki." Teğmen başıyla onaylıyor. "Hazır mısınız?"

(Kanı yut ve sonuçlandır.) "Hadi sanığımızın cinayeti işleme sebebini öğrenelim. Görev zincirimizdeki sıradaki adım bu."

"Uykum çok derin ve dinlendiriciydi." (Ellerinle akan kanı gizlemeye çalış.)

"Fark ettim. Dikişlerinizin patlatmış olabileceğini düşünüyordum... Devam edebilir misiniz?"

(Kanı yut ve sonuçlandır.) "Hadi sanığımıza cinayeti itiraf ettirelim. Görev zincirimizdeki sıradaki adım bu."

(Kanı yut ve sonuçlandır.) "Hadi şu dev böceği inceleyelim. Görev zincirimizdeki sıradaki adım bu."

Kanı tükür ve işine devam et. Sen böyle belalı birisin işte.

(Kanı yut ve sonuçlandır.) "Hadi sanığı tutuklayalım. Görev zincirimizdeki sıradaki adım bu."

(Kanı yut ve sonuçlandır.) "Hadi sanığımızla tekrar bir konuşalım. Görev zincirimizdeki sıradaki adım bu."

"Hop, dur bir abi. Çok fena cıyaklayıp kıvranıyordun. Şimdi de yine kanaman var..." Ağzı açık şekilde vücudunu kaplayan kan izlerine bakıyor.

"Cuno... çok fena bir..." (Başını iki yana salla.) "...rüya gördüm..."

"Evet, Cuno onu gördü. Orospularla ilgili bir kâbus."

Sadece acıyla homurdan.

"İşte böyle. Pol‑it acıya tam bir erkek gibi katlanıyor. Aferin sana. Orospular seni psişik silahlarıyla vurmaya çalışıyor. Psişik işler... Cuno'nun C ile ilgili gördüğü şeylere inanamazsın..."

O rüyalarındaki C, hiç hoş değil.

"Hadi, tekrar yolumuza dönelim. Ölme yeter." Kanla kaplı ellerine bakıyor. "Cuno bir cenazeci değil."

Yardımcı memur Cuno; "Ne kadar kötü durumda olursan ol, pol‑it, devam edeceğiz," diye düşünüyor. "Bizim işimiz dedektiflik."

"Uykumda konuştum mu yani?"

"Evet, çok değil ama korkma. Bütün kâbuslar orospularla ilgili olur... Cuno'nun C ile ilgili gördüğü şeylere inanamazsın..."

"Nereden bildin?"

"Cuno bunları iyi bilir. Bütün kâbuslar orospularla ilgili olur... Cuno'nun C ile ilgili gördüğü şeylere inanamazsın..."

"Ben iyiyim, cidden." (Ellerinle akan kanı gizlemeye çalış.) "Ben ultra fena iyiyim."

"Aynen, aynen. Bu yüzden orospulara mızmızlanıyordun. Harbi iyisin."

Etrafındaki şeyler olduğu gibi duruyor. Uyurken yalnızdın. Şimdi uyandın ve hâlâ yalnızsın.

Siktirip git buradan. Burayı sikeyim, dünyayı sikeyim, hayatı sikeyim, bu bedeni sikeyim... Siktir git şuradan, artık yeter.

Örtüler kırmızıya bulandı. Yine kanaman başlamış. Soğukkanlılığını koru. Artık buradan çık ve şu siktiğimin işini bitir.

Harry... Söylenecek çok şey yok, biliyorum... ama en azından şunu unutma: Buraya kadar gelmeyi başardın ve sadece biraz daha sabretmelisin. Hadi bitirelim bu işi.