Konuşma · KORKUNÇ KRAVAT

Biraderim, vakit geldi!

Ne vakti?

Ah... Göreceksin... (Kravat, kızışmış bir kedi gibi göğsüne sürünüyor.)

İspirtoyla, mavi tıbbi ispirtoyla başlayalım. Şişeyi eline al ve kapağını aç! Diğer Dünya'yı açığa çıkarma zamanı.

Ne, şimdi mi? Kadın daha yeni öldü, sence şimdi partilemek için iyi bir zaman mı?

Biraderim; yaşam ve ölüm, birbirinden ayrılamazlar. Doğduğunda bir parti, her yıl bu doğumu kutlamak için bir parti, bir de toprağa gömülürken parti yapılır.

Evet, ben bir sorun göremiyorum.

Neden öldüğünde de parti yapılmasın ki? Zaten burada konu o bile değil! Sana söylediklerimin ne olduğu konusunda hiçbir fikrin yok... Bu parti manyak olacak. Manyağın ötesinde olacak.

Yetti lan! Konuşan deli kravat da neymiş arkadaş!

Biraderim, yapma... Lütfen şişeyi aç. Her şeyi düzeltebilirim.

Kravat, seninle işimiz bitti. Hem profesyonel olarak hem de arkadaş olarak... Defol! (Kravatı bitir.)

Cansız kravat, ölü bir hayvanın renkli bağırsakları gibi görünüyor; yağlı, tuhaf ve iğrenç. Bir insanı böylesine itici bir kravat takmaya iten ne olabilir?

Görünüşe bakılırsa bu sorunun cevabını asla öğrenemeyeceksin.

Mavi tıbbi ispirtoyu yavaşça aç.

Şişe, sessiz ve gizemli bir sesle açılıyor. Ağzından yükselen buhar, kuzey rüzgârları kadar keskin.

Uğultular, iskeleyi tuz ve yağmur yıkarken kadim bir sıcaklık derinin altında geziyor.

Şimdi biraderim, beni çıkar.

Ne? Seni çıkarabildiğimi bilmiyordum.

Biraderim, sana hiç yalan söyledim mi? Hadi beni çıkar. (Kravat çıkmak istiyormuş gibi boynuna asılıyor.)

Kravatı çıkar.

Parmakların yağlı düğümü çözmeyi başarınca kravat boynundan kayarak çıkıyor. Elinde tutarken ne kadar narin olduğunun farkına varıyorsun. Âdeta ağırlıksız...

Şimdi?

Şimdi beni şişeye koy.

Defol, lanet kravat! Sonunda senden kurtuluyorum! (Bitir. Kravatı olabildiğince uzağa fırlat.)

Yağlı paçavra, acınası bir şekilde havada dalgalanıp toprağa düşüyor. Hayattan tamamıyla yoksun, cansız bir nesne gibi görünüyor.

Yalnızca yardımcı olmaya çalışıyordu...

Kravatı şişeye koy.

Kravat, arıtıcı sıvıya battıkça üzerinden koca yağ parçaları kopup yüzeye yükseliyor ve hızla çözünüp yok oluyor.

%98,7 saflıkta alkolün mavi ispirto ateşiyle temizlenen kumaş neredeyse yepyeni görünüyor. Artık iğrenç bir bağırsak kurdu değil, Insulinde okyanusunda mercanların arasında gezen renkli ve ölümcül, zehirli bir yılan gibi.

Tamam... Sırada ne var?

Kravat, mavimsi sıvıda neredeyse ilahi bir zarafetle yüzüyor.

Bilinçli boyun aksesuarlarının yaşadığı uzak bir yıldız sisteminden getirilmiş, organik bir örneğe benziyor.

Şişenin tıpasını tık ve şişeyi kenara koy.

Teğmen, tüm bu süre zarfında seni sessizce seyretti.

Bir şey dememek için kendini zor tutuyor, sonra pes ediyor.

"Merakımı mazur görün ama..." diyor, yüzündeki ifadeden durumu garipsediğini anlıyorsun. "Ne yapıyorsunuz?"

Her zamanki gibi yalan söyleyin.

"Peki... Kim... Kimseye söylemek istemiyordum ama kravatım benimle konuşmaya başladı."

"Tabii konuşur." Pek şaşırmışa benzemiyor.

"Whirling‑in‑Rags'de uyandığımda başladı. O zamandan beridir benimle konuşuyor."

"Sakıncası yoksa kravatınız size ne diyor, sorabilir miyim?"

"Çok sert bir akıl hastalığının işareti bu, Kim." (Başına işaret et.)

"Evet, bence de öyle. Neden şişeye koydunuz?"

"Neden koymayayım, teğmen?"

"Peki. Tamam... Neyse, kravatınızın sizinle konuştuğunu bana söylediğiniz için teşekkür ederim. Sizin için kolay olmamıştır herhâlde." Bir anlığına bir şey daha söyleyecekmiş gibi duruyor...

Hepimiz çok stres altındayız. Durum giderek rezalete evriliyor. Seni yargılamıyorum. Tek ricam, kendini kaybetme.

Ama sonra dönüp bakışlarını önündeki yola dikiyor ve "Hadi gidelim," diye bitiriyor.

"Gerçekten bilmiyorum."

"Çünkü öyle yapmamı söyledi."

"Bana hayatı öğretiyor, Kim. Bir baba figürü gibi..."

"Peki... Öyleyse neden şişeye koydunuz?"

"Çoğunlukla daha sert partilememi söylüyor."

"Harika. İşinize çok yarıyor olmalı."

Gerçekten harika olduğunu düşünmüyor.

"Kankayız. Takılıyoruz öyle."

"Boş ver, zaten bunu anlayacak kadar açık görüşlü değilsin."

"Bir adamla konuşan kravatının arasındaki ilişkiyi anlayacak kadar mı? Evet, sanırım değilim..." derken sesinde samimiyetsiz bir hüzün var. Dönüp gidiyor.

"Bilmiyorum ama öğrenmek için can atıyorum."

"Alın benden de o kadar." Başını yavaşça sallıyor. "Bu iskelenin altında vakit kaybetmeyelim. Bir şekilde tüm bunları... açıklığa kavuşturmamız gerekiyor."

"Benim ailemde insanın şansı yaver gitsin diye sert içkiye kumaş atılır ve içilir. Komik ama zararı yok sonuçta."