Konuşma · YERİNDEN SÖKÜLMÜŞ SOKAK LAMBASI

Tabelayı, arkasına koyduğu çift taraflı bantla sokak lambasına yerleştirişini izliyor. "İşte, çok güzel oldu."

Tabelayı sana uzatıyor, sonra arkasına koyduğu çift taraflı bantla sokak lambasına yerleştirişini izliyor. "İşte, çok güzel oldu."

"Şimdilik idare eder."

(Al.)

Sana kartonu uzatıyor, üzerinde bir yazı olduğunu fark ediyorsun. "Bunu lambanın üzerine koyun ki insanlar size ait olduğunu anlasın."

(Kendini savunacak bir şeyler ara.)

Teğmen hareketini görüyor ve yüzünde şaşkın bir ifadeyle gözlerinin içine bakıyor.

Rehinci doğrularak görüş alanına tekrar girerken geriliyorsun. Elinde veya üzerinde başka bir yerde silah yok. Bunun yerine sana bir karton parçası uzatıyor. "Buyurun."

Seni kenarıyla kesmeye çalışıyor!

Niyeti gerçekten de bu değil.

"Nereye tuttuğuna dikkat et, kenarı çok keskin!"

"Emin olun değil." Parmağını kartonun kenarına sürüyor. "Bakın, çizilmedi bile. Şimdi lütfen alıp sokak lambasının üzerine koyun. Böylece insanlar size ait olduğunu anlar."

"Oh be." (Rahatla.) "Silahına uzanıyorsun sandım."

"Yok, öyle bir şey yapmam." Bunu söylemen onu hiç endişelendirmiş gibi görünmüyor. "Yalnızca sokak lambasının sizin olduğunu belirten bir tabela aldım. Üzerine koyun ki insanlar size ait olduğunu anlasın."

(Elini silahına koy.)

"Hey! Nereye gittin?"

"O zaman hisselerimi geri istiyorum."

"Neden ki? Bu çok güzel bir lamba. Zaten..." kabinindeki tabelaya işaret ediyor, "Bu dükkândan alınan eşyalar iade veya takas edilemez."

"Hissedar olmak nasıl bir his?"

"Müthiş... Bu hisseleri uzun süre elimde tutacağımdan değil tabii." Yüzünde yalancı bir gülümseme beliriyor. "O borçları ödemem lazım."

"Müthiş... Bu hisseleri uzun süre elimde tutacağımdan değil tabii." Yüzünde yalancı bir gülümseme beliriyor.

"Büyük alımlar planlıyorsun demek?"

"Zamanı gelip geçmiş işlerim var diyelim."

"İnsanın kaslarını iyi yapılmış bir alışveriş gibi rahatlatan bir şey yok, değil mi?" (Omuzlarını oynat.)

Ne söylemeye çalıştığını tam anlamıyor. "Ha... evet." Omuzlarının hareketini taklit etmeye çalışıyor ama sonunda omuzlarını silker hâle geliyor.

"1/20 nasıl?"

"Hmm, bu adil bir teklif." Parmağını kıvırıp çenesine götürüyor, olabildiğince düşünceli görünüyor.

Anca şov... Kararını çoktan verdi.

Bu poz! Bu güç! Evet, bu kıssssssmı uzat ve izleyicilerini heyecanlandır tatlım. Bakalım gerilime dayanabilecekler mi?

"Tamamdır, anlaştık. Sokak lambası artık size ait." Omuzları, üzerlerinden yük kalkmış gibi rahatlıyor. "Sizinle iş yapmak zevkliydi."

"Birkaç hisseden fazlasını veremem."

Yutkunuyor. "O kadarı... yetmez."

"İster al ister alma. Benim için fark etmez."

"O zaman boş verin. Parayla satsam daha çok kazanırım. Tabii yeniden değerlendirmek isterseniz..."

"Dinle, bana bu hisselerin değerinin beş yıl içinde ikiye katlanacağını söylediler."

"İyi de benim hemen satmam gerekiyor." Başını hafifçe yana eğip bu yeni bilgiyi düşünüyor.

Yoksa tavandaki ışığın hareketi gözüne mi takıldı? Emin olamıyorsun.

"Peki, tamam. Öyle olsun." Omuzları biraz gevşiyor. "Sokak lambası artık size ait."

"Düşünmek için biraz zamana ihtiyacım var." (Geri dön.)

"Tabii memur bey." Sesinde hafif bir panik var. "Sizin kararınız."

"Hisse kabul ediyorsan pazarlığa başlayalım mı?" (Üçkâğıtçılığa başla.)

"Tabii kabul ediyorum. Söylediğim gibi, sokak lambasının değerinin 700 reál olduğunu düşünüyorum. Kaç hisseye karşılık geldiğine siz karar verin."

Olabildiğince azına. Yalnızca bize daha değerli bir şeyler kazandıracaksa hisse satarız. Hisse, lüks bir üründür. İŞ ADAMI GİBİ DÜŞÜN!

Ne istediğini biliyor ama belli etmiyor. Aynı deneyimli bir tüccar gibi, çok küçük miktarlar için günlerce, hatta haftalarca pazarlık yapmaya dayanabiliyor.

Hisselerinin 1/20'si adil bir teklif olur. Ayrıca son derece bölünebilir bir sayı.

Fazladan biraz hisse versen borcunu ödemesine yardımcı olabilir. İkinci bir şansı hak ediyor.

O hisseleri gördüğünde içinde bir şeyler uyandı. Bunu itiraf etmese de olabildiğince fazla hisseye ihtiyacı var.

"Tabii kabul ediyorum. Sokak lambasının değerinin 700 reál olduğunu düşünüyorum. Kaç hisseye karşılık geldiğine siz karar verin."

Lambayla ilgili öğrenmen gereken başka bir şey yok. (Bitir.)

"Bu bir sokak lambası mı?"

"Evet, memur bey. Gördüğünüz gibi tamamen çalışır durumda."

Davranışları doğal ama konuşması dikkatli ve ölçülü. Saklayacağı hiçbir şey olmadığını görmeni istiyor.

"Sokak lambası kaç para?"

"700 reál. Bence kelepir."

Ucuz mu?! Hayır, değil! Seni çer çöp almaya ikna etmeye çalışıyor!

"Lambayı elde etmenin riskini düşününce bile bu fiyat biraz yüksek..."

"Kablolarının yeniden bağlanması meselesi de var. Ancak en önemli dönüşüm, bu lambanın normal iç mekân ışıklandırmalarının arasına konulması. Bu, lambanın morfolojik alanını değiştirdi. Lamba daha birkaç gün önce ev içi kullanıma uygun hâle geldi."

"Sen aklını mı yitirdin? Her köşe başında aynısından var!"

"Bu lamba üç dönüşüm geçirdi ve her dönüşüm, büyük veya küçük olması fark etmeksizin bir değer taşıyor." Dirseklerini tezgâha koyuyor ve yüzünü cama yaklaştırıyor.

Bu lamba çıkarıldı ve yeniden kablolandı, böylece iki dönüşüm geçirdi. Peki üçüncüsü ne?