Konuşma · KIM KITSURAGI

"O şeyleri ne güzel söylüyorsun, Kafatasçı..." Hayran bakışlarıyla iri adamı inceliyor. "Şiir gibi. Çok güzel!"

500 yaşına kadar yaşayacak.

"Dövmelerin güzelmiş. Annen mi yaptı?"

"HAYIR." Dingin ses, epey yükseklerden geliyor.

"ESASINDA, BİREYSELLİĞİN GÖRSEL İFADESİ, ONUNLA FARKLI ŞEKİLLERDE ALGILADIĞIMIZ BİR ŞEY. KUŞAK FARKI MESELESİ."

Küçük düşmüş gibi görünmüyor. Ya da yalvaracakmış gibi.

"Kafatasçı kendi keyfinin kâhyasıdır, kimsenin ne düşündüğünü siklemez!"

"BANA PSİKOLOJİK MANİPÜLASYON UYGULAMA GİRİŞİMİN BAŞARISIZ OLDU. ŞİMDİ KIYTIRIK MESELELERİNE DÖNME VAKTİ."

İşe yaramıyor gibi, biraderr... Belki de diğer gelenekçilerle konuşmayı denemelisin.

"BAS GİT, MİNİK DEDEKTİF." Esneyerek konuşuyor, gözlerine bakmıyor bile. "SENİN ACİZ ZIRVALAMALARIN UMURUMDA DEĞİL. BENİ BAYIYOR."

"Onu baymayı kes!" Bebiş, bir tutam saçını parmağının etrafına doluyor, sana pislikmişsin gibi bakıyor.

"Derdin ne senin?"

Heybetli dev, senin varlığını çoktan unutmuşa benziyor. Derin düşünceler içinde, gözleri ufku tarıyor...

Belli ki yeterli olmamış. Onu rahatsız etmek ve çözülmesini sağlamak için esaslı bir şey yapman gerek.

Yere ser... AĞZINA SIÇ!

Ortak payda bul, ağır ol.

Trafik sıkışıklığını inceliyor, sonra gözleri sana dönüyor. Bekliyor, hazırlıklı...

"Ama gerçekliğin nasıl işlediğini öğrendim!"

Önce onu rahatsız etmen gerek... Bir şekilde çözülmesini sağlamalısın.

"Şükürler olsun Jean, dönmüşsün!"

Teğmen Kitsuragi, dışarı çıktığını görünce başıyla hafif bir onay işareti yapıyor. Seni bekliyormuş gibi görünüyor.

"İT SUCUĞUNU GERİ GETİRDİM. BAK, HAYATTA. BU UFAK POLİSE ZARAR VERMEDİM."

"Buraya gelme sebebim bu değil. Zamanı cidden geriye almam gerek." (Devam et.)