Konuşma · BALKONDA TÜTTÜREN ELEMAN

"Yo, sadece onlardan biri olup olmadığını merak ettim."

"Evet, onlardan biriyim, şu gizli zevk gruplarından birindeyim. Gece çöktüğünde mahzenlerde toplaşırız... Cumartesi geceleri, hatta bazen cuma geceleri!"

Spor var. Sporcu biri. Bütün o fiziksel yetkinliği ve atletik becerileri yüzünden... Başka bir şey yok.

"Pazar Günü Dostu'nla tanıştım."

"Ya?" Yüzü ufak bir gülüşle süsleniyor. "Peki onu sevdin mi?"

"Seni sevdiğim kadar sevmedim."

"Ah, tüh." Bir kahkaha koparıyor. "Neden ki?"

"Gecenin bir yarısı neden senin evinde kalıyordu?"

"Anahtarı var. Bir de manzarayı seviyor..." Sigarayı tuttuğu elini nazikçe sallıyor. "Deniz manzarasını yani."

"Siz ikiniz nesiniz?"

"Dostuz, söyledim ya. Pazar günü dostları. Ara sıra bir araya gelmekten hoşlanan dostlar."

"Pazar Günü Dostu... Bunun anlamı ne?"

İç çekiyor: "İşler güçleştiğinde ortalarda olmayacağı anlamına geliyor sanırım."

"Öyle dost mu olur?"

"Olur, pazar günleri." Gülümsüyor.

"Başkaları hakkında konuşmak istemiyorum, seni konuşmak istiyorum."

"Hmm." Mırıldanıyor. "Ne olmuş bana, jandarm?"

"Kim o?"

"Birinci dünyadan gelen bir ziyaretçi. Sana bana benzemez, jandarm." Gülümsüyor ve gülüşü melankolik gibi. "O daima geri dönebilir."

"Nereye geri dönebilir?"

"Occident'ta, Sur‑la‑Clef'deki imkânlarına. Yine de..." Nefes alıyor ve ciğerlerini bir süre dolu tuttuktan sonra bırakıyor. "Onun gelip gidişleri köye biraz olsun canlılık getiriyor."

"Ya da para getiriyor, bilemiyorum..." Bara bakıyor.

"Sevmedim. Hükûmet yetkilisi sonuçta. Hükûmetlere güvenmem."

"Haklıymışsın, büyüleyici biri. Büyüleyici derecede bürokratik."

"Söyledim sana, çok faydalı olabiliyor. Siyasî kişiliklerde bir şeytan tüyü var."

"Üzerimdeki şu kimono..."

"Burada ne yapıyorsun?"

"Atmosferin tadını çıkarıyorum..." Gülümsüyor. "Peki ya sen, memur bey?"

"Burada kalıyorum, odam hemen yukarıda."

"İyiymiş," diyerek başıyla onaylıyor. "Tamam ama burada benimle konuşarak ne yapıyorsun?"

"Buraya birilerini pataklamaya ve üzerinde çalıştığım vakayı çözmeye geldim."

"O zaman şerefine içelim!" Kadehini kaldırıyor, sonra içkisinden bir yudum alıyor, köpükler dudağına değiyor.

"Burada ne yaptığımı bilmiyorum. Hayat beni nereye götürürse oraya gidiyorum."

"Hmm... Belki de bulmalısın, dedektif."

"Tarihe geçeceğim yer burası: Karaoke söyleyeceğim."

"Sahi mi?" Merakla doğruluyor. "Eh, sabırsızlıkla bekliyorum!" Kadehini sana kaldırıyor.

"Her şeyi unutacak kadar içmeye geldim."

"Sence de biraz fazla dramatik değil mi?" Estetik bir soruymuş gibi söylüyor bunu. "İlle de yapacağım diyorsan başka bir şey seçsen iyi olabilir... Başka bir madde."

"Ama tabii, sen polissin, bu da janra uyuyor." Masanın üzerinde kavuşturduğu ellerine bakıyor. "Ben de janra uyuyorum, hepimiz uyuyoruz... Kötü bir aşk romanının karakterleri misali, kurgu kalıbından çıkmışız."

"İnsan psikolojisi çok tembel değil mi sence de?"

"Bakıyorum da kendine gardırobumdan bir şeyler bulmuşsun." Seni süzüyor. "Hiç fena değil gerçekten. Seni buraya hangi rüzgâr attı?"

"Merhaba, jandarm. Yeni bir randevu." İşte yine karşında. Balkonda tüttüren eleman! Burada, Whirling‑in‑Rags'de.

"Merhaba."

"Merhabaa! Seni buraya hangi rüzgâr attı?"

"Selam."

"Selaam! Seni buraya hangi rüzgâr attı?"

(Bitir.)

"Buradasın!"

"Evet. Sen de. Seni buraya hangi rüzgâr attı?"

"Merhaba." (Kravatını düzelt.)