Konuşma · DAYANIKLILIK

Göğsünde bir şey hissediyorsun. Anormal bir sıkışma hissi. Sol koluna ve çenene doğru yayılıyor...

Eh, bu tanıdık bir his.

Daha önce de bu yollardan geçtik. Sorun yok.

I-ıh, üzgünüm ama bu sefer sorun var.

Hassiktir, korkuyorum. Ne yapacağım? Kimi aramalıyım?

Elinle göğsünü tutup ortalığı ayağa kaldırmana gerek yok. Sakin ol bakalım. Unutma, iyi görünmek sana her zaman iyi gelmiştir.

Dünyanın sonuna geldik.

Aklına kalp yetmezliği dışında bir sebep gelmesin.

Bırak kendini.

Teslim olmanın utanılacak bir tarafı yok. Hepimiz teslim oluyoruz; etraf çok karardı. Gözlerinin önüne onun yüzü bile gelmiyor baksana. Hâlbuki hep gelir diye hayal etmiştin. Tek gördüğün acı ve korku.

Bilincini açık tutmaya çalış.

Tek hissettiğin acı ve hâlsizlik. Artık teslim olman gerek. Hepimizin teslim olması gerek; etraf çok karardı. Gözlerinin önüne onun yüzü bile gelmiyor baksana. Hâlbuki hep gelir diye hayal etmiştin. Tek gördüğün acı ve korku.

Galiba bu sefer durum kötü.

Çok kötü. Hem de ÇOK kötü. Yolun sonuna geldin derecesinde kötü.

Kendine gel oğlum. Dayanmaya çalış, ne kadar kötü olursa olsun...

Kesin reflü bu. Of...

Değil. Yıllar boyunca kendini ihmal edişinin ve kendi kendine verdiğin zararın sonucu bu.

"İmdat... Kimse yok mu..."

Evet, aşırı nefes darlığı sebebiyle sesin çıkmıyor. Dur, işleri daha da kötü hâle sokuyorsun. Of, çok acıyor...