Konuşma · İRADE

Çaresizlik; zayıflığından besleniyor, semiriyor ve seni yavaş yavaş sarmalıyor. Tam da şu anda, bir polis memuru olarak vakti zamanında koruduğun ne kadar asil gayen varsa hepsini yiyip bitiriyor.

Başka bir şey daha var. Olmak zorunda. Gelgelelim bu, çamurlu suya kolunu sokup el yordamıyla bir şeyler aramak ve hiçbir şey bulamamak gibi...

Dinle, suda bir şeyler aramak konusunda şansına küs. Zira boğuluyorsun.

Hâlâ cümle kurabiliyorsun. Nalları dikmeye kıyasla daha iyi bir yerdeyiz sanki, değil mi?

"Keşke geberip gitseydim. Sikeyim ya, sikeyim!"

Teğmen, çöken iradeni gözlüklerinin arkasından soğukkanlılıkla izliyor.

Söyleyeceğin hiçbir şey daha iyi hissetmeni sağlamayacak...

"Ömrümü insanları koruyarak ziyan ettim. Değmezmiş."

"Bilhassa çetrefilli bir semte atandığınızın ve buradaki insanları korumakla mükellef olduğunuzun farkındayım. Ancak yoksulluk kimseyi zavallı yapmaz. Yoksulluk... yoksulluktur, o kadar."

"Benden bu kadar. Zaten polisleri seven de yok."

"Sürekli şüpheye ve nefrete maruz kalan tarafta olmak çok zor, farkındayım," diyor buruk bir tebessümle.

"Cidden şu an zerre sikimde değilsin, Kim. Siktir git."

"Siktir git, mi? Bunun kesinlikle kolay bir soruşturma olmadığını biliyorum evet ama..."

"Ömrümü insanları koruyarak ziyan ettim. Değmezmiş."

"Eziğin tekisin, Cuno bundan emin de, bir de üstüne niye mızmızlanıyorsun?"

"Cidden şu an zerre sikimde değilsin, Cuno! Benden bu kadar!"

"Cuno'yu siklememen Cuno'nun sikinde değil."

"Keşke geberip gitseydim. Sikeyim ya. Seni de sikeyim Cuno!"

"Pol‑itin ib*e olduğunu Cuno ta en başından anlamıştı."

"Benden bu kadar. Zaten polisleri seven de yok."

"Bunun için geç kaldın. Ee, şimdi n'apacaksın bakalım? Kendini mi şişleyeceksin?"

"Ömrümü insanları koruyarak ziyan ettim. Değmezmiş."

Martinaise'i de sikeyim, Revachol'u da sikeyim. Benden bu kadar.

Benden bu kadar. Zaten kimse polisleri sevmiyor.

Cidden artık hiçbir şey sikimde değil. Alayının amına koyayım.