Konuşma · KAPI, BODRUM DAİRESİ

Kapı tekrar kapandı. Burada artık yapacak bir şey yok.

İçeriden birinin sesi geliyor. Odadan odaya geçiyor. Burada her kim yaşıyorsa geri dönmüş olmalı.

Kapı uzun yıllar boyunca doğa şartlarına göğüs germiş. Deniz havası, döşemeleri tutan bakır çivileri ve aslan şeklindeki kapı tokmağını yeşertmiş.

Kraliyet Aslanı. Guillaume'un Yavrusu. Bu tokmak bir ömür gider.

Kulağını kapıya daya.

Hiç ses yok. Sessizlik ürpertici.

Dairede karanlık bile nefesini tutuyor.

Dairede biri geziniyor. Suyun kapandığını ve bulaşıkların şıngırtısını duyuyorsun.

Kiracı temizlik yapıyor olmalı. Çok geç kaldın. Burada yapacak başka bir şey yok. Evrart'a bilgi vermek iyi olur.

Kapıyı açmak için Mañana'nın anahtarını kullan.

Anahtarı tam çeviremiyorsun. Bir şey engel oluyor. Dairede çıt çıkmıyor.

Kiracının anahtarı kilidin üzerinde.

Teğmen önce kapıya, sonra sana bakıyor ve kapıdan uzaklaşmanı işaret ediyor.

Gitmen gerek. Başına bir şey gelmeden git buradan!

Anahtar tam dönmüyor. Önünde bir engel var. İçeride bir tabağın düşüp kırıldığını duyuyorsun. Ardından hiç ses çıkmıyor.

(Bitir.)

Tam ayrılacakken kapının öbür tarafından sesler duyuyorsun. Kesinlikle içeride biri var.

Teğmen "Gidelim," diye fısıldıyor. "Ve Evrart'a gidip olanları anlatalım. Kapıyı açamadığımızı söyleyelim, belki farklı bir yol bulunur."

Belki de bu yabancının kapısını açamaman iyi olmuştur. Evrart'a gidip olanları anlat.

"İçeride olduğunu biliyorum!"

Teğmen "İçerideyse zaten anlamı yok değil mi?" diyor ve çevredeki pencerelere göz gezdiriyor. "Gidelim buradan."

Cevap yok.

Kapıyı tıklat.

Cevap yok.

Evin içinde bir şey yere düşüp parçalanıyor.

Bir tabak, kadeh veya kupa.

Ardından musluk kapanıyor ve bu mutlak sessizlik... gergin hissettiriyor.

Geç kaldın. Sansar inine döndü. bakalım Evrart bu konuda ne düşünüyor.

"Bu muhtemelen Evrart'ın bahsettiği kapı. Ama önce şu Mañana'dan anahtarı almamız gerek."

Bu Evrart'ın bahsettiği kapı olmalı. Ama önce Mañana'dan anahtarı alman gerek.

Sansar ininin girişi. Kapı aslan başlı kapı tokmağı tarafından korunuyor. Hem kapı hem aslan başı yıllar içinde eskimiş.

Kapıyı açmak için Mañana'nın anahtarını kullan.

Elinden geldiğince sessiz olmaya çalışıyorsun. Sürgüyü açmak için kapı kolunu biraz tıkırdatman gerekiyor.

Sonunda kapı ufak bir "klik" sesiyle açılıyor. Aklında düşünceler uçuşuyor...

Anahtarın çevrilme sesi hâlâ avluda yankılanıyor. Umarım kimse duymamıştır.

Tamam dostum, açtın kapıyı. İçeri girmeye gerek yok. Bu çok kaba bir davranış olur.

Aferin. Hadi gidelim. Eminim burada ilginç hiçbir şey yoktur.

Buradan ayrılıp Evrart'a söylemekten başka yapacak hiçbir şey, haneye tecavüz için makul hiçbir sebep yok.

Bu eşikten geçmenin tek izahı merak olabilir. Belki içeride bir hazine vardır? Belki de beyaz bir timsah? Ya da bir cıva şelalesi?

İçeride önemli bilgiler olabilir... İhtimal dâhilinde...

Kapıyı açık tutarken havanın hareketini hissediyorsun. Ufak bir cereyan. Bir uğultu...

Dikkatlice kapıyı tıklat.

Sessizce kapıyı tıklatıyorsun. Döşemeler sesi boğuyor. Daireden cevap gelmiyor.

"İçeride kimse yok galiba." Teğmen rahatsız görünüyor.

Avluya bakan pencerelerden birinin seni izlediğini hissediyorsun.

Dairede kimse olmadığından neredeyse eminsin. Güvenli sayılır.

Kulağını kapıya daya.

Kapı yağmur yüzünden kaygan. İçeride hiç hareket duymuyorsun.

Hatta avlu da tuhaf şekilde sessiz. Kuş sesi bile yok.

Deri döşeme eskimiş. Çenende pürüzlerini hissedebiliyorsun. Hiç hareket duymuyorsun.

"Teğmen, aldığımız bu görev hakkında ne düşünüyorsun?"

"Daha önce de söylediğim gibi," diye cevap veriyor teğmen gözlüklerini düzelterek, "bunun kaçınılmaz olduğunun farkındayım."

"Yani kapıyı açmam seni rahatsız etmez mi?"

"Paralı asker mahkemesi olmadan bu davayı çözmezsek..." Gözlerinin içine bakıyor. "Can kaybı yaşanır. Bir kapıyı açmamız bunun yanında önemsiz."

"Öte yandan..." rahatsız bir şekilde çevredeki pencerelere bakıyor, "buradan ayrılıp Evrart'a kapıyı açtığımızı söyleyebiliriz. Bizi takip etmiyorlar gibi. Kimse gerçekten kapıyı açıp açmadığımızı söyleyemez."

"Evrart'a yalan mı söyleyelim? Böyle bir seçeneğimiz var mı?"

"Evet. Bazen yalan söylemek sonuç getirebilir." Kollarını kavuşturuyor. "Görevi siz aldınız. Kararı da siz verin."

Kapı hemen önünde duruyor. Kilidi açıp kurtulabilirsin.

Hem hiç açmazsan kapının arkasında ne olduğunu asla öğrenemezsin.

Bilmiyorum... Siz yalan söylemekte hiç fena değilsiniz. Casuslukta da yalan söylemek kadar iyi misiniz?