Konuşma · ALGI (İŞİTME)

Dört bir yanındaki çekirge sesleri misk kokan havaya karışıyor. Barakanın toprak zemininde, üzerine pencere niyetine küçük delikler açılmış çamur tepeleri var.

Toprak ve kumdan meydana gelmiş gökdelenler gibi. Buranın yerlisi böcekler için birer yaşam alanı olabilir mi?

"Eh, dedektif, görünüşe göre dosyayı kapattınız..." Teğmen etrafına bakıyor, not defterine bir şeyler yazıyor ve sana dönüyor...

"Çekirgeler. Kayıp çekirge dosyası, hani şu hayalî böcek dosyasının alt dosyası olan. En azından yolunda giden bir şey var."

"Dalga geçmeyi bırakır mısın Kim?"

"Aa, dalga falan geçmiyorum. Burada gerçekten ilerleme kaydediyoruz."

Biri dalga geçmediğini söylediğinde, bu genellikle o kişinin aslında dalga geçtiğinin bir göstergesidir.

Dışarıdaki çocukla konuşmalıyız. Bu işte muhtemelen parmağı var. Onu durdurmamız lazım." (Bitir.)

"İşin bu kısmını tek başına halledebilirsiniz bence. Gayet iyi gidiyorsunuz."

"Bu konuyu Cuno'yla konuşmalıyız. Onu durdurmamız lazım." (Bitir.)

"İşin Cuno kısmını tek başına halledebilirsiniz bence. Gayet iyi gidiyorsunuz."

"Sence Insulinde fazmiti yakınlarda mıdır?"

"Aksine, çekirgelere bakacak olursak bunun tam tersine işaret ediyorlar. Tuzaklardan yemleri alan fazmit değildi. Cuno'ydu. Fazmit diye bir şey yok..."

Omuz silkiyor. "Aman, ben nereden bileceğim ki?"

Tümdengelim gücünü kullan! Büyülü böceğin buralarda olmadığını biliyordun. Şu fazmit, muhakeme kabiliyetini zayıflatıyor.

"Evet, ben de tam olarak bunu düşünüyordum!"

"Evet," diyerek başını sallıyor. "Hakiki bir dönüm noktasına yaklaştığımızı hissediyorum."

Görünen o ki çekirgeleri buldunuz, dedektif.

Bu nedir?

Çamur kulelerinin arasında yaprak yığınları çürüyor. Düzinelerce minik çekirge bu yaprakları kemirip, muzır bir hazla oradan oraya vızıldıyor. Cuno bu çalışmasıyla kendini aşmış doğrusu.

Kendini ifadeye bir övgü bu.

Kendi kendini yetiştirmiş bir vizyonerin çalışması bu.

O hâlde gidip ona durmasını söylemeliyim. (Düşünceyi bitir.)

Çamur kulelerinin arasında yaprak yığınları çürüyor. Düzinelerce minik çekirge çürüyen yaprakları kemirip, muzır bir hazla oradan oraya vızıldıyor. Avludaki çocuk bu çalışmasıyla kendini aşmış doğrusu.

"Eh, dedektif, görünüşe göre dosyayı kapatmanıza az kaldı..." Teğmen etrafına bakıyor, not defterine bir şeyler yazıyor ve sana dönüyor...

"Kayıp çekirge dosyası, hani şu hayalî böcek dosyasının alt dosyası olan. En azından bu konuda işimiz rast gidiyor."

"Dur biraz, yoksa bu Insulinde fazmitinin yakınlarda olduğu anlamına mı geliyor?"

"Aksine, çekirgelere bakacak olursak bunun tam tersine işaret ediyorlar. Tuzaklardan yemleri alan fazmit değildi."

"Çocuğun teki alıp muziplik yapmış." Omuz silkiyor. "Aman, ben nereden bileceğim ki?"

Tümdengelim gücünü kullan! Böceğin buralarda olmadığını biliyordun. Şu fazmit, muhakeme kabiliyetini zayıflatıyor.

"Evet. Hemen gidip Morell'e bunu anlatmalıyız."

"Tabii ki. Bu işi size bırakıyorum. Fazmit-tuzak-böcek meselesine oldukça hâkim gibisiniz."

Görünen o ki çekirgeleri buldunuz, dedektif.

Bunu Morell'e anlatmalıyım...

Tam sen dönerken, çamur kulelerinin arasında yaprak yığınları çürüyor. Düzinelerce minik çekirge çürüyen yaprakları kemirip, muzır bir hazla oradan oraya vızıldıyor...