Konuşma · YAZILIMCI SOONA

Çok akıllıca! (Kılıcı atın dişleri arasına yerleştir.)

Şaşırtıcı şekilde kılıç atın dişleri arasına tam oturdu.

Kılıcı yerleştir.

Kendine sakla.

"Antenin şeklini nasıl değiştireceğiz?"

"Nasıl yani? Anteni ellerinizle ayarlayacaksınız."

"Hımm, fark yarattı gibi ama maalesef genel durumu değiştirecek kadar değil."

Bağlantıların üzerine biraz alkol dök.

Biraz zaman alıyor ama alkol ağır ağır bakır kabloların çevresindeki yağları çözmeye başlıyor.

"Bunun vakti mi şimdi dedektif?"

"Sorun yok teğmen. Sadece bağlantıları temizliyor."

Ondan da öte, senin için kıymetli olan bir şeyi sunakta feda ediyorsun...

"Ne yapıyorsunuz?! Ha... Bağlantıları mı temizliyorsunuz? Akıllıca."

"Bağlantı iyi gibi duruyor."

"Öyle olduğundan gerçekten şüpheliyim ama buradan konu hakkında yapabileceğim bir şey yok. Önceden temizlemeliydim. Ne aptalım..."

"Ee, bir şey görüyor musunuz?"

"Bütün anıt garip yağlarla kaplı. Bağlantılar için iyi olduğunu düşünmüyorum."

"Tüh, ben de bundan korkuyordum. Yanıma hiç çözücü de almadım. Ne aptalım..."

"Bağlantılar çok pis ama bende temizleyecek bir şey yok."

Alkollü bir şeyler olsa yağı çözüp daha temiz (ve net) bir bağlantı sağlayabilirdin.

Doğrusu ne aradığına dair hiçbir fikrin yok. Bir metal parçasına bağlanmış bir kabloya benziyor. Renkli kauçuk kaplamayı alıyorsun. Aklına başka bir şey gelmiyor...

"Nasıl tırmandım gördün mü?"

Öyle tığ gibi sayılmazsın ama zor da olsa anıtın tepesine çıkmayı başarıyorsun.

Bu performans kesinlikle çok utanç vericiydi.

Soğuk metal çubuk yağmurla ıslanmış. Bir an kayacakmışsın gibi geliyor ama bütün dikkatini göğüs kaslarına verip sıkıyorsun...

Sırt kaslarını da unutma şampiyon! Sende bu iş.

Soğuk metal, ellerini üşütüyor. Beyninin bir kısmı bir şeyin eksik olduğunu söylüyor...

Tebeşir tozu. Nemi emer ve kavramayı kolaylaştırır.

...ama ne olduğunu anlayamadan kendini anıtın tepesine güvenle tünemiş buluyorsun.

Soğuk metal, ellerini üşütüyor. Beyninin bir kısmı bir şeyin eksik olduğunu söylüyor...

Tebeşir tozu. Nemi emer ve kavramayı kolaylaştırır.

"Önemli değil. Çoktan ışınlanma sanatında ustalaştım."

"Aslında ustalaşmadınız ama fena bir tırmanıcı olmadığınızı kanıtladınız."

"Işınlanma gerçek değil ama tırmanmak bütün tehlikeleriyle gerçek."

"Ya kayıp düşersem..."

"O zaman boynunuz kırılabilir," diye duygusuz bir ses tonuyla cevaplıyor.

"Ama ne yaptığımı bilmiyorum..."

"Doğru ama ben görev yerimden ayrılamam, o yüzden siz yapmak zorundasınız."

"Sonra tekrar mı denesek?"

"Artık sonra diye bir şey yok. Fırsat bu fırsat. Lütfen devam edin."

(İç çek.) "Koalisyon Savaş Gemisi Archer, anlaşıldı mı? Ben Ateşte Yürüyen."

"Ama biri makinelere bakım yapıyormuş. Kablolar tamir edilmiş..."

...

"...Yürüyen? Duyuyor musunuz?"

"Archer! Ateşte Yürüyen konuşuyor. Beni duyuyor musunuz?"

"Liebling, bitte… Er ist unser einziges Kind..."

"...Savaş Gemisi Archer. Lütfen kendinizi tanıtın."

Sinyaller gitgide daha da karışıyor. Bu durumda Archer'ın sinyalini almak samanlıkta iğne bulmaya benziyor.

"Olmuyor." Yazılımcı ter içinde kalmış kulaklığını çıkarıyor. "Parazit çok fazla."

"Bu konuda ne yapabiliriz?"

"Yapacak ne kaldı ki? Denemeye devam edin."

"Ne oluyor?"

"Emin değilim ama entroponolojik parazite benziyor. Pusun içinde çok fazla mesafe kat eden yayımlarda olabiliyor."

"Ah evet, tabii ki. Öyle olsa gerek..."

İkisi de dışarıya sakin havası veriyor ama bu düşüncenin ikisi için de rahatsız edici bir tarafı var.

Bir dakika, pusun buradan binlerce kilometre uzakta olması gerekmiyor mu?"

Yine şu pus... Keşke hakkında daha çok bilgim olsaydı.

Pus mu? Pus, pus, pus... Kayıtlarında bulunmayan bir şey.

"Belki de ikiz kardeşindir?"

"İkiz kardeşim olmadığına emin olabilirsiniz. Ama gerçekten ben söylemişim gibi geliyor..." Teğmen kendi sesini duyduğu için ürkmüş gibi görünüyor.