Güçlü bir rüzgâr sağlam kalmış pencerelerin tıngırdamasına sebep oluyor. Kalın bir kir…

Güçlü bir rüzgâr sağlam kalmış pencerelerin tıngırdamasına sebep oluyor. Kalın bir kir tabakasıyla kaplılar. En az 40 senedir bu hâlde olmalılar.

(Düşünceyi bitir.)

"Teğmen, içeride ne olduğunu görebiliyor musun?" (Pencereye işaret et)

"Hayır." Kafasını sallıyor. Pencereler çerçevelerinde tıngırdıyor. "Denemem bile. Malum..." Gözlüklerini çıkarıyor.

"Bir zamanlar bir partnerim vardı, ona Göz derlerdi. Çünkü sürekli bana bir şeyleri göstermek zorundaydı. Gözlerim o kadar kötü işte."

Bu Göz isimli partneriyle ilişkileri iyi bitmemiş. Adını söylerken üzülüyor. Sorma bile, cevap vermez. Belki başka zaman konuşurken sorarsın.

"Ama yine de atış yapabiliyorsun değil mi?"

"Yeterince iyi aslında. Nasıl oluyorsa. Keskin nişancı değilim ama atış talimlerimi 10 üzerinden 7 ile geçiyorum."

Konu ateş etmeye gelince işi elleri hallediyor. Bir de omuzları. Refleks gibi.

Yalnızca başınla onayla. (Düşünceyi bitir.)

İçeriyi görmeye çalış.

Damlayan su yüksek bir yerden geliyor. Tek görebildiğin çökmüş merdivenlerin gölgesi.

Demirler pas ve aşınmayla resmen köpürmüş. Üzerlerinde bir de beyaz deniz tuzu tabakası var.