Bir anda bütün bedenin felç oluyor. Yoğun gürültü kafatasını dolduruyor; bu, daha önce…

"Teşekkürler." (Şakaklarını ov.)

"Emin misin?"

"Evet, eminim..." Soluklanıyor. "Yapabilsem ben de aynısını yapardım."

"Fikrimi değiştirmeden siktir git."

Söylemen gereken sözleri biliyor olmalısın. Aynı durumda sen de bulundun. Peki neden konuşmuyorsun?

"Ihhhm..."

Çünkü intiharı kendin için de bir çözüm yolu olarak görüyorsun. Parmağı tetiğin üstünde...

Ama böyle ölmeyi hak etmiyor!

Hayır, dur! Sonunda onunla aranda bağlantı kurmanın bir yolunu buluyorsun:

"Çektiğin acıyı biliyorum! Kadınlar beni de yüzüstü bıraktı."

Sana inanmaz gözlerle sırıtıyor. Sonra nefes veriyor, başını sallıyor ve tetiği çekiyor.

Senin orada öylece dilsiz gibi durmanı izlerken yüzünde bir sırıtış beliriyor. Sonra nefes veriyor, başını sallıyor ve tetiği çekiyor.

Onu durduramıyorum...

Çünkü sen de pek çok kez beyhude çabalarla aynı soruyu cevaplamaya çalışırken kendine silah doğrulttun. Parmağı tetiğin üstünde...

Sarhoştum! Ciddi değildim!

Çünkü durumu baştan beridir yanlış değerlendirdin. Şimdi ise parmağı tetiğin üstünde...

Artık çok geç...

Hadi be, bir fikir... Bir fikir yeter!

Neden salak gibi öylece duruyorum?

"Ne yapıyorsun?"

"Sorun çözüyorum," diye mırıldanıyor.

"Han'fendi, silahınızı bırakın. Sorunlarınızın çözümü bu değil. Şu an..."

"Tabii ki bu."

"Peki, sen bilirsin." (İzin ver.)

Kendini öldürürse silahını alabilirsin...

(Omzundan geriye fısılda.) "İyi misin Kim?"

Teğmen öne eğiliyor, kendine gelmeye başlıyor. "İyiyim, dedektif. Dikkat edin."

"Havai fişekleri görüyor musun Kim?" (Arkana bak.)

Kompresöre yaklaştıkça şiddetli beyaz gürültü daha da dayanılmaz hâle geliyor. Beynin, kafatasının içinde şişiyormuş gibi hissediyorsun.

Olabildiğince hareketsiz kal.

"Tamam, sakin ol. Hareket etmesen daha iyi olur demiştim."

"875263... 23621837... hayatınızdaki özel insana..."

Yere yığılmamaya çalış yeter.

"Dinleyin, bu durumun sizin için hoş olmadığının farkındayım, o yüzden hadi bitirelim. Gitmeniz gereken bir mahkeme var."

Mahkemeyi biliyor mu?

Mahkeme mi? Ne mahkemesi?

"Kim! Kim! Durdur şunu!"

Acıyla kıvran.

"Kötü bir his olduğunu biliyorum. Hareket etmemeye çalış."

Yerinde dur ve kıyamet görüsü görmeye çalış.

"Dedektif, iyi misiniz?"

"Merak etme Kim, ben sadece... kıyamet görüsü... görmeye... çalışıyorum..."

Beyaz gürültü; şehrin üzerinde kabarıp yayılan, sisten ve gri küften bir duvara dönüşüyor. Binaları söküp atıyor, kaldırımları gökyüzüne uçuruyor. Bu gördüğün Revachol, dünyanın sonu.

...ve aslında henüz başlamadı bile.

Başladığında ne olacak?

Hiç. Yalnızca yavaş bir yok oluş. Bir ağaca veya bir kömür ambarına bakacaksın, sonra başka bir yere, geri döndüğünde ise...

...ambar gitmiş olacak. Ağacın ise bırak çam mı, huş mu olduğunu bir zamanlar var olduğunu bile hatırlamayacaksın. Üzerinde asılı bir adam var mıydı, hatırlamayacaksın.

Sonra ne olacak? Hayal Dahi Edilemez Olay mı?

Evet ama bu çektiğin acıyla bile gerçek şeklini göremiyorsun. Hayal dahi edilemez olmasının bir sebebi var.

Bana ne olacak? (Sürünerek geri gitmeye çalış.)

Tüm insanlara olanın aynısı... Buhar olacaksın. Frekanslara karışacaksın. O frekanslar unutulacak.

Görülerin, beyninde yer etmek için kompresörden gelen radyo dalgası yağmuruyla yarışıyor. Kafatasın milyon parçaya ayrılmak üzereymiş gibi hissediyorsun.

Kemik parçaları gibi dağılan anlık düşüncelerin önce sezilere, ardından tuhaf bir şekilde tanıdık bir sese yapışıyor...

"Evet, gördük... 98713... hhhsssszzzz... ya aklını tamamen yitirmiş... hhhhhsssssszzzz... prenatal vitamin çünkü hiçbir çocuk, boş bir levha değildir... 352628789... utanmaz puşt..."

"Dedektif... siz ne..."

"Pus Kompresörü'ne bu kadar yakın olmak zihnini aşırı zorluyor. Kapandığında düzelecek."

"Durup iki laf etmeye tenezzül bile etmedi... 98713... hhhsssszzzz... ya aklını tamamen yitirmiş... hhhhhsssssszzzz... prenatal vitamin çünkü hiçbir çocuk, boş bir levha değildir... 352628789... utanmaz puşt..."

Ellerin pusun kaosuna uzanmaya çalışırken acı gitgide yoğunlaşıyor.

"Ne yapıyorsun? Dedim ya hareket etmesen daha iyi olur..."

"Yan taraftaki... sığınağı biliyor musun?"