Barakanın bu köşesindeki döşemelere bakarken bir döşeme parçasının diğerleriyle eşit…

Barakanın bu köşesindeki döşemelere bakarken bir döşeme parçasının diğerleriyle eşit seviyede durmadığını fark ediyorsun.

Hemen yanındaki döşeme parçasının köşesi çizik gibi duruyor.

"İlginç bir şeyler görüyor musunuz?"

"Muhtemelen."

Teğmen başıyla onaylıyor.

Döşeme tahtasını kenara çek.

Döşeme tahtasının altında kalan boşluk karanlık ve rutubetli. Aşağıda birbirine karışmış kum ve talaşı zar zor ayırt edebiliyorsun.

Kum ve talaşın içini ara.

Elini daldırıp kumun içini taramaya başlıyorsun. Kum kupkuru, dışarısı gibi nemli değil. İnce talaş... ve sonra, kâğıda sarılmış sert bir şey.

Ne bu?

Küçük, silindir şeklinde bir nesne. Yerinden alıp bakıyorsun; bir mermi.

Daha kesin konuşmak gerekirse, 9 mm bir mermi. Aynı kalibreye sahip tüm ağızdan dolma silahlarda kullanılabilir, tıpkı senin Villiers tabancan gibi.

"Baksana, bir mermi! Kuyruktan dolma silahlara göre değil ama..."

Teğmen, elindeki mermiyi inceliyor. "Yine de çok ilginç."

"Sence bu mermi burada ne arıyor?"

"Biri bunu fazladan mühimmat niyetine saklamış olabilir mi?"

"Ruby mi?"

"Bilmem, belki de. Çamaşırcı teyzenin bir şeyler sakladığı çok barizdi. Sonuçta kadın bu barakayı başkalarına kiralıyor."

Mermiyi elinde tutarken birden içini bir his kaplıyor; bu mermi senin için değil. Kadının kendisi için.

"Bana kalırsa bu bir son çare; intihar bir seçenek olursa diye saklanmış bir mermi."

"Bu cesur bir tahmin oldu. Ancak duyduğum kadarıyla şu Ruby denen kadın oldukça çaresiz durumdaymış. Her hâlükârda..." teğmen tekrar mermiye bakıyor, "...çamaşırcı teyze ile yüzleşmek için yeterli."

"Gidelim öyleyse." (Bitir.)

"Kim, bu bence bize karşı kullanılmak üzere saklanmış fazladan bir mühimmat."

"Biraz abartılı bir tahmin ama yine de tetikte olmalıyız. Her hâlükârda..." teğmen tekrar mermiye bakıyor, "...çamaşırcı teyze ile yüzleşmek için yeterli."

Bana soracak olursan birileri silahını kuşanmış bizi bekliyor gibi.

Sen ne dersen de, içeride bir yerlerde durumun tam tersi olduğunu biliyorsun.

"Her hâlükârda..." teğmen tekrar mermiye bakıyor, "...çamaşırcı teyze ile yüzleşmek için yeterli."

"Teğmen, bir mermi!"

"Evet, RHM memurlarının taşıdığı ağızdan dolma tabancalar için bir mermi. İlginç."

Bu mermi, cinayette kullandıkları gibi kuyruktan dolma bir silaha uygun değil mi?

Döşeme tahtaları hiç umursamıyor ama belki çamaşırcı teyze umursar? Elinde onunla yüzleşmek için yeterli sebebin var.

Fazladan mühimmat bu. Kadın silahlanmış, karşısına çıkacak polislerle çatışmaya hazır.

Mermiyi elinde tutarken aniden bir hisse kapılıyorsun; bu mermi senin için değil. Kadının kendisi için.

Bir mermi, enteresan.

Döşeme tahtaları hiç umursamıyor ama belki çamaşırcı teyze umursar? Elinde onunla yüzleşmek için yeterli sebebin var.

Kesin konuşmak gerekirse 9 mm bir mermi. Aynı kalibreye sahip tüm ağızdan dolma silahlarda kullanılabilir.

Aman ya, elimi oraya sokmak istemiyorum. (Bitir.)

Döşeme tahtasını eski yerine koyuyorsun.

Ne var burada?

Gözüne çarpan sıra dışı bir şey yok. Etrafta bolca gördüğün sazlıklar var, o kadar. Ama kuma gizlenmiş bir şeyler olabilir tabii.

Kötü bir şeyler. Birinin gece yarısı aklına gelen düşünceleri. Son bir çare. Kötü bir fikir.

Hiçbir şey yok. (Bitir.)

Zamanla toz, döşeme tahtalarının üzerini kaplayıp tüm izleri örtecek.