Grev kırıcıların lideri gibi görünen adam "ÇALIŞMA HAKKI! ÇALIŞMA HAKKI!" diye bağırıyor…

"Dövmenin ne anlama geldiğini söyleyebilir misin?"

"Anlamı..." Çizgilerden oluşmuş ağın içinde adamın kalbinden uzakta, neredeyse midesinin orada olan ufak bir yıldızı işaret ediyor.

Muhtemelen Semenine olan kısım.

"Bunun ne anlama geldiğini söyleyebilirim. Sadece bir tanesinin..." Gözlerini kısıyor. Çok küçük. "Orada ne olduğunu duymak istiyor musun?"

"Aslında kalsın." (Fotoğrafı geri al.)

"İyi seçim." Başıyla onaylıyor.

Teğmen sana dönüyor. "Belki de artık gitsek iyi olur, ne dersiniz?"

Daha fazla zorlamaya hiç gerek yok.

Belli ki arı kovanına çomak sokmanın akıllıca bir plan olduğunu düşünmüyor artık.

"Evet."

"Albayımız burada ormanın derinlerinde. Ormanın dibi, Banaital, 41 senesi... Muson mevsimi. Bir keşif görevinde."

Banaital, Semenine takımadasında insanların yaşadığı pusun yakınlarındaki adalardan biri. Ormanlarla kaplı. Adalıların bölgesinde yapılan vekâlet savaşında Semenine'lı milliyetçilerin merkeziydi.

"Düşman hattının gerisinde kipt köylerini gözlemleyerek bir ay geçirdi. Elinde eğlenmek için yalnızca böcek ve yılanlar vardı. Adamları huzursuzlanmaya başlamıştı. İşveren değiştirmekten bahsediyorlardı..." Aniden, sarhoşmuş gibi dudaklarını yalıyor.

Garip duygular ortaya çıkıyor. İşler çirkinleşmeye başlayacak. Vazgeçmek için son şansın.

Sözünü kesme. (Dinle.)

"Bizimki o dönemler daha yüzbaşı. Ama adamların neler düşündüğünü biliyor. Eğer kısa süre içinde aksiyon görmezlerse..." Sesi garip bir şekilde kısılıyor. Çalışma hakkı bağırışlarından çok uzak. Bakışları kâğıdı delip geçiyor.

"Şafakta, nehrin oradaki çalıların arasında çiftleşen iki kipt görüyor. Belki de çiftleşmiyorlardı, sadece bakışıyorlardı. Ben çiftleştiklerini hayal etmeyi seviyorum..."

"Erkek olanı vurduk, hiçbir işe yaramazdı ama kız... O iyiydi. Biraz şişmandı hani ama fazla yaşlı değildi."

"Peki. İşimiz bu değil." (Fotoğrafı geri al.) "Onu tanıyordun, değil mi?"

"Ne oldu, milis? Miden kaldırmadı mı?" Elindeki fotoğrafa bakıyor ve gülümsüyor. "Bu adam bin paçavraya bedeldi. Daha fazla konuşmayacağım."

Hiçbir şey söyleme.

"Sağlam bir eğlence oldu. Dayanabildiği hafta boyunca tabii. Vadesi Çavuş Mason'ın ellerinde doldu. Şuradaki Şefi..." Kapıların üzerindeki adamı işaret ederek "...pantolonuna sıçırtıp karı gibi ağlatacak türden bir adamdı."

"Of..." Aniden gülmeye başlıyor. "Mason duramadı. Kadının memelerini soğuk cesedinden kesip yedi. Artık onu ilkel ruhların koruduğunu söylüyordu."

Gülüşü aniden duruyor. "Bir hafta sonra bir derede boğuldu. Kıçımın ruhları..."

Midende hareketlenmeler hissediyorsun.

Hikâye çelişen duygular uyandırmış olmalı. Adam bir anlığına yorgun görünüyor.

Bir şeyler dilinin ucuna geliyor. Renksiz, kokusuz... Bu...

"Sende kalabilir." (Sonuçlandır.)

"Hayır, sen hak ettin." Yavaşça kapıya doğru dönüyor ve bağırıyor: "Hadi bakalım! SERBEST TİCARET! MALLAR TIKANIP KALMASIN!"

Elindeki fotoğrafın üzerinde bulunan ölü adamın derisi yıldızlarla dolu. Onlarca, yüzlercesi var; ölü derisinin her yanını kaplıyorlar.

"Kötülük nedir ki?"

"Yalnızca... doğa. Bu adam," fotoğrafı işaret ediyor, "kötülüğün doğa ile ruhun yanlış yerde karşılaştığında ortaya çıkan şey olduğunu söylerdi."

"Orada mıydın?"

"Hayır. Seçkin Bölge'deydim, Jamrock'ta. Bir barda korumalık yapıyordum."

"Hayır. Başka bir yerdeydim. Bu yalnızca benim tahminim, göbeğindeki ufak yıldızın anlamıyla ilgili bir tahmin. Ben yalnızca bir bar korumasıyım."

"Gerçekten bir grevbozan lideri değilsin, değil mi?"

"Maske terletmeye başladı. Maskemi çıkarmaya çalışıyorum ama..." Omuz silkiyor.

Emir altında. Emir de... emirdir.

"Geri alabilir miyim?" (Sonuçlandır.)

"Al." Yavaşça kapıya doğru dönüyor ve bağırıyor: "Hadi bakalım! SERBEST TİCARET! MALLAR TIKANIP KALMASIN!"

"Kötülük."

"Aynen öyleydi."

"Aslında kalsın." (Fotoğrafı geri al.) "Onu tanıyordun, değil mi?"

"Albayının üzerindeydi." (Fotoğrafı ona ver.)

Tek bir kelime etmeden fotoğrafı alıyor ve bakıyor. Gri gözleri parlak yüzeyinde ileri geri hareket ediyor. Suratı oynamıyor.

"Tabii. Evet. Unut gitsin. Başka bir şey konuşalım." (Görevden vazgeç.)

"Aslında..." Teğmen sana dönüyor. "Belki de artık gitsek iyi olur, ne dersiniz?"

Belli ki arı kovanına çomak sokmanın akıllıca bir plan olduğunu düşünmüyor artık.

Bir homurdanma daha... Dikkatini kapıya doğru verdi, gergin görünüyor.

"Bir cinayeti araştırıyoruz. Bu dövmeler kurbanın vücudundaydı." (Fotoğrafı ona ver.)

"Sanmıyorum," diye homurdanıyor.

"Artık gidiyorum." (Bitir.)

"Belli olmaz."

"Hey sert adam, başka sorularım var."

"Affedersin, soracağım başka şeyler var."

"ÇALIŞMA HAKKI!!" diye bağırıyor ve ardından sana dönüyor. "Geri döndün, ha? Milislerin davamıza desteğini göstermeye mi geldin?"

"Şey... Gidiyorum." (Bitir.)

"Ne tür bir davadan bahsediyoruz?"

"İnsan haklarından, işçi haklarından; kazançlı iş bulmalarından, para kazanıp ailelerini besleyebilmelerinden bahsediyoruz."

Konuşma tarzı fazla odun gibi, ses tonu fazla düz ve yavan. Sanki ezberlediği sözleri kullanıyor gibi.