Genç adam "Bu araba canavar gibi!" diye bağırıyor.

"Değil. Bir adam öldü ve cevaplara ihtiyacımız var."

"Ne bildiğimizi sanıyorsun peki?"

"Başka?"

Ceketleri kendin ve teğmen için iste.

Hayır, hayır, hayır! Hiçbir şey isteme. Kurnaz ve ürkütücü ol. Çocuklar Kurukafa olma hayali kuruyor... Bunu kullan!

Bir saniye... Nasıl?

Sağlam Kurukafa olduklarını ima et. Hadi!

"Beyler, bu ceketlerle göz açıp kapayana kadar Kurukafa kralları olursunuz!"

"Ne... Hayır!" Hemen etrafına bakınıyor. "Kurukafalar'ın kralları olmaz," duraksıyor. "Sanırım, hem daha katılmadık bile..."

"Aynen moruk, kısık sesle konuş. Kurukafalar böyle şeyleri hafife almaz, birilerinin onlarmış gibi numara yaptığını duymasınlar. Daha çaylak bile değiliz."

"Çaylak" mı? Hiyerarşik bir terim olmalı. Muhtemelen düşük bir rütbe.

(Sesini yükselt.) "Daha çaylak bile değilken kral olmayı mı hedefliyorsunuz?"

"Vay be, hırslı çocuklarmışsınız," teğmenin sesi meydanda yankılanıyor. "Daha çaylakken Kurukafalar'da bir darbe planlıyorsunuz, öyle mi? İyi yerlere geleceksiniz!"

Anladı. Pasif-agresif övgü.

"Sussanıza lan," genç dişlerini sıkarak konuşuyor, gözlerinde panik ifadesi var. "Bizi öldürtmeye mi çalışıyorsunuz?"

Şimdi konuyu ceketlere getir ve... evet, bağırmaya başla!

"Hayda. Bu kadar ciddi olduğunu bilmiyordum. Bunu unutalım o zaman." (Üsteleme.)

"Tabii, unuturum elbette. Sen de unutacaksın. Hiçliğin senin için geleceği güne kadar." İşaret parmağıyla boğaz kesme hareketi yapıyor.

"Hadi gidelim artık, AQ!" Sarışın gözle görülür biçimde rahatlamış olsa da gergin bir şekilde trafik sıkışıklığına bakıyor. "Bu ortamın suyu çıktı zaten."

"SİKTİĞİMİN POLİSLERİNİ SİKEYİM!"

"Bir şey söylemeyin." Sana arkasını dönüyor. "Bırakın gitsinler."

"EVET, BİZ DE HAVALI KATİL KURUKAFALAR OLMAK İSTİYORUZ, AYNI SİZİN GİBİ AMA BİZİM KURUKAFA CEKETİMİZ YOK!!!"

"Lütfen sessiz olun!" O nihilist asiden geriye artık pek bir şey kalmadı. Karşındaki genç adam korkudan ne yapacağını şaşırıyor. "Ne... NE istiyorsunuz?!! C-c-ceketleri mi?"

İstediğini elde ettin. Gaddarlığa gerek yok.

"KURUKAFA KRALI! KELLELERİMİZDEN YADİGÂR YAPIN!"

"Sikeyim sizi moruk, alın o zaman..." Meydana bakınıyor, insanlar artık onu fark etmeye başlıyor.

"Ceketlerinizi bize SUNUYORSUNUZ, öyle mi? Reddetmek kabalık olur." (Elini uzat.)

"Of be..." Kederin ağırlığı altında omuzları çöküyor. "Tamam," diyor sonunda. "Anladım. Kurukafalar aslında slogan yazılı kıyafet giymez zaten, bu aptalcaydı."

"Siktir," diğeri derin bir iç çekiyor.

Teğmen çocukların ceketlerini çıkarmasını izliyor, yüzünde hafif bir memnuniyet var.

(Kim'e dön.) "Sen daha çok 'İb**tor' adamı olduğunu söylemiştin, öyleyse ben diğerini giyerim."

"İkisini de almamaktan kesinlikle memnunum, teşekkürler."

"Ama benliğini ifade etmek istemiyor musun?"

"Benliğimi zaten ifade ediyorum."

"Ben etmiyorum. Benim artık bir ceketim yok..."

"İyi, ben senin benliğini ifade etmemeni istiyordum zaten."

"Taş kalpli polis..."

"Yine de böyle bir çift ceketimizin olduğunu bilmek güzel. Olur da gerekirse yani."

"Gerekmez."

Aa, gerekecek ama. Şöyle yapacağız:

Muhabbet bittiği gibi sen Böyle-Dünyanın-AQ ceketini giyeceksin. Gerisi bizde...

"Bilmiyorum Eric. Hava soğuk..." Siyah saçlı genç adam orada öylece, mağlup bir şekilde duruyor. Rüzgâr esiyor.

"Evet," diye yanıtlıyor sarışın adam. "Hadi gidelim buradan. Polisler bizi sikip attı."

Yazık. Bu ceketlerin birbirini tamamlaması gerekiyordu. Eğer bir adam, bir sokak köşesinde sırtında 'İB**TOR' yazısıyla duruyorsa, bu yalnızca hemcinslerinden hoşlandığı anlamına gelir. "BÖYLE DÜNYANIN AQ" ise tek başına açıkçası basit.

"Aman, neyse. İkisini de ben alırım o zaman."

"Alın. Bence bir sakıncası yok."

"Neden olmasın? Bunlar bir çift. Gerçekten ortalığı birbirine katabiliriz. Gizli polis oluruz. Çok gizli."

"Bu vaka gizli polis olmamızı gerektirmiyor. Veya ortalığı birbirine katmamızı... Hatta bu ceketlerin hiç faydalı olacağını düşünmüyorum. Ben yalnızca onların bunlara sahip olmamalarını istiyordum."

(Kim'e dön.) "'İb**tor'lu olanı tercih ederim demiştim ama beğendiysen sen alabilirsin. Diğeri de havalı."

"Çok naziksiniz ama ben ikisini de giymeyeceğim."

(Kim'e dön.) "Sen daha çok 'İb**tor' adamıyım demiştin ama bence onu ben almalıyım."

(Kim'e dön.) "'İb**tor'lu olanı tercih ederim demiştim ya? Artık benim, diğerini de sen alabilirsin!"

"Gerek yok. İkisini de giymem zaten."

(Sesini alçalt.) "Evet... Ceketler."

Bu elemanlar korkunç değil, sen korkunç değilsin; elimde hiç malzeme yok. Ya yalvaracaksın ya da zorbalık yapacaksın. Yahut ikisini birden uygulayacaksın. Sadece sorsan belki?

"Beyler, ceketlerinize ihtiyacım var."

"Iıı... Neden?"

"Bunu cevaplamam gerekiyor mu?"

"Eğer cevaplaman gerekmiyorsa bizim de ceketlerimizi vermemiz gerekmiyor." Genç adam başını sallıyor. "Bir sebebin varmış gibi görünmüyor."

"Resmî bir polis işi için onlara ihtiyacım var."