Hiçbir şey yok.

Hiçbir şey yok.

Yine.

Hiçbir şey?

Hiçbir şey, benim kederli kardeşim. Güven bana. Alt tarafı düşüp bayıldın.

Olduğun yerde, baygın hâlde uzanmaya devam et.

Yani, neredeyse hiçbir şey yok. Altında hissettiğin zemin var. O hâlâ orada. Bir de, bazal ganglionun oralarda titreşip duran minnacık bir ışık var.

O kim?

Benim o, mavi göz. Benim.

Peki ya o kimdi?

Kim kimdi?

Şu bıkkınlık veren hasretinden bahsediyor. Zifiri karanlıkta bile sımsıkı ona tutunuyor. Suyun içinde ellerinden kayıp gitmek üzere olan o dev ızdıraplara tutunmaya çalışıyor.

Aynen, işte bu!

Biz ona paleo-memeli beyninde gölge deriz.

Çünkü hep oradadır.

Anlat ona! Anlat ona!

Aa, evet. Olfaktör sistemde ona, Kayısı Aromalı Ciklet Kokusu diyorlar. Bu kokuya takılıp kalmaları gerçekten çok sağlıksız. Gel gör ki elden ne gelir?

İhanet kokusu alıyorum.

Evet abi. Alayının koy götüne. Dibine kadar baygınlık!

Yeter... Olduğun yerde uzan işte, kıpırdama.

Seni biyomoleküllerine ayırmadan böyle bir şeye müsaade edeceklerini mi sanıyorsun? Hayır, şu anda biri suratının dibinde nefes alıp veriyor, göz bebeklerini kontrol ediyor. Geri zekâlı mal.

Geri dönmüyorum...

Sen öyle san, dönüyorsun. Üzerine bir şey döküyorlar, hatta doğrudan içine bir şey döküyorlar. Bu...

ÇOK LEZZETLİ.

Bir gösterge panelinin parlayan ışıkları hiçliğin içinden beliriyor.

...neredeyim ben?

Teğmen Kitsuragi'nin otomobilinin deri döşeme kaplı sürücü koltuğundasın. Havada ağır bir deri ve yakıt kokusu var. Çenenden soğuk su damlıyor.

"İç... su." Teğmen, ağzına doğru küçük bir matara uzatıyor.

Suyu iç.

Kurumuş boğazından aşağı inen su soğuk ve berrak; tıpkı hayatın kendisi gibi. Başının zonklaması yavaş yavaş azalıyor, karanlık uzaklaşıyor.

"İç." Teğmen matarayı sana doğru eğiyor. "İki gündür su içmiyorsun. İnsan vücudu sadece alkolle ayakta kalamaz, biliyorsun değil mi? Başka bir yoldan daha sıvı alman gerek."

Aslına bakarsan bira ve elma şarabında bol bol su var.

"Biliyor musun, Frankonegro çağlarında suyun kalitesi o kadar kötüymüş ki onun yerine bira içmek çoğu zaman daha hijyenikmiş."

"Ama biz Frankonegro çağlarında değiliz. Biz, günümüzdeyiz. Burada ara sıra su içmenin hiçbir sakıncası yok." Teğmen, matarayı eline tutuşturuyor.

"Aslında ben daha ziyade magnezyum bazlı bir yaşam formu sayılırım."

"Bu yalnızca bağımlıların uydurduğu bir masal. Gerçekte vücudun büyük oranda dihidrojen monoksitten oluşur. Yaşamını sürdürebilmek için ara ara bundan ikmal yapman gerekir."

İç.

Yarım litre soğuk suyu doyumsuz yutkunuşlarla mideye indiriyorsun. Suyun bir kısmı sürücü koltuğuna dökülüyor ancak teğmenin pek umurunda olmuyor.

"Ne oldu?"

"Aynı şeyi ben sormalıyım."

"Belgelerini okuyordun. Sonra bir anda bayıldın. Seni hastaneye götürmek için Kineema'ya taşıdım. Sonra kendine geldin."

"Ne kadar süredir baygınım?"

"Belki 10 dakika olmuştur."

"Bilmem. Uzun bir süre geçmiş olabilir." Teğmen, sanki akli durumunu kontrol ediyormuşçasına gözlerine bakıyor.

"Telsizden bir anons geçtiler, Martinaise'de bir memur bayıldı diye." Teğmen kaşlarını çatıyor. "Bahsi geçen memurun sen olabileceğini hissettim. İyi ki zamanında yetiştim."

"Ben... Siktir et." Otomobilden dışarı çıkmaya çalış. (Sonuçlandır.)

"Güzel." Sırılsıklam olmuş defterinden geriye kalanları sana uzatıyor.

"Bunu düşürdün. Devam edebilecek durumda mısın?"

Sadece başınla onayla. (Bitir.)

"Güzel."

Hüsran ve Efkâr Defteri, hem ETKİLEŞİME GİRİLEBİLİR bir nesne hem de elindeyken beceri bonusları veren bir ARAÇ olarak kullanılabilen özel bir eşyadır. Bu eşyayı, ENVANTER'indeki ARAÇLAR sekmesinde bulabilirsin.

"Şu vakayı çözelim hadi." (Bitir.)

"Bunu yanı başında buldum." Duraksıyor. "Bir sakıncası yoksa günün geri kalanında yanından ayrılmayacağım. Zaten işimi de halletmiştim. Yürüyebilecek durumda mısın?"

"Susuz kaldım. Bir daha olmayacak." (Sonuçlandır.)

"Tamam." Sırılsıklam olmuş defterinden geriye kalanları sana uzatıyor.

"Geçmişin yanıp kül olmuş kalıntılarıyla yüzleştim, teğmen." (Sonuçlandır.)

"Arada olur öyle yüzleşmeler." Defterinden geriye kalanları sana uzatıyor.

Bunu öyle bir anlayışla söylüyor ki sanırsın geçmişin yanıp kül olmuş kalıntıları aslında mesleki bir risk; polisler için ayak mantarı gibi bir şey.

"Hayır. İstemiyorum."

"Benimle tartışmanın bir faydası yok. İçmezsen öleceksin." Sesinde ısrarcı bir ton var: "İÇ."

Onunla tartışmanın gerçekten bir faydası yok. Genellikle geri planda tuttuğu otoritesi konuşuyor.