Eklem bacaklı, tıslayarak ve tıkırdayarak alt çeneye benzeyen antenlerini seni tekrar…

Fotoğraf makinesi gibi görünüyor! Evet!

Hayır! Flaş yaratığı korkutacak. Onu uyar, HEMEN!

"...Insulinde fazmiti," diyerek şaşkınlık içinde cümleni tamamlıyor.

Aha, Kim'de fotoğraf makinesi vardı!

"Bekle, sen fazmiti nereden biliyorsun?"

"Herkes biliyor. Insulinde fazmiti amına koyayım."

"Aha, Kim'de fotoğraf makinesi vardı. Sende var mı?"

"Ya..." Başını sallıyor. "Benim bir fotoğraf makinem yok. Cuno'nun bu yönü kötü."

Cuno fotoğraf makinesi olmamasının ne kadar kötü olduğuna inanamıyor... Dört göz şu an her anlamda ondan daha çok işe yarardı.

Bu sırada, 57. Karakol'un revir bekleme odasında, bir dolapta düzgüce katlanmış bir çift kargo pantolonu ve turuncu pilot ceketi duruyor. Ceketin içinde... deri bir kap içine koyulmuş, alüminyumdan kare bir nesne var.

Bir fotoğraf makinesi... Trigat Sunshine Mini. Teğmen yatağında yana dönerken revirden bir inleme sesi yükseliyor...

28 kilometre ötedeki adaya dönersek, dev böcek antenlerini oynatıyor, yavaşça havayı kontrol ediyor... Bir şey arıyor... Seni.

Teğmenin ceketinin cebinde sakladığı bir renkli fotoğraf makinesi. Yatağında yana dönerken revirden bir inleme sesi yükseliyor...

O sağındaki dev böceğe pek bakmıyor... O da ona bakmıyor. Antenleri yavaşça havayı kontrol ediyor... Bir şey arıyor... Seni.

Cuno, fotoğraf makinesi olmadan ne kadar işe yaramaz hissettiğine inanamıyor. Bir makine çalmalıydı, gerçek bir polisin yanında fotoğraf makinesi olurdu...

"Cuno, bir fotoğraf makinen falan var mı?"

Kimse fısıldamanı duymuyor. Eski asker, arkanda ateşin yanında umutsuzca oturuyor, çevresinde olup bitenden haberi yok.

Bu sırada, 57. Karakol'un revir bekleme odasında, bir dolapta düzgüce katlanmış bir çift kargo pantolonu ve siyah pilot ceketi duruyor. Ceketin içinde... deri bir kap içine koyulmuş, alüminyumdan kare bir nesne var.

Yavaşça geri çekil. (Bitir.)

"Onu böylece bırakamayız. Bir şey yapmalıyız, dedektif. Hatta..." Düşünüyor. "Bir şekilde bağlantılı bile olabilir..."

Onu hiç bu kadar heyecanlı görmedin. Sesi neredeyse titriyor.

"Bekle, bir şey yapmalıyız!"

Hayalet böcek geri çekilişini izliyor, hipnotize edici hareketine devam ediyor. Gittiğini anlayıp anlamadığı bile belli değil...

Dikkatlice yaklaş.

(Böceğe sessizce bir şey söyle, mesela...)

...

"Sen varsın..."

Ani bir cıvıldama sesi yükseliyor... Yürüyen çubuk tüm vücudunu hareket ettiriyor, uzuvları birbirlerinden ayrı hareket ediyor, muazzam şekilde üretilmiş bir makine gibi.

Sana sadece birkaç santim yaklaşıyor. Yoksa yaklaştığını sadece zannediyor musun?

Vücut dilinde bir şey değişti, birazcık...

"Selam."

Yaratık küçük başını yana çevirip sana bakıyor. Fazlasıyla hafif, ufacık bir esintiyle yerinden uçurur gibi duruyor ama uçurmuyor...

Orada hüzün var... Yoksa rüyadan kalma, hâlâ senin içinde mi var... O kadına acınası şekilde selam deyişin, şu an bile seninle...

Hava ince çubuklarının içinden geçiyor.

"Korkma..."

Yaratığın uzuvlarının dairesel, dua eder gibi olan hareketleri devam ediyor. İçleri porselen beyazı, dışları da saz renginde; bej, açık kahverengi ve çizgili. Korkup korkmadığını anlayamıyorsun.

Onun böcek aklı senin mantığınla anlaşılamaz.

Dikkatlice dinle...

Sssss-hsssss-tik-ssssss-hssss-tik...

Kokuyorsun...

Tik-tik-tik... tısss... tik-tik-tik... tısss...

Korkmalısın. Yanlış bir koku var üzerinde.

(Fısılda.) "Bu ne?"

"Hiçbir fikrim yok..." Teğmen fısıldayarak cevap veriyor. Ceketinin fermuarından gelen tanıdık sesi duyuyorsun... Yavaşça açıyor. Titizce...

Yaratık, cambaz ayaklığına benzeyen uzun bacakları üzerinde duruyor, antenleri kafasında bir kadın saçı gibi sallanıyor... Ucu beyaz ve kıvrık. Senden yaklaşık beş adım mesafe uzakta.

Bölünmüş antenleri endişeli bir şekilde hareket ediyor, bir şey arıyor... Seni.

Uzun, derin nefesler al. Kalp atışını yavaşlat. Henüz hareket etme ve ettiğin zaman bir tüy kadar hafif ol.

Eklemlerinden saza benzer öbekler çıkıyor. Böcek ön kollarını hareket ettirirken kısık bir tıslama çıkarıyor... Sanki bir kaset kırıldıktan sonra dönmeye devam eden teyp gibi.

Tıslama önceki duyduklarından daha farklı. Daha kalın bir tonda, başka bir şey anlatıyor...

Bölünmüş antenleri endişeli bir şekilde hareket ediyor, orada olmayan bir şeyi arıyor...