Boya fırçası... tamam, ağır yakıt... tamam. Şimdi geriye sadece duvarı boyamak kaldı.

Boya fırçası... tamam, ağır yakıt... tamam. Şimdi geriye sadece duvarı boyamak kaldı.

Fırça elinde âdeta dolu bir altıpatlar gibi duruyor. Ne yapacaksın, kanun kaçağı? Akla birkaç şey geliyor...

"PARK ETMEK YASAK"

Son kararı verdin. Duvar bundan sonra sessizce bu mesajı tekrarlayacak. Onlarca yıl boyunca, sonra deniz havası boyayı bozacak ve şehre bir döküntü katmanı daha katacak.

"Çok şairane." Teğmen takdir eder gibi başını sallıyor ama söylediğinde ciddi değil gibi. "Şiir budur işte. Cinayet soruşturmamıza dönsek mi? Duyduğuma göre çözmemiz gereken son derece berbat bir olay var."

Duvar boş kalsın. Şimdilik. (Bitir.)

"SENİ SEVİYORUM CUNO"

"GÜZEL ŞEYLER OLACAK"

"TÜM DUVARLARIN ANASI"

(Bir insanın 3500 yıllık piktogramını çiz.)

"RENE ÖLMEDİ!"

"POLİSİ SİKEYİM"

Teğmen endişeli bir şekilde duvara bakıyor:

"Ama biz polisiz..."

"Evet... bizi sikeyim."

"Ama neden? 12 saatlik vardiyalarla çalışıyoruz. Bize ateş ediyorlar, tükürüyorlar..."

Aha! Belki de bunun bir sebebi vardır!

"Ama ne için çalışıyoruz? HER ŞEYİ OLDUĞU GİBİ TUTMAK İÇİN."

"Hıh..." Cevap yok, sadece ufak bir mırıldanma.

Son kararı verdin. Duvar bundan sonra onlarca yıl, deniz havası boyayı bozana kadar sessizce bu mesajı tekrarlayacak.

Kendine sakla.

"Doğru evet, haklısın. Şimdi değiştiremez miyim?"

Teğmen kaşlarını kaldırıyor, sonra iç çekiyor.

Duvar, kalıcı mesajıyla önünde yükseliyor.

Son kararı verdin. Duvar bundan sonra sessizce bu mesajı tekrarlayacak. Onlarca yıl boyunca, sonra deniz havası boyayı bozacak ve şehre bir döküntü katmanı daha katacak.

"IŞIK, İÇİNDE NİCE KARANLIKLAR BARINDIRIYOR"

"BU HARBİDEN BİR AYNA"