"Merhaba, canım. Nasılsın?" Sesi yorgun gibi.

Zaman kaybı mı?

Hayal mi?

Yalan mı?

Sessizce oynayan dudakları, ahmak rüyası diyor.

Ve öylece uzaklaşıyor. Benzinli motoruyla tıngır mıngır kapıya doğru gidiyor, sonra iterek açıyor. Dışarıda, soğuk kıyı rüzgârları esmekte.

"Biz de gitmeliyiz."

Dışarıda bir yerlerde, bir kilometre kadar güneydoğuda, ani bir rüzgâr Feld binasını sallıyor, tozlu pencereleri zangırdatıyor, tuhaf bir serinlikle seni çağırıyor. Bir kez daha rüzgâra sorman için.

"Adresinizi alabilir miyim? Bir gelişme olursa diye."

"Tabii, Tabernacle Yolu 1113 numara, Jamrock ama..."

İç çekiyor. Adrese ihtiyacın olacağını düşünmüyor.

"Çok memnun oldum, han'fendi." (Sonuçlandır.)

"Bilmukabele, canım." Bir düğmeye dokunuyor ve sandalyesinin motoru vınlamaya başlıyor. "Her şey için teşekkür ederim. Gerçekten. Neticesi şey olsa da..." Cümle yarım kalıyor.

"Kendinize dikkat edin." (Sonuçlandır.)

"Sen de canım." Bir düğmeye dokunuyor ve sandalyesinin motoru vınlamaya başlıyor. "Her şey için teşekkür ederim. Gerçekten. Neticesi şey olsa da..." Cümle yarım kalıyor.

"Gary'nin evine gitmek için yardım istemediğinize emin misiniz?"

"Ah, sağ ol ama kendim gidebilirim. Bu külüstür benzinle çalışıyor." Sandalyesine vuruyor. "Sonra da eve taksiyle gideriz. Sorun olmaz."

"Hiç de bile. Ben fazmiti gördüğünüze inanıyorum hâlâ."

"Gerçek bir inanan." Pencereden bakıyor. "Hâlâ bazen gözümün önüne geliyor. Gerçek hatırası. Orada duruşu... Hatıranın hatırası değil. Ama ikisini ayırt etmek öyle güç ki..."

Sıcak bir yaz gününde, sazlıklardan ayrılıp göğe yükseliyor... Müşfik bir tanrı gibi.

"Neyse, gitmem gerek. Zavallı Morell ateşlendi, onu Jamrock'a eve götürmem lazım. Gary'ye de daha fazla rahatsızlık vermeyelim."

"İyi ama siz de uydurup uydurmadığınızdan emin değilsiniz."

"Hiçbir şeyden emin değilim." Pencereden bakıyor. "Hâlâ bazen gözümün önüne geliyor. Gerçek hatırası. Hatıranın hatırası değil. Ama ikisini ayırt etmek öyle güç ki..."

"Tamam, sahte bir anı diyelim. Bütün kriptitlerin uydurma olduğu anlamına gelmez. Başka birinin peşine düşün."

"Tabii ki gelmez. Benim durumum bilim dalını itibarsızlaştırıyor demek istemedim. Doğrulanan bazı keşifler var. Birçok hurafe de var ama yine de..." Kapıya bakıyor.

Öncelikle ona evliliğinin bir yalandan ibaret olmadığını söyle.

Tohum bir gecede fidan olmaz. Zaman, gayret ve itina gerek...

"Yanıldıysanız bile, Morell ile ilişkiniz fazmitten ibaret değil."

"Ama öyle. Yıllarca beraber fazmiti aradık, birlikte koşturduk. O olmadan biz neyiz ki? Zavallı, yaşlı çiftlerden biri..."

"Ben onu bu yola yöneltmeseydim üniversitede hoca olup düzgün bir iş sahibi olabilirdi."

Bu sana Perikarnasya Sevgi Teorisi'ni hatırlatıyor. Özde, aşk bir bayrak yarışı. Ölümden kaçınmak için. Sevgi, nesilden nesle genimizde baki kalıyor. Bunun birazını ona da saç!

"Perikarnasyalılar sevginin ölümsüzlüğün anahtarı olduğunu varsayıyordu..."

"Ah, canım. Perikarnasyalıların benim durumumdakileri hesaba kattığını sanmıyorum." Aşağıya, bacaklarına bakıyor...

"Biz tanıştığımızda zaten paraplejiktim. Onun haberi yoktu... İlk buluşmamıza gittiğim ana kadar. Ben Kriptozoologlar Kraliçesi olmasaydım... Ona o hikâyeyi anlatmasaydım..."

Boğazını rahatlatmak için yutkunması lazım. Konuşmasını engelliyor.

"Vay be, sevgi zor iş."

"Kolay değil..." İç çekiyor. "Bu dramayla senin yeterince vaktini aldım. Cidden bu konuda konuşmamam lazım artık; yoksa ağlamaya başlayacağım ve daha fazla vaktini alacağım."

"Şunu bilmen gerek, Insulinde fazmiti muhtemelen gerçek değil. Biz ahmaklar hayaletlerin peşinde koşmaya devam edelim. Senin hayatta yapabileceğin milyon tane daha iyi şey var."

Var mı? Başka şeylerin bazıları çok fena.

"Demem o ki, Insulinde fazmiti muhtemelen gerçek değil. Böcek kovalamacılığını bırakman isabetliydi."

"Yine sizden hoşlanırdı. Bu işler böyle yürümüyor ki."

"Belki. Peki neden ona söylemeye cesaret edemiyorum?" İç çekiyor. "Bu dramayla senin yeterince vaktini aldım. Cidden bu konuda konuşmamam lazım artık; yoksa ağlamaya başlayacağım ve daha fazla vaktini alacağım."

"Şüphelerinizi neden ona anlatmadığınızı şimdi anladım."

İç çekiyor. "Bu dramayla senin yeterince vaktini aldım. Cidden bu konuda konuşmamam lazım artık; yoksa ağlamaya başlayacağım ve daha fazla vaktini alacağım."

Sessiz kal.

İç çekiyor. "Bu dramayla senin yeterince vaktini aldım. Ağlamaya başlayıp daha fazla vaktini almadan gideyim cidden."

"Normalde kadınlar ve evlilik gibi şeyleri düşündüğümde kendimi kötü hissediyorum. Sizi ve Morell'i düşündüğümdeyse kendimi iyi hissediyorum. Bunun bir hükmü yok mu?"

"Ah, tabii ki hükmü var. Ama biz de zor zamanlar geçirdik..." Aşağıya, bacaklarına bakıyor...

"Morell ders vermekten nefret ediyordu. Bu dünyada gerçek bir şeyle uğraşmaya ikna etmişsiniz onu."

"Peki ama hayaller boşa çıkıyorsa ne fayda? Mesele şu..." Aşağıya, bacaklarına bakıyor...

Ee? Bana sağlam bir şey lazım.

İkisinde de bu özellikler bolca var gibi görünüyor.

Ama öyleymiş, değil mi? Darı tohumundan arpa çıkmaz. Sevgi tohumları siyah ve yağlı.

Senin iyi bildiğin bir tadı var.

"Yalan söyleyerek bugüne kadar gelmişsiniz, şimdi durmak niye?"

"Haklı olabilirsin, dedektif..." Aşağıya, bacaklarına bakıyor...

"Biz tanıştığımızda zaten paraplejiktim. Onun haberi yoktu... İlk buluşmamıza gittiğim ana kadar. Ben Kriptozoologlar Kraliçesi olmasaydım... Ona o hikâyeyi anlatmasaydım..."

Boğazını rahatlatmak için yutkunması lazım. Konuşmasını engelliyor.

"Hikâyeyi uydurduğunuzu mu söylüyorsunuz?"

"Hayır! En azından... uydurduğumu sanmıyorum. Fakat Morell hikâyemin, fazmitin varlığının delili olduğuna inanmaya çok hevesliydi..."

"Yani görmediniz mi? Yalan söylediğiniz için sizi tutuklamalıyım."