"Ne yazık ki bilmiyorum." Omuz silkiyor. "Yerel halkın çoğunun aksine, emniyete yardım…

"Ne yazık ki bilmiyorum." Omuz silkiyor. "Yerel halkın çoğunun aksine, emniyete yardım etmekle ilgili bir sıkıntım yok ama bu olaydan tamamen habersizim."

"Peki... yerel halkın çoğu?"

"Martinaise'de kanun sendikanın elindedir, onları gerçekten suçlayabilir misin?"

"Ama senin aynasızlarla bir derdin yok mu?"

"Aynasız aşağılayıcı bir terimdir. Benim polislerle bir derdim yok. Aksine, sokaklarımıza düzen getirme çabalarını takdir ediyorum."

İşlenen suçla ilgili bir şey bilmiyor. Siyaset tartışsan daha iyi olur.

"Yani hiçbir şey bilmiyor musun?"

"Eğer bilseydim, bunu sana söylemekten korkmazdım. Ancak bilmiyorum. Ben yaşlı bir adamım, korkak değilim. Ayak takımının gündelik zırvalıkları artık beni ilgilendirmiyor."

Doğrudur, beyim. Hiçbir şey bilmiyor.

Epey geçmişi olan ama pek şimdisi olmayan bir adam bu. Ayrıca neredeyse hiç geleceği yok.

"Peki ya kadın polisler?"

"Eminim evrak işleri ve idari görevler konusunda vazgeçilmezlerdir."

"Tartışmalı konularda fikrimi belirtmekten sakınırım. Bırakalım bu muhabbeti."

"Öylelerini bilirim," diyor kaşlarını çatarak. "Bu Gaston da aynı. Tam bir fırıldak. Hayatında hiçbir şeyin arkasında durmadı."

"Aa, René..." Geniş ve dostane bir şekilde gülümsüyor. "Çatışma, savaş ve uçların ötesindeki hayatı bir bilseydin..."

"Karakolu temizleme ve erkeklerin karnını tok tutma işleri de var tabii."

"Eğer sırtı pek değilse hiçbir erkek gözlerini ufka çeviremez. Eğer kadın milleti o işi hallederse erkekler de daha büyük meselelere odaklanabilir."

"Aklın yolu bir, René. Sen ve ben bu işi çözmüşüz anlaşılan."

Teğmen, soğuk bir ses tonuyla "RHM ayrım yapmaz," diyor. "Kadınlar da erkeklerle aynı yükümlülüklere sahiptir. Ayrıca üç aylık istatistiklerinden de görülebileceği gibi işlerinde eşit derecede başarılıdırlar."

"Erkeklerin aksine onlar aynı zamanda sizin şu anda sergilediğiniz zihniyetle de başa çıkmak zorundalar." Suratını asıyor. "Durum böyle olmasaydı bizden iyi iş çıkarırlardı."

"Neyse, en azından senin armanı taşıyan bazı kişilerin bu çalkantılı zamanlarda hâlâ aklı başında."

"Sanırım durum o kadar da siyah ve beyaz olmayabilir ama birilerinin fikirlerine karşı çıkmak beni rahatsız ediyor."

"Bu konuya girdiğimize pişman olmaya başlıyorum."

"İlgimizi başka bir konuya çevirmek için yeterince iyi bir zaman, memur bey," diyor, şapkasını düzeltiyor.

"Umarım kadınların saha çalışmasına uygun olmadıklarını ima etmiyorsundur..."

"Ben yalnızca diyorum ki Doğa, engin irfanı dâhilinde erkekleri bazı... daha zorlu görevleri daha iyi yerine getirebilecek hâlde üretmiştir."

"Tavrını koruyabilmek, anlık zor kararlar alabilmek, hatta fiziksel engelleri aşabilmek bu zorluklar yalnızca birkaç örnek."

"Çok iyi yaptığın bir şey söyle, onu daha iyi yapan bir kadın bulayım."

"Bir polis memuruyla bu tartışmaya girmek istemiyorum," diyerek sakince cevap veriyor. "Sadece diyelim ki son 82 yıl içerisinde inançlarımın tamamen onaylandığına defalarca tanık oldum."

O ve Gaston arasında tercih yapamayan o kadın, Jeanne-Marie, René'nin bu kadar huysuz olmasının sebebi olmalı. O kadının kararsızlığını bütün kadınlara mal ediyor.

"Sen biraz puştsun değil mi, ihtiyar?"

"Doğaya kızmanın bir manası yok, memur bey. Biz böyle yaratılmışız."

"RHM kadınlarının yapamayacağı vazife yoktur."

"Ama takdir edersin ki Doğa, engin irfanı dâhilinde erkekleri bazı... daha zorlu görevleri daha iyi yerine getirebilecek hâlde üretmiştir, değil mi, memur bey?"

"Hayır, bu durumda herhangi bir evrimsel eşitsizlik olduğunu düşünmüyorum."

"Gerçekten mi, memur bey?" Sırıtıyor. "Ortalama bir kadını karanlık bir sokakta ortalama bir adama karşı getir ve kimin üstün geleceğini gör."

"Cinsiyet eşitliği oldukça asil, oldukça modern fikir ama gerçek hayatta ilkel roller öne çıkar. Ancak bu konuyu daha fazla tartışmak istemiyorum."

"Evet, sanırım bu doğru."

"Kendini suçlu hissetmenin lüzumu yok, hayvanlar âleminin yolu budur."