Yine aynı koku! Bu endüstriyel limana musallat olmuş ruhi bir koku var. Bu koku da...

Yine aynı koku! Bu endüstriyel limana musallat olmuş ruhi bir koku var. Bu koku da...

Çoğunlukla ağır yakıt. Sonuçta burası endüstriyel bir liman.

Sermayenin acımasız dalgaları altında yıllardır ezilmiş umut ve hayallerin kargaşası...

Hayallerin sermaye tarafından ezilişini kokluyor gibiyim.

Şüphesiz. Koku da... şuradaki korkuluktan geliyor!

Mañana'dan mı geliyor?

Evet. İşte irtibat kurma şansın bu.

Ama zorlama. Komünistler ürktüklerinde saldırmalarıyla ünlüdür.

Kırmızı şapkalı sıska adamdan mı geliyor?

Hâlâ bir koku almıyorum.

Saçmalık. Komünizm kokusu bariz, geldiği yer de... şuradaki korkuluk!

(Gözlerini kapat ve derin bir nefes al.)

Şimdi kokuyu alabiliyor musun?

İçine çekiyorsun. Burun epitelindeki tüyler, endüstri kokularından oluşan batağı ayırt etmeye çalışırken heyecanla titriyor.

İlk olarak öfkeli grev kırıcıların kokusunu alıyorsun; katman katman vücut yağı ve ter, bakalit sefer taslarından çıkan fazla yağlı yemekler, sade sabunun keskin kokusu. Ardından yavaş yavaş oksitlenen metal kapılar geliyor, her bir çatlaktan çıkan eski gres yağı kokusu...

"Komünistleri koklayarak bulmaya mı çalışıyorsunuz hâlâ, dedektif?"

"Evet."

"Peki, işiniz bittiğinde burada olacağım." Teğmen ayağıyla yerdeki bir şeyi dürtüyor.

Sabırsızlığı numaradan. Bu kişisel uğraşın nereye varacağını merak ediyor aslında.

Teğmenin düşünceleri önemsiz. Politik koku korteksin parıl parıl parlıyor. Bak, seni şuraya yönlendiriyor... şuradaki korkuluğa!

Bu kişisel uğraşını hoş görecek ancak sabrı tükeniyor.

"Neden öyle dedin?"

"Dedektif, alınmayın ama pek de sinsi davranmıyorsunuz."

Teğmen haklı. Havayı koklayışın şaşırtıcı derecede bariz. Sanki dikkatleri üzerine çekmeye çalışıyor gibisin.

"Hayır."

"Hı hı..."

Teğmen pek de ikna olmadı, beyim.

"Her şey yolunda mı, dedektif?" Teğmen sorgulayıcı bir şekilde sana bakıyor.

"Kişisel bir uğraş."

"Kişisel bir uğraş demek."

"Sıradan bir dedektif gibi temiz hava alıyorum, o kadar."

"Alacak çok hava var, değil mi?" Teğmen burnunu büzüyor.

Kısaca, endüstriyel dünyada herhangi bir limandan bekleyeceğin şekilde kokuyor.

"Koklayarak komünist bulmaya çalışıyorum, Kim."

"Koklayarak mı..."

"Ne diyeceğim... Sizi rahat bırakayım. Devam edin, dedektif."

İşle tamamen alakasız uğraşların konusunda seni zorlamaması, teğmenin sana olan saygısının bir göstergesi.

Teğmenin politik koku korteksi seninki kadar gelişmiş değil. Yadsınamaz bir komünizm kokusu var. Kokunun geldiği yer de... şuradaki korkuluk!

"Soruşturmamızla alakasını anlamakta zorlanıyorum ama eminim hepsi zamanla ortaya çıkar."

Dikkat: Teğmen herhangi bir şeyin ortaya çıkacağını düşünmüyor.

"Soruşturmamız nedeniyle elimizdeki dosyaya odaklanmanızı öneririm. Politik projelerinize mesai sonrasında bakabilirsiniz."

Teğmen bu durumdan hiç memnun değil ancak durdurmak için müdahale etme ihtimali de düşük.

"Politik bilincimi geliştirmek üzerine çalışıyorum."

"Politik bilincinizi geliştirmek..."

Aslında hayır. Hatta neredeyse hiçbir şey kokmuyor. Alerjin mi azmaya başladı?

İşte! Kokuyu alıyor musun?

Ne kokusu?

Memnuniyetsizlik ve huzursuzluğun; dünyanın dramatik, hatta şiddetli bir yeniden düzenlemeye ihtiyaç duyduğu hissinin benzersiz kokusunu alamıyor musun?

Yani yakınlarda bir komünist mi var?

(Gözlerini kapat ve derin bir nefes al.)

Hiçbir koku almıyorum.