"Bir dakika..." Süpürgeli teyze hâlâ nefes almakta zorlanıyor.

"Yine de onunla konuşmak istiyorum."

"Cuno denen bir veledin ailesini arıyorum."

"De Ruyter'lar bu koridorun sonunda kalıyor, ortak lavabonun hemen yanında."

"Teşekkürler, ben kaçtım." (Bitir.)

"Bir saniye." Yaşlı kadın süpürgesine yaslanıyor, parmaklarının düğümleri kemik gibi beyaz. Nefes almakta zorlanıyor gibi görünüyor.

"Soğuk bronşitime hiç iyi gelmiyor..." Kirli bir mendile hapşırıyor.

Kadının sağlığı kötüye gidiyor. Böyle rutubetin içinde onun için yapılabilecek pek bir şey yok.

"İlk olarak ben kapıyı açmanızı isteyen polis memuruyum. Kimliğimi görmek istemediğinizden emin misiniz?"

"Kimlik mimlik umurumda olmadığını sana söyledim."

"İyi misiniz? Doktor çağırayım mı?"

"Ben iyiyim, iyiyim ben! Endişelenme!" Öksürmeye başlıyor, yüzünde kırmızı noktalar beliriyor.

Hâlâ endişelisin. Durumu çok endişe verici.

"Şimdi, benden ne istiyorsun, memur bey?"

Süpürgeli teyze belli ki işi sayesinde binayı biliyor ve sakinlerini tanıyor.

"Çok zamanınızı almayacağım, sadece birkaç soru sormak istiyorum."

"Tamam madem. Sor bakalım, memur bey."

Bunu sonra yapalım... (Bitir.)