İnkâr Defteri

Çöpte bulduğun defter. Mandalın zar zor tuttuğu kâğıtlar altlıktan sallanıyor... Pisuvar temizleyici kokusu da seti tamamlıyor.

Vaka dosyalarına tekrar bak.

Kundakçılık. Küçük çaplı hırsızlıklar. Aile içi şiddet... 51 Ocak'ına kadar giden, elle yazılmış soruşturma kayıtları... Üstünde VAKA DOSYALARI, KÂĞIDA DÖKÜLMÜŞ diyen bir mühür var. Hayatının son birkaç ayına bakıyorsun.

Dosyalardaki el yazısını incele.

Fazla basit. Neredeyse okunmayacak durumda ama düzgün çizgiler hâlinde ilerliyor.

Pedagojik gibi. Kaba. Okuyabildiğine göre senin el yazın olmalı. El yazısını çok kullanmış ve yalnızca kendisinin okuyabileceği ya da bu durumda senin kendin okuyabileceğin bir tarz geliştirmiş birine ait.

Aceleyle... Acıyla yazılmış. Kalbin durmadan önce bitirmeye uğraşmışsın gibi.

Sanki bir mıknatısla kırmızı karelere hizalanmış gibi duran karalamalara bakmak bile eline kramp girmesi için yeterli oluyor. Hızlı ama düz bir yazı...

Vaka dosyalarına dön.

Kim bu?

Yıpranmış, yok olmak üzere. Bazen yazarken kalemi kâğıda bastırmayı unutuyor ve çizgiler kayboluyor...

"Kim, bu dosyaya bir isim buldum."

"Ha? Evet, isim. Peki. Neymiş?"

"ASILMIŞ ADAM."

"Güzel! Cidden güzel. Ben de aslında ismi öyle koyalım diyordum. ASILMIŞ ADAM. Güzel, güçlü bir isim. Artık dosya için çok güzel bir ismimiz var."

Defterinin sayfalarını karıştırıyor. "ASILMIŞ ADAM demeye başlayacağım. Bu konuyu netliğe kavuşturduğumuz iyi oldu."

"BATAN GÜNEŞ."

"Tamam, peki." Başıyla onaylıyor. "İyi bir isim ama bir sorun var... Bu dosyanın batan güneşle hiçbir ilgisi yok. Hem de hiç. Hiçbir alakası yok. O yüzden..."

"Daha somut bir şey olmaz mı? Somut bir öneriniz var mı? Alelade. Sıradan."

Sıradan sıkıcıdır. Bize gelmez.

"İKİ UCU BOKLU DEĞNEK."

"Haha! Aynen." Aslında gülmüyor. "Ama ironik isimlerden hoşlanmam. Diğer memurlar da kullanacak. 'APTAL' ya da 'SİK' gibi şeyler olursa..."

"Anlamayacaklar. Bu dosyada bir aptal ve bir sik varmış diye düşünecekler. Daha az komik bir şey var mı?"

Onun için eğlence yasa dışı. Tam bir oyunbozan.

"AYNANIN ARDINDA BEKLER SENİ ERİNYELER."

"Erinyeler. Evet. Şey..." Beğenmediği bariz. "Bilemiyorum. Dürüst olmam gerek... Bunun ifade ettiği iç mücadeleyi yaşamıyorum. Bir de..." Kaşlarını çatıyor.

"Biraz daha az şiirsel olan bir isim bulamaz mıyız? Normal bir dosya ismi. Ne olabilir mesela? Güzel, normal bir isim."

Evet, evet. Bu normal ismin ne olduğunu zaten biliyorsun... Ama fazla basit... Başka bir şey olsun lütfen.

"Başka bir önerim yok."

"Ah... Öyleyse ben bir isim önerebilir miyim?"

"Hayır."

"Peki o zaman." Aniden notlarına dönüyor. "Dosyanın bir ismi olmasına gerek yok."

Aslında gerek var. Ama sana alındı.

"Tahmin edeyim... ASILMIŞ ADAM mı?"

"Ah! Ben de tam onu düşünüyordum... ASILMIŞ ADAM." Başıyla onaylıyor. "Beğendim. Güzel, güçlü bir isim. Artık dosya için çok güzel bir ismimiz var."

"Buyur."

"ASILMIŞ ADAM."

Bu ismi cidden seviyor.

"Sağlam bir isim."

"Teşekkürler," teğmen başıyla onaylıyor. "Bence de öyle. İyi ve normal."

"Aptalca." (Dalga geçerek:) "Asılmış adam. Fazla basit."

"Bana iyi gelmedi."

"Emin misiniz? Bence gayet iş görür..."

"Tamam, o olsun."

"Bana iyi gelmedi."

Haftada iki yeni vaka nasıl?

Çok mu? Az mı? Hiçbir fikrin yok, değişir.

Öyle mi? Çok fazla gibi geliyor. Belki ondan bile fazladır. Aşırı fazla gibi.

(Sayfaları say.) Resmî bir dosya açmam gerek. Yer var mı?

Var... Tam olarak bir taneye daha yer var. Sonlara doğru 15 sayfaya hiç dokunulmamış. Kutular sayfalar üzerinde ayrı bölümler oluşturarak dosyayı tamamlanması gereken alt görevlere ayırıyor.

Tüm görevler tamamlandığında dosya da tamamlanıyor.

KÂĞIDA DÖK.

Tamamladığın görevler kalemden, yazıların kalanına benzeyen bir el yazısıyla kâğıda dökülüyor. Bağlama uygun cümleler kurmak senin için doğallaşmış, makine gibi yazıyorsun, sadelik ve özen için geliştirilmiş bir dil:

"Cesedi incele."

"Cesedi indir."

"Kafeterya müdürünü sorgula."

Şiirsel değil... ama şiir zaten buraya uymaz.

Tamamladıklarının üstünü çiz.

Çizgiyi çekerken kâğıttan tatmin edici bir ses geliyor. Bittin diyor gibi. Sen de bittin! Sen de!

SEN DE SİKTİR GİT! Sonuncusu kâğıdı yırtıyor.