İnkâr Defteri

Sinapslar tekrar yönlendirilebilir. Zihin yeni bir şekle bürünür.

Kendin için değil, Revachol halkı için...

Senin sorumluluğundaki 80.000 için...

41. Polis Karakolu'nun altında, daktilo seslerinin gecenin geç saatlerine dek kesilmediği, memurların büyük basamakları tırmandığı ve köprüyü geçtiği yerin altında... Kart soğuk sulara gömüldükten epey zaman sonra yazılar kayboluyor. Kâğıt çözülüyor.

Rüzgâr hatırayı senden uzağa taşıyor. Soluk mor nokta güneybatıya doğru kayboluyor.

Ne yazıyordu?

Hayır. Onu tekrar düşünmemeliydin. Şimdi yine aklına girdi.

Tekrar deftere bak.

(İnkâr Kaynaklı) Akıl Sağlığı Defteri de Hasarlı Defter kadar dökük. Elindeki altlıktan bir avuç ıslak kâğıt sarkıyor.

İnkâr Defteri, hem ETKİLEŞİME GİRİLEBİLİR bir nesne hem de elindeyken beceri bonusları veren bir ARAÇ olarak kullanılabilen özel bir eşyadır. Bu eşyayı, ENVANTER'indeki ARAÇLAR sekmesinde bulabilirsin.

Defteri kenara koy. (Bitir.)

(İnkâr Kaynaklı) Akıl Sağlığı Defteri de Hasarlı Defter kadar dökük zaten. Altlıkta bir avuç ıslak kâğıt var. Bununla daha fazla zaman harcamasan iyi olur.

İnkâr Defteri, hem ETKİLEŞİME GİRİLEBİLİR bir nesne hem de elindeyken beceri bonusları veren bir ARAÇ olarak kullanılabilen özel bir eşyadır. Bu eşyayı, ENVANTER'indeki ARAÇLAR sekmesinde bulabilirsin.

Bırakma. Kartı oku.

Tutarken ellerin titriyor. "Her sabah, seni uyur hâlde bırakıp dışarı çıktığımda... içimde bir parça hüzün oluyor. O hüznü Voyager Yolu boyunca göğsümde taşıyorum," yazıyor.

"Attığım her adımda daha da büyüyor. Benzin istasyonuna ulaştığımda, benliğimi bütünüyle sarmış oluyor. Tramvaya binip geriye doğru bakıyorum, pantograftan kıvılcımlar düşüyor. Bu hislerin ikindi vaktinde 42'den inip sana yürümeye başlayıncaya kadar süreceğini biliyorum."

Okumaya devam et.

"Sana, sana... Attığım her adım daha da hafifleyecek. Neredeyse koşar gibi! Bazı zamanlar koşuyorum. Seninle tanıştığıma inanamıyorum. Seninle hissettiğim mutluluğa inanamıyorum. Engin mi engin bir ruhun var ve ben daima, daima, daima ona geri döneceğim."

Okumaya devam et.

"Öpüyorum, öpüyorum, öpüyorum." Ciğerlerindeki havanın ve kafandaki kanın çekildiğini hissediyorsun. Çevrendeki her şey kararıyor. Küçük beyaz noktalar beliriyor...

Kıvılcımlar pantograftan kar gibi yağıyor. Tramvay uzaklaşıyor...

Defterin elinden kayıp gittiğini hissediyorsun.

Hayır! Olamaz! Tutun.

Tutun.

Neye? Hiçbir şey yok...

"Dedektif, her şey yolunda mı?"

Yana doğru düş.

"Öpüyorum, öpüyorum, öpüyorum." Ciğerlerindeki havanın ve kafandaki kanın çekildiğini hissediyorsun. Çevrendeki her şey kararıyor. Küçük beyaz noktalar beliriyor...

Dur, geri koy...

Bölmeyi sıkıca kapatıyorsun, nefes almak bile zor geliyor. Ciğerlerindeki hava zehir oldu. Bölme kilitli, elindeki beyaz sayfalardan mavi mürekkep damlıyor.

Elin titriyor. Adrenalin dolusun.

Bu da neydi?

Tüm bedenini bir ürperti alıyor. Soğuğu hissediyorsun. Geçmek bilmez bir üşüme...

Dışarıda rüzgârın uğultusunu duyuyorsun. Martinaise'den ani bir rüzgâr geliyor, sokak tabelalarını ve panjurları savuruyor.

DIŞARI ÇIK.

Bunu dışarı çıkaracağım. (Bitir.)

Ne?

Uzağa, dışarıya... Sazlıklar ümitsizlikle hışırdıyor. Dışarı çık.

Okumaya devam et.

Kartı tutarken elin titriyor. "Her sabah, seni uyur hâlde bırakıp dışarı çıktığımda... içimde bir parça hüzün oluyor. O hüznü Voyager Yolu boyunca göğsümde taşıyorum," yazıyor.

Kaldır!

Parmakların ter içinde. Mumlu kâğıdı tuttukları yerde ter izi var. Kart, bilet koçanlarının yanında.

Geri koy.

Önce kokla.

Ciklet kokuyor, kayısı aromalı.

Aynı bulduğun ciklet ambalajı gibi. Ciklet markası da aynı...

Hafif bir tarçın kokusu var, yaz sonu... Galiba etikette "Tutti Frutti" yazıyor.

Kafanın arkasındaki şeyi hissediyor musun? O hafif sesi, sessiz çığlığı... Bunun kötü bir fikir olduğunu hissetmiştin zaten, şu anda daha da kötü geliyor. Ne kadar çabalasan da okuyamazsın.

Önce ilgilenmen gereken işlerin var. İlk olarak en azından sendika lideriyle konuş. Seni uzun süre durduramam ama şimdilik yeterli bahanem var.

Sugeçirmez bölmeyi kapat.

Bunu yapınca nefes alman çok ama çok az daha zorlaşıyor. Bölme kilitlendi, elindeki beyaz sayfalardan mavi mürekkep damlıyor.

İçinde ne var?

İki bilet koçanı ve bir el yapımı kartpostal.

Sikerler... Defteri kenara koy. (Bitir.)

YİNE OLMUYOR. Sikerler böyle bölmeyi. At gitsin.

Garip... Neden bu kadar sinirleniyorsun?

Ama bunu yapamıyorsun. Kaydırıp açmak için plastiği sıkıyorsun ama hiçbir şey olmuyor. Biraz daha büküyorsun. Sonra çatlatıyorsun. Sıçtığımın şeyi sıkışmış.

Aniden gözlerin kızıl görmeye başlıyor. Öfken geçmeden önce bir anlığına, öfkeden gözünden yaş gelecek gibi hissediyorsun. Acaba neden?

Adil değil, o yüzden. Artık o şeye ulaşamıyorsun bile!

Sikik sarhoşların hatası... İçkini o sikiğin KAFATASINDAN içmeliydin...