Rozmowa · Elementarz

Widzisz kolorowy elementarz. Jego tytuł to „Elementarz dla małych dzieci”.

„Proszę pani, co to za książka?”

„Bardzo edukacyjny elementarz. Świetny dla młodych umysłów... i oczywiście bardzo popularny”.

„O rany, ale czadowo. Chciałbym się stać mądrzejszy”.

„Jest pan dorosłym mężczyzną. Na elementarz jest już chyba odrobinę za późno... To książka dla małych dzieci”.

„Dobra. W porządku”.

[Odejdź].

Ukradnij elementarz.

Zerkasz na księgarkę, czekając, aż się czymś zajmie. Kiedy nie patrzy, zręcznie zgarniasz książeczkę z półki i wsuwasz ją sobie do kieszeni.

Jesteś teraz dumnym posiadaczem elementarza dla małych dzieci, który, szczerze mówiąc, był i tak prawie darmowy.

Powoli przesuwasz dłoń ku książeczce. Zanim jednak jej dosięgasz, słyszysz głos:

Porucznik kasła głośno, po czym szepcze: „Lepiej nie. Okradanie właścicieli małych firm to nie jest nasza specjalność”.

„Proszę nie dotykać towaru”.

Przekartkuj książkę.

Wygląda jak elementarz – na każdej stronie jest jakieś słowo związane z konkretną literą alfabetu.

Nie jestem pewien, co chcesz w ten sposób osiągnąć. To książka dla dzieci. Dosłownie.

Chcę kupić ten elementarz.

„Ee... Ma pan dzieci?” – pyta, lekko drżąc na tę myśl. „W porządku. Dobrej zabawy”.