Rozmowa · Stos gier planszowych

Mały stosik kolorowych gier planszowych – różne rodzaje dla rozmaitych grup wiekowych. Dużą część półki zajmuje, zdaje się, towar powiązany z grą Wirrâl.

„Chcę kupić grę Zwierzchnictwo”.

„Wspaniały wybór” – odpowiada, uśmiechając się do ciebie. „Pełnowartościowa gra dla całej rodziny”.

Zdobyłeś przedmiot, z którym można wejść w interakcję. Przyjrzyj mu się uważniej, przechodząc do zakładki INTERAKCJI w twoim EKWIPUNKU.

„O co chodzi z tym całym Wirrâlem?”

„Okropne aury!” – stwierdza i drży. „Nie, gry fabularne są popularne wśród tych typów... No wie pan, tych interesujących się tymi rzeczami. Ja ich nie lubię. Ani trochę!”

„Słyszałam, że te gry zmieniają ludzi w wielbicieli okultyzmu. Że to rytuały, podczas których przywoływane są byty. To bardzo niemoralne... Ale może pan je kupić” – stwierdza, patrząc na stół i zakładając ręce na piersi.

„Przepraszam, jakie macie tutaj gry planszowe?”

„Mamy wspaniałe gry planszowe. »Winogrodnik« to prawdziwa klasyka. A może zainteresują pana »Archipelagi Insulinde« – to bardzo edukacyjna gra dla tych, których interesuje geografia”.

„»Raubritter« to zabawna gra o rywalizacji gospodarczej, ale po jakimś czasie bywa bardzo intensywna. Mamy gry dla całej rodziny. Może pan bawić się przy nich ze swoimi dziećmi!”

Z kim zamierzasz grać w te gry planszowe? Masz przyjaciół albo rodzinę?

Nie chcę o tym myśleć.

To nie myśl.

„Proszę na mnie popatrzeć. Kto by chciał mieć ze mną dzieci?”

„Proszę nie być dla siebie taki surowy. Trzeba pana tylko trochę doczyścić. I, technicznie rzecz biorąc, przyjaciele są trochę jak rodzina” – wyjaśnia, bawiąc się swoim wisiorkiem.

„Do zabawy z przyjaciółmi polecam »Zwierzchnictwo«. Gra polega na tworzeniu cywilizacji, która brutalnie kolonizuje i tłamsi inne cywilizacje. Kosztuje 12 reáli”.

„Tak. Dzieci, przyjaciele, laski. Mam to wszystko”.

„W takim razie jest pan szczęśliwym człowiekiem, panie władzo. Dzieci to nasz największy skarb...” – stwierdza, w zamyśleniu bawiąc się swoim wisiorkiem.

„Nie wydaje mi się, żebym miał jakieś dzieci”.

„Technicznie rzecz biorąc, przyjaciele są trochę jak rodzina” – stwierdza, w zamyśleniu bawiąc się swoim wisiorkiem.

O rany, ja mam dzieci? Rodzinę?

Zdecydowanie masz wrażenie, że czymkolwiek jesteś, umrze to razem z tobą.

Czy ja mam przyjaciół? (Spójrz na porucznika).

Czy wy jesteście przyjaciółmi? Czy tylko kolegami z pracy, których połączył chwilowo zbieg okoliczności?

„Chcę kupić grę Wirrâl”.

„Skoro pan chce” – odpowiada, rzucając ci zaciekawione spojrzenie. „Ale niech się pan lepiej trzyma z daleka od tych niemoralnych okultystycznych rytuałów”.

Przyjrzyj się rzeczom związanym z Wirrâlem.

Na stole leży cała masa opisów ras, rozszerzeń gier i podręczników. Leżąca na samym szczycie książka zatytułowana jest „Kompendium Welkinów, wydanie drugie”.

Jest tu też duży tom w twardej, misternie zdobionej oprawie – „Łowcy z Katuak: kompendium istot leśnych” – a także książka typu „wybierz własną przygodę” zatytułowana „Wirrâlowe opowieści – jaskinia Velkraaga”.

Książki w sekcji z grami planszowymi? Kto normalny czyta książki?

Hm, może jednak nie kręcą mnie te wszystkie rozrywki dla pinglarzy.

Wysoki stos kolorowych pudełek z grami planszowymi i podręcznikami do Wirrâla.

Czy coś naprawdę mocno przyciąga moją uwagę?

Na jednym z pudełek widnieje nazwa: „Wirrâl, trzecie wydanie modułu dodatków megakrain”. Na bocznym panelu napisano: „Fantastique przygodowa gra planszowa. Nowe mapy i miniatury!”. Na naklejce zapisano cenę: 25 reáli.

Cena jest wysoka, ale w końcu to trzecie wydanie modułu dodatków megakrain, więc nie ma co się dziwić.

To jakieś bzdury dla chuchrowatych pinglarzy!

[Odejdź].