Rozmowa · Kortenaer

Boże... Wcześniej, w barze. Titus głośno się do tego przyznał.

Wciska spust. Z lufy jego broni wybucha pióropusz dymu.

„Wszystko dobrze... Nic...” – kobieta zatacza się w tył, przykuca i łapie się za lewy bok. Rozpaczliwie łapie powietrze, a jej biała koszula zabarwia się w okolicach brzucha czerwienią.

Nie jest dobrze. Wykrwawia się. Za 20 minut będzie martwa. Może za 15.

„Patrz, szmaciarzu” – zwraca się do ciebie. „Jaki ze mnie zabawny klaun”.

„Zrobiłem to... choć aż w to nie wierzę. Jestem tak kurewsko nudny, ale...”

„Zrobiłem to i bardzo przepraszam”.

„Jestem gliniarzem z amnezją. Pewnie to zrobiłem i nawet tego nie pamiętam”.

„Nie wiem, czemu to zrobiłem. Po prostu odwalam różne numery. Jestem tykającą bombą zegarową”.

„Zrobiłem to w desperackiej próbie zapobiegnięcia końcowi czasów. A i tak się nie udało”.

„Zmieniłem zdanie. Mogę jeszcze zmienić zdanie, prawda?”

„Myślisz, że jesteś zabawny?” – w jego oczach pojawia się niebezpieczny błysk. „Może zastrzelę jednego z twoich kumpli, co?”

„Może tę kiptę?” – pyta, celując swoją bronią w Elizabeth. „To by było zajebiście zabawne...”

„To szalony plan, który wymyśliłem. Żeby odzyskać eks-coś”.

(Wskaż na wybrzeże). „To była Ruby”.

„Taa? Kim, do KURWY, jest Ruby?!” – pyta i kładzie dłoń na swojej broni.

Drżą mu palce. To odruch jak przy wyciąganiu broni. Zaraz to zrobi.

„To podejrzana! Ruby jest podejrzaną, którą wytropiliśmy na wybrzeżu. Ukrywała się...”

„Była zazdrosna o Lely'ego. Chciała mieć Klaasje dla siebie. To bardzo brudna sprawa”.

„Masz mnie za pieprzonego głupka, glino?” – w jego oczach pojawia się niebezpieczny błysk. „Może po prostu zastrzelę jednego z twoich kumpli – tu i teraz, co?”

„Może tę kiptę?” – pyta, celując swoją bronią w Elizabeth. „No dalej, opowiedz mi jeszcze raz o tym pojebanym gównie...”

„Uciekła. Uwięziła nas i uciekła. Jak to zabójczyni”.

„Masz mnie za pieprzonego głupka?” – w jego oczach pojawia się niebezpieczny błysk. „Może po prostu zastrzelę jednego z twoich kumpli – tu i teraz, co?”

„No dalej” – celuje swoją bronią w Elizabeth. „Opowiedz mi jeszcze raz o jakiejś innej cizi na wybrzeżu...”

„Jest uwikłana w bardzo niebezpieczne sprawy La Puty Madre”.

„Masz mnie za pieprzonego głupka, glino?” – w jego oczach pojawia się niebezpieczny błysk. „Może po prostu zastrzelę jednego z twoich kumpli – tu i teraz, co?”

„Może tę kiptę?” – pyta, celując swoją bronią w Elizabeth. „No dalej, opowiedz mi jeszcze raz o jakiejś puta mendzie...”

To kiepski argument. On nie zna miejscowych gangsterów...

„Zabiła się. Ale wiem, że to ona to zrobiła”.

„Masz mnie za pieprzonego głupka?” – w jego oczach pojawia się niebezpieczny błysk. „Może po prostu zastrzelę jednego z twoich kumpli – tu i teraz, co?”

„No dalej” – celuje swoją bronią w Elizabeth. „Opowiedz mi jeszcze raz o jakiejś cizi, co popełniła samobójstwo...”

„To był ktoś inny. Ktoś, kogo tu teraz nie ma”.

„Bardzo, kurwa, dogodnie...” – stwierdza, rzucając ci pijane spojrzenie, po czym kładzie dłoń na swojej broni.

Drżą mu palce. To odruch jak przy wyciąganiu broni. Zaraz to zrobi.

„Na ten dach mogła wejść cała masa ludzi. Jak Garte, kierownik baru”.

„Co jest, KURWA?” – krzyczy mężczyzna na balkonie. „Co ty WYPRAWIASZ?!”

„Masz mnie za pieprzonego głupka, glino?” – w jego oczach pojawia się niebezpieczny błysk. „Może po prostu zastrzelę jednego z twoich kumpli – tu i teraz, co?”

„No dalej” – celuje swoją bronią w Elizabeth. „Powiedz jeszcze raz, że za wszystkim stoi pieprzony kierownik baru!”

„Tak właściwie, to sprawca tu jest”. (Wskaż swoich oponentów). „Bo to było jedno z was”.

„Jedno z *nas? Twierdzisz, że to my...” – w jego oczach pojawia się niebezpieczny błysk. „Może zastrzelę jednego z twoich kumpli, co?”

„Może tę kiptę?” – pyta, celując swoją bronią w Elizabeth. „No dalej, powiedz jeszcze raz, że to my, kurwa, zabiliśmy naszego własnego pułkownika...”

„Został zastrzelony z dużej odległości. Zrobił to jakiś snajper”.

„Masz mnie za pieprzonego głupka, glino?” – w jego oczach pojawia się niebezpieczny błysk. „Może po prostu zastrzelę jednego z twoich kumpli – tu i teraz, co?”

„Może tę kiptę?” – pyta, celując swoją bronią w Elizabeth. „No dalej, powiedz jeszcze raz, że zrobił to jakiś pieprzony snajper-magik...”

„Poczekajcie. Potrzebuję trochę czasu, żeby to rozwikłać”.

„Czasu? Jakoś nie brakowało ci go, jak odpierdalałeś szopkę w tym kościele!” – krzyczy, wskazując wodę. „Biegałeś na posyłki szefa swojego Związku. Widziałam cię...”

„Czas się skończył, szmaciarzu” – oznajmia. „Wskaż sprawcę. TERAZ!”

„Czasu? Jakoś nie brakowało ci go, jak odpierdalałeś szopkę w tym kościele!” – krzyczy, wskazując wodę. „Uganiałeś się za jakąś głupią handlarką prochami. Widziałam cię...”

„Czasu? Jakoś nie brakowało ci go, jak odpierdalałeś szopkę na wybrzeżu!” – krzyczy, wskazując wodę. „Uganiałeś się za jakąś głupią handlarką prochami. Widziałam cię...”

(Wskaż na dach). „To była Klaasje”.

„Ptak?” – pyta, kładąc rękę na swojej broni. „Chcesz mi, kurwa, powiedzieć, że jakiś ptak zabił naszego pułkownika?”

Drżą mu palce. To odruch jak przy wyciąganiu broni. Zaraz to zrobi.

„To był przypadek – kula była przeznaczona dla niej. Miała burzliwą przeszłość, która w końcu ją dogoniła”.

„Zajmowała się szpiegostwem przemysłowym i...”

„Masz mnie za pieprzonego głupka?” – w jego oczach pojawia się niebezpieczny błysk. „Może po prostu zastrzelę jednego z twoich kumpli – tu i teraz, co?”

„Może tę kiptę?” – pyta, celując swoją bronią w Elizabeth. „No dalej, powiedz jeszcze raz, że to był przypadek...”

„Była jedyną osobą w pokoju, kiedy zginął. Tam, na piętrze”.

„Masz mnie za pieprzonego głupka?” – w jego oczach pojawia się niebezpieczny błysk. „Może po prostu zastrzelę jednego z twoich kumpli – tu i teraz, co?”

„Może tę kiptę?” – pyta, celując swoją bronią w Elizabeth. „No dalej, opowiedz mi jeszcze raz o jakimś jebanym pokoju...”

„Gdzie ona teraz jest? Uciekła. Bo to ona to zrobiła”.