Rozmowa · Zasłony bezpieczeństwa

Jak poprzednio, widzisz przed sobą łuk rolet antywłamaniowych. Przesłaniają one połowę pokoju – blokują dostęp do ogromnego, przemysłowego komina.

Jesteś bezpośrednio nad centralnym piecem w piwnicy. Głosy dobiegły prawdopodobnie stąd.

Zapukaj w nie mocniej.

Wciąż nic. Nikogo nie ma w domu.

[Odejdź].

Zapukaj jeszcze mocniej!

Rolety są zaskakująco wręcz mocne. Boli cię teraz pięść.

„Musi być jakiś inny sposób na obudzenie tego, kto tam jest... Może spróbujemy krzyczenia do pieca w piwnicy?”

„Musi być jakiś inny sposób na obudzenie tego, kto tam jest... Może zapytajmy kobiety z księgarni o to, co się tutaj dzieje?”

Musi być jakiś inny sposób na obudzenie tego, kto tam jest... Może powinieneś spróbować krzyknąć do pieca w piwnicy?

Musi być jakiś inny sposób na obudzenie tego, kto tam jest... Może powinieneś spytać kobietę z księgarni o to, co się tutaj dzieje?

Jeśli to naprawdę wejście do komina, to gdzieś musi być też piec. Może można się tam dostać jakoś inaczej?

„Czy mógłbyś powstrzymać się od atakowania różnych przypadkowych rzeczy?”

„One nie są przypadkowe. Są istotne. Chcę wiedzieć, co jest po drugiej stronie”.

„Skąd przekonanie, że po drugiej stronie coś jest?” – pyta porucznik, ale widzisz w jego oczach błysk ciekawości.

„Tak czy siak, teraz się tam nie dostaniemy. Wracajmy do śledztwa”.

„Mogę spróbować...” (Dmuchnij na swoją obolałą dłoń).

„Dzięki”.

„Muszę znaleźć złowrogą istotę, Kim. To jest ten komin”.

Porucznik wzdycha. „Duchy nie są prawdziwe. Rodzice ci tego nie powiedzieli? Tak czy siak, teraz się tam nie dostaniemy. Wracajmy do śledztwa”.

Zapukaj w nie.

Co za dziwny pomysł... Nic się nie dzieje.

„Halo? Krzyczałem, ale to nic nie dało...”

Twój głos znów w połowie zdania zmienia się w szorstki skrzek. W porzuconym biurowcu panuje cisza – nikt ci nie odpowiada.

Nagle ogarnia cię fala żalu nad sobą samym.

Szanowny panie, czy możemy coś doradzić? Potraktuj krzyk w piecu jako wielki występ. Krzycz w rejestrze piersiowym, nie głowowym. Śpiewaj z przepony.

Może to nie jest taki zły pomysł? Spróbuj jeszcze raz, synek.

Spróbowałeś i się nie udało. No nic, mistrzu, starałeś się. Szkoda, że to nie wystarczyło.

Widzisz przed sobą łuk rolet antywłamaniowych o załamaniach niczym w miechu kowalskim. Przesłaniają one połowę pokoju – blokują dostęp do ogromnego, przemysłowego komina.

To tutaj musi żyć ta istota...