Rozmowa · Kim Kitsuragi

„To mi wygląda na siłownię”.

„Tak, ale od wieków nikogo tu nie było” – odpowiada, usuwając stopą pas kurzu zalegającego na podłodze...

„Wątpię, aby elektryka wciąż działała... Dobrze, że mamy przy sobie latarkę”.

We wpadającym przez okno słabym snopie słonecznego światła unoszą się cząsteczki kurzu. Resztę pomieszczenia spowija mrok.

W piersi wzbiera ci złowrogie uczucie...

„Chodźmy w takim razie po latarkę”.

Porucznik kiwa głową.

„Idźmy dalej. To na pewno jest zwykły porzucony budynek, nie ma tu nic tajemniczego”.

„W porządku”.

„A jeśli istnieje powód, dla którego nikt tu od wieków nie przychodził...?”

„Tak – bo było zamknięte...”

„Nie musimy szukać nadprzyrodzonych wyjaśnień, gdy w zupełności wystarczy banalne. Ruszajmy już, dobrze?”

„Nie musimy szukać nadprzyrodzonych wyjaśnień, gdy w zupełności wystarczy banalne. Chodźmy po tę latarkę, w porządku?”

„Ruszajmy już, dobrze?”

„Chodźmy po tę latarkę, w porządku?”

We wpadającym przez okno słabym snopie światła latarni unoszą się cząsteczki kurzu. Resztę pomieszczenia spowija mrok.

„Wątpię, aby elektryka wciąż działała... Dobrze, że mamy przy sobie latarkę. Nie zapomnij wyjąć jej z torby, zanim ruszymy dalej”.

„Wątpię, aby elektryka wciąż działała... Jeśli chcemy się tu rozejrzeć, to potrzebujemy latarki. Powinienem mieć jedną w mojej kineemie”.

„To przygoda!”

„Nie, to siłownia” – sprzeciwia się. „Chociaż zdaje się, że nie było tu nikogo od wieków...”

„To chyba Klub Bokserski Artemitepa dla Młodych Sportowców”.

„Chyba masz rację” – odpowiada. „Chociaż zdaje się, że nie było tu nikogo od wieków...”

„Nie mam pojęcia, Kim... ale boli mnie głowa. Bardzo boli mnie głowa”.

„Nie musiałeś wyważać tych drzwi...” – odpowiada, rozglądając się wokół. „Nikogo tu nie było od wieków”.

„Wcale nie musimy przeszukiwać opuszczonej siłowni. Poza tym, od wieków nikogo tu nie było...”

„To zaświaty. Miejsce poza granicą rzeczywistości”.