Rozmowa · Drzwi do mieszkania w suterenie

„Tak” – stwierdza porucznik. „Ale na pewno musimy wziąć klucz od tego Mañany, o którym wspominał Evrart. To znacznie zwiększy naszą wiarygodność”.

„Nie podoba mi się, że miejscowy bandzior wykorzystuje MOR do swoich porachunków, ale jeśli dzięki temu odkryjemy prawdę kryjącą się za tym powieszeniem, to jestem skłonny przymknąć na to oko”.

„Dobra!”

W odpowiedzi porucznik tylko kiwa głową.

„Ale potrzebujemy klucza od tego Mañany, o którym wspominał Evrart” – porucznik zerka na drzwi. „Bo na pewno nie wyłamiemy żadnego zamka”.

„Bądźmy ze sobą szczerzy – nie po to dołączyłem do MOR-u. Ale... każdego dnia człowiek dowiaduje się o sobie czegoś nowego...” – odpowiada porucznik, wciąż przyglądając się uważnie tapicerowanym drzwiom.

„Najwyraźniej współpraca z szefem lokalnego Związku, aby zdobyć informacje dotyczące śledztwa, to coś, co mnie nie mierzi”.

[Odejdź].

Drzwi do obskurnego mieszkania kryptofaszysty. Zostały znów zamknięte.

To musi być tu. Drzwi do piwnicy są zniszczone przez pogodę. Miedziane gwoździe mocujące ich obicie pozieleniały pod wpływem działania morskiego powietrza. Na wejściu wisi kołatka w kształcie lwiego łba.

Królewski lew. Kociak Guillaume'a. Ta kołatka przeżyje swojego właściciela z dużą nawiązką.

„To pewnie drzwi, o których mówił Evrart. Ale wciąż musimy jeszcze wziąć klucz od tego Mañany”.

To muszą być te drzwi, o których mówił Evrart. Wciąż jednak musisz zdobyć klucz od Mañany.