Na starym domofonie z szeregiem przycisków widnieją nazwy wszystkich firm z Centrum East…

Nie odpowiada.

„Mówiła pani, że miło zapomnieć. Co w tym takiego miłego?”

Cisza. Jedyne, co słyszysz, to szum i fale uderzające o brzeg zatoki.

„Rozumiem, nie chcesz ze mną rozmawiać. Nikt nigdy nie chce ze mną rozmawiać”.

Przelatuje kolejna mewa... Robi ci się zimno, gdy stoisz tu i wpatrujesz się w milczący głośnik.

„To musiało być jakieś... zwarcie. Chyba powinniśmy przestać bawić się tym dzwonkiem. Wygląda na prawdziwy zabytek”.

„No dobrze, w takim razie czas się pożegnać”. (Zakończ połączenie).

„Kurwa!” (Zakończ połączenie).

„Co się właśnie stało?”

Przelatuje kolejna mewa... Robi ci się zimno, gdy stoisz tu i wpatrujesz się w milczący głośnik.

„Też nie wiem, co się stało” – porucznik przygląda się uważnie dzwonkowi. „Chyba powinniśmy przestać bawić się tym urządzeniem”.

„Hej, jest tam pani jeszcze?”

„Boże, proszę nie płakać”.

„Posłuchaj, rozłączę się już”.

„Ależ obchodzisz. Po prostu miałem bardzo trudny okres”.

„Michel? Nie nazywam się Michel. Jestem Harry”.

„Kim pani jest? I gdzie pani jest?”

„Khm, khm...” (Wyprostuj się nieco). „Tak, to ja. Znowu tu jestem, żeby wpełznąć z powrotem do twojego życia”.

„Przepraszam, tak naprawdę, to nie mam do was żadnej sprawy”.

„Tu policja. Musi mnie pani wpuścić, bo słyszałem, że w piwnicy jest lodówka”.

„Chwila. Tricentennial Electrics? Myślałem, że dzwonię do Slipstream SCA”.

„Kto mówi? Byłem w budynku, ale nie widziałem nikogo z Tricentennial Electrics. Wszystko jest porzucone”.

(Skłam). „Tak, przyszedłem złożyć zamówienie”.

Zakończ połączenie.

„Fabron – usługi taksów...” (reszta napisu została spalona).

Zdaje się, że ktoś roztopił do połowy plastik zapalniczką. Dzwonek przestał działać.

„Główny korytarz, budynek B: WHIRLING-IN-RAGS”.

Po zadzwonieniu dzwonkiem nic się nie dzieje... Nie chcą z tobą rozmawiać.

Masz zamiar tak stać i tolerować takie zachowanie dzwonka?

Nie. Pokażę ci, jak traktuje dzwonki prawdziwy gentleman! (Pocałuj dzwonek).

Twoje wąsy, niczym u kota, jeszcze przed ustami wyczuwają skorodowany metal interkomu. Zimny, niedostępny. Całujesz dzwonek, ten jednak pozostaje milczący.

Kiedy ostatni raz kogoś całowałeś?

„Ekhm...” – odzywa się porucznik. „To niehigieniczne”. (Pewnie ma rację).

A w życiu. Zaraz mu przemówię do rozumu. (Uderz w dzwonek).

Uderzasz dłonią o metal w akcie czystej, fizycznej zemsty. Z początku uczucie jest wspaniałe, potem jednak pojawia się ból.

„Nie masz dla tych maszyn litości, prawda?”

„Nie, powiedziałem przecież wyraźnie, że nie jestem niszczycielem”.

Porucznik wzdycha, ale milczy. Spogląda na górne piętra budynku.

Nic nie mów. Dałeś już dzwonkowi nauczkę.

Na dwunastu kartach na domofonie widnieją następujące napisy:

„Tak, jestem niszczycielem”.

Najlepiej po prostu zostawię ten dzwonek w spokoju.

Dzwonek się z tobą zgadza. Domofon wygląda, jakby odetchnął z ulgą.

(Pusta karta).

Przycisk wygląda na nowy, lecz ktoś usunął kartę z nazwą. Kiedy próbujesz zadzwonić, nic się nie dzieje.

„Hmm... Ten przycisk wygląda na nowy. Nie zdziwiłbym się, gdyby nie został jeszcze podłączony. Może to dzwonek producentki kości?” – cofa się o krok i przygląda się innym pozycjom na liście.

„Hmm... Ten przycisk wygląda na nowy. Pewnie nie jest jeszcze podłączony” – cofa się o krok i przygląda się innym pozycjom na liście.

[Odejdź].

„Fryzjer Andro-Orlando SCA”.

Wciskasz przycisk dzwonka, lecz nikt nie odpowiada.

Co za złowroga nazwa jak na salon fryzjerski... Nie wróży niczyjej fryzurze nic dobrego.

Sam widok słów „Andro-Orlando” pobudza twoje nerwy. Samo ich istnienie jest zagrożeniem dla twojej męskości, nie wspominając już o włosach.

„Slipstream SCA”.

Cokolwiek powie, nie zdoła cię zranić. Jesteś już innym człowiekiem. Silniejszym, zdrowszym i...

No dobra, zdrowszym może nie. Ale to, że wypiłeś dość, żeby nie pamiętać żadnego dawnego związku, to akurat bonus. Zapomnienie jest jak as w twoim rękawie.

Zadzwoń do niej jeszcze raz – wciśnij przycisk Slipstream SCA.

Kiedy wciskasz dzwonek, słychać ciche buczenie. Czekasz, aż odbierze. Na dworze jest zimno. Słyszysz dmuchający w słuchawkę wiatr.

Kiedy wpatrujesz się w interkom, twoje usta wypełnia dziwny, metaliczny posmak.

Znów ten szum. Szepcze do ciebie niczym przyłożona do ucha muszla.

„Halo, tu Tricentennial Electrics” – to ten sam głos, który słyszałeś wcześniej. „Czy chodzi o złożenie zamówienia?”