Nie ma niczego. Tylko ciepły, pierwotny mrok. Twoja świadomość powoli w nim fermentuje…

Lubię nic.

Wiem o tym, dziecinko... Wiem o tym.

Może zapodasz mi trochę więcej tego słodkiego nieistnienia?

Już się robi, proszę pana. Spokojny rejs...

Chcę już wysiąść. Lubię ból i palące światło i lubię też chcieć od ludzi rzeczy, których nie chcą mi dać.

Allons-y, lecimy!

Dawaj tego więcej.

Jasna sprawa, braciszku! Nic podlane niczym na bazie niczego!

Nigdy przenigdy?

Nigdy, nigdy, przenigdy, dziecinko!