W rogu stoi maszyna opakowaniowa. Na znaku widnieje napis: „JEDNA BUTELKA = DZIESIĘĆ…

W rogu stoi maszyna opakowaniowa. Na znaku widnieje napis: „JEDNA BUTELKA = DZIESIĘĆ CENTÓW”.

Wrzuć butelki.

Butelki wpadają ze stukiem do maszyny; po chwili z miłym brzękiem wypadają z niej pieniądze. Jesteś teraz bogatszym człowiekiem!

Wiesz, co powinieneś zrobić z tą forsą, dzieciaku? Kupić więcej alkoholu! Rozpocząć niekończący się cykl konsumpcji!

Jesteś na 100% pewien, że dostałeś za te opakowania specjalną żulicyjną stawkę. O przynajmniej 100% większą. Jeśli liczby na maszynie powiedziały ci coś innego, to kłamały.

Butelki wpadają ze stukiem do maszyny; po chwili z miłym brzękiem wypadają z niej pieniądze. Jesteś teraz bogatszym człowiekiem!

„Co to za maszyna?”

„Hę?” – ekspedientka odrywa wzrok od swojego magazynu. „To maszyna opakowaniowa”.

„Już rozumiem. Dziękuję”.

„Mhm” – odpowiada i wraca do czytania swojego magazynu.

„Tak, ale czym ona jest?”

Zdziwiona marszczy czoło. „To... maszyna do opakowań? No wiesz. Znajdujesz gdzieś opakowanie – jakieś butelki czy coś – i wkładasz je do maszyny. A maszyna daje ci pieniądze”.

Czadowo. Jedziemy z tym przekrętem. Opakowaniowym przekrętem.

„Rozumiem. A jak mam zbierać opakowania dla maszyny?”

„Pewnie do torby? Mieliśmy kiedyś różne, ale wszystkie już rozdaliśmy, więc...” – wzrusza zakłopotana ramionami.

„Ale jakbyś jakąś torbę znalazł, to śmiało korzystaj. Na pewno jakieś są... gdzieś tam” – wskazuje ulicę za oknem. „Na zewnątrz...”

[Odejdź].

„Przepraszam – mam torbę na opakowania, ale opakowań nie. Mogę mimo to użyć maszyny?”

„Nie” – odpowiada, nie odrywając nawet wzroku od swojego magazynu. „Żeby użyć maszyny opakowaniowej, potrzebne są opakowania”.