„OTO POWRACA NIEZBYT OBIECUJĄCY RASOWY UCZEŃ”.

„Nie wiem, co z innymi sprawami, ale na pewno powinienem przestać pić pradawną iilmaraańską truciznę umysłu, Al Gul”.

„FASCYNUJĄCE...” – frenologiczne linie na jego twarzy poruszają się niczym dziwaczna plansza do gry. „REVACHOLSKI DEGENERAT WYKAZUJE OBJAWY RASOWEJ AUTOREFLEKSJI. JAKŻE UDAŁO CI SIĘ DOKONAĆ TEGO MAŁEGO WYCZYNU?”

„Wytrzeźwiałem na pięć minut”.

„NA TO WYGLĄDA, SŁUGUSIE GULU. Z JEDNEJ STRONY, TA ŻAŁOSNA AUTOTERAPIA NIEWIELE MA WSPÓLNEGO Z WIELKĄ TAJEMNICĄ ORGANIZMÓW ŻYWYCH, ENIGMĄ RASOWĄ...”

„I, RZECZ JASNA, NIE BĘDZIESZ W STANIE WYRWAĆ SIĘ SPOD JARZMA GULU. JEST ZA PÓŹNO. PRZESTAĆ TERAZ MOGŁOBY BYĆ ZABÓJCZE, A MIMO TO...” – przerywa, ogarnięty heroiczną wątpliwością.

Twoja siła woli budzi się. Nakazuje ci mówić...

„JEŚLI REVACHOLSKI DEGENERAT JEST ZDOLNY DO KRYTYCZNEGO MYŚLENIA, TO MOŻE OKAZAĆ SIĘ RASOWYM ADWERSARZEM – CZYŻBYM POPEŁNIŁ BŁĄD, DZIELĄC SIĘ Z NIM EZOTERYCZNĄ NAUKĄ?”

„Jean, kochanie – zachowałeś się heroicznie”.

„Przestanę pić”.

„TO NIE JEST MOŻLIWE. GRA W SZACH-MAT, W JAKĄ GRASZ Z PODSTĘPNYM GULEM, JEST NIE DO WYGRANIA. DNI, TYGODNIE, MIESIĄCE PRZYPRAWIĄ CIĘ O ZMĘCZENIE. HAPLOGRUPA OKCYDENTALNA NIE JEST W STANIE NA DŁUŻSZĄ METĘ ZACHOWAĆ ŚWIADOMOŚĆ MYŚLENIA”.

NIE.

„Mylisz się, zrobię to. Rzucam!”

„NIE ZROBISZ. NIE ZDOŁASZ STAWIĆ CZOŁA PUSTKOWIOM RZECZYWISTOŚCI”.

„To strasznie trudne, Jean” – mówi kobieta, spoglądając na swoje paznokcie. „Moja mama też nie dała rady”.

„Chodźmy, oficerze” – porucznik kładzie swoją dłoń na twoim ramieniu. „Zajmijmy się pracą”.

„NIE ZROBISZ. NIE ZDOŁASZ STAWIĆ CZOŁA PUSTKOWIOM RZECZYWISTOŚCI”.

„Masz rację. Kogo ja oszukuję? Szara rzeczywistość, bez imprezowania, jest pozbawiona sensu”.

„ZGADZA SIĘ. NIE ZDOŁASZ STAWIĆ CZOŁA PUSTKOWIOM RZECZYWISTOŚCI”.

„Może powinniśmy zająć się teraz pracą?”

„ZGADZA SIĘ. NIE ZDOŁASZ STAWIĆ CZOŁA PUSTKOWIOM RZECZYWISTOŚCI”.

„NA TO WYGLĄDA, SŁUGUSIE GULU. OTO STOJĘ NA ROZDROŻU. Z JEDNEJ STRONY, TA ŻAŁOSNA AUTOTERAPIA NIEWIELE MA WSPÓLNEGO Z WIELKĄ TAJEMNICĄ ORGANIZMÓW ŻYWYCH, ENIGMĄ RASOWĄ...”

„I, RZECZ JASNA, NIE BĘDZIESZ W STANIE WYRWAĆ SIĘ SPOD JARZMA GULU. JEST ZA PÓŹNO. PRZESTAĆ TERAZ MOGŁOBY BYĆ ZABÓJCZE, A MIMO TO...” – przerywa, ogarnięty heroiczną wątpliwością.

Twoja siła woli budzi się. Nakazuje ci mówić...

„JEŚLI REVACHOLSKI DEGENERAT JEST ZDOLNY DO KRYTYCZNEGO MYŚLENIA, TO WCIĄŻ MOŻE OKAZAĆ SIĘ RASOWYM ADWERSARZEM – CZEMUŻ MIAŁBYM POMAGAĆ ADWERSARZOWI?” – spogląda na czerwony przycisk, szukając rady u swoich własnych ideałów.

„Jean, kochanie – zachowaj się heroicznie”.

„Przede wszystkim, to przestanę pić”.

„TO NIE JEST MOŻLIWE. GRA W SZACH-MAT, W JAKĄ GRASZ Z PODSTĘPNYM GULEM, JEST NIE DO WYGRANIA. DNI, TYGODNIE, MIESIĄCE PRZYPRAWIĄ CIĘ O ZMĘCZENIE. HAPLOGRUPA OKCYDENTALNA NIE JEST W STANIE NA DŁUŻSZĄ METĘ ZACHOWAĆ ŚWIADOMOŚĆ MYŚLENIA”.

NIE.

„A teraz otwórz wejście. Muszę porozmawiać z twoim szefem”.

„DOBRZE WIĘC. MOŻESZ WEJŚĆ JEDEN RAZ” – uderza pięścią przycisk awaryjnego otwierania. „NASZA DYSKUSJA DOBIEGŁA KOŃCA”.

„Dobra robota” – porucznik wskazuje niecierpliwie drzwi. „Ruszajmy”.

„Mylisz się, zrobię to. Rzucam!”

„NIE ZROBISZ. NIE ZDOŁASZ STAWIĆ CZOŁA PUSTKOWIOM RZECZYWISTOŚCI”.

„To strasznie trudne, Jean” – mówi kobieta, spoglądając na swoje paznokcie. „Moja mama też nie dała rady”.

„NIE ZROBISZ. NIE ZDOŁASZ STAWIĆ CZOŁA PUSTKOWIOM RZECZYWISTOŚCI”.

„Wyobraziłem sobie kobietę naśmiewającą się ze mnie pod płaszczykiem litości. Straszliwą i piękną”.

„Wyobraziłem sobie pełną twarz pustynnego pigmeja, jak śmieje się ze mnie, szczerząc wykrzywione zęby”.

„Zawsze było dla mnie w 100% jasne, że rozwiązanie rasowej enigmy brzmi: powinienem przestać pić”.

„Ten śmietnik jest już gotów na zastąpienie przez areopagickie superpaństwo. Mogę pracować w waszej administracji. Może przyda się wam policjant”.

„KAŻDY TO WIDZI. NIE MA TO NIC WSPÓLNEGO Z RASOWĄ ENIGMĄ”.

„Kochany, nie bądź okrutny” – prosi Miarogłowego kobieta. „Daj mu jeszcze jedną szansę”.

„DLA CIEBIE WSZYSTKO, LALECZKO” – spogląda gdzieś nad twoją głową i gestem nakazuje ci mówić.

„Gównem. Wpuść mnie do tego jebanego portu”.

„PATRZ, LALECZKO. ZDEGENEROWANY DISCO TANCERZ NIE MA JUŻ KOKAINY, KTÓRĄ MÓGŁBY SOBIE WSTRZYKIWAĆ W RAMIONA. STAŁ SIĘ WIĘC WYBUCHOWY I NIEGRZECZNY. POD TĄ POZĄ KRYJE SIĘ PRZERAŻENIE”.

„Koka totalnie go rozjebała, Jean” – kobieta wygląda na nieco znudzoną.

Odwraca się do ciebie. „BEZPŁODNY WYTWORZE POPKULTURY, LITUJĘ SIĘ NAD TOBĄ. EWIDENTNIE NIEZMIERNIE CHCESZ WKROCZYĆ DO PORTU, JAK MAŁY CHŁOPIEC CHCE USIĄŚĆ NA NOCNIKU. MOGĘ WCISNĄĆ DLA CIEBIE TEN PRZYCISK. OTWORZY ON WEJŚCIE”.

„To jedyne, czego chciałem”.

„Niepotrzebny mi twój przycisk. Wejdę do portu na własnych zasadach”. [Odejdź].

„PATRZ, LALECZKO. ROCKANDROLLOWA BUNTOWNICZA SKAMIELINA RZUCA WYZWANIE MNIE – WŁADCZEJ ISTOCIE. PRÓBUJE ODZYSKAĆ SWÓJ INDYWIDUALIZM ZA POMOCĄ PRZEKLEŃSTW POCHODZĄCYCH Z ROCKOWYCH UTWORÓW ZESZŁEGO STULECIA”.

„Indywidualizm totalnie go rozjebał, Jean” – kobieta wygląda na nieco znudzoną.

„Porozmawiajmy jeszcze raz o tej odjechanej klasyfikacji ras”.

„NIE MA W NIEJ NIC ODJECHANEGO. ISTNIEJĄ TRZY KATEGORIE RAS: TYP A, TYP B ORAZ OHYDNY KOCIOŁ PEDERASTII KRYJĄCY RASY OD C DO F. O KTÓRYCH POTRZEBUJESZ POSŁUCHAĆ?”

„Opowiedz o typie B”.

„TYP B TO RASY NIEHEROICZNE. AMORFICZNI NIEKONKURENCI RASY WIELKIEJ. KOJKOWIE I VACHOLIEROWIE. LUDZIE KOLORU BŁOTA”.

Kojkowie z Graadu (Jugowie, Zsiemskowie, Szestowie i inni) w opisie podejrzanego zostaliby opisani jako biali.

„Koloru błota?”

„DLA NIEWPRAWNEGO OKA KOJKOWIE SĄ BIALI, RÓŻOWAWI. NICZYM TUCZNIKI. SPÓJRZ JEDNAK W ICH OCZY, A UJRZYSZ...” – przerywa i mruży oczy niczym mędrzec. „ŻE SĄ NIEOKREŚLONEGO, BŁOTNISTEGO KOLORU. PODOBNIE JAK ICH SKÓRA – NIEZDROWA, ZAPOCONA, BLADA...”

„RÓŻOWOŚĆ TO CECHA RASOWA, KTÓRĄ ZDOBYWA SIĘ WSKUTEK STULECI ZAAWANSOWANYCH WOJEN BALISTYCZNYCH I KULTURALNEJ DOMINACJI, KTÓRĄ LUD GRAADU POZYSKAŁ, POJĄC SIĘ AL GULEM ORAZ PALĄC DEGENERACKIE ZIOŁO TABAC. A TAKŻE SPOŻYWAJĄC ZIEMNIAKI...”

„KOJKOWIE – NIEZLICZONE MIKRONARODOWOŚCI GRAADU – SĄ Z NIEWYJAŚNIONYCH PRZYCZYN OGARNIĘCI OBSESJĄ KARTOOFL. JEDYNE, CO CENIĄ BARDZIEJ, JEST DZIELENIE SIĘ NA MIKROSKOPIJNE ETNOPAŃSTWA. NICZYM POLITYCZNA AMEBA”.

Nie powinien być raczej zwolennikiem etnopaństw?