Hej, forsożerco. Eendracht. Niesamowity cwaniaku, żywicielu siódmego pokolenia. Czas na…

Hej, forsożerco. Eendracht. Niesamowity cwaniaku, żywicielu siódmego pokolenia. Czas na Szmaloir Faire Show!

Nie dziś, dzięki. [Odrzuć myśl.]

Zmiana imienia na Szmaloir, hm? Co tam, kolego?

Co tam? Bardziej martwi mnie, co jest tu, biedaczku. Chodzi mi o twój dotkliwy brak forsy.

O forsie wiem wszystko.

Dupa tam! Mamroczesz tylko o tej własnej ekonomicznej korzyści i nic z nią nie robisz. Tak, wiem, co mówiłeś. Co to miała być za gadka?!

Spałem.

Dokładnie. A przez sen zarabiać się nie da, tak? Jak chcesz być bogaty, to radzę tyrać, póki palce nie spłyną ci krwią. Wyśpisz się po śmierci.

(Mięśnie twojej klatki piersiowej podrygują). Koniec ze spaniem. Czas na wyczerpującą, nieprzerwaną podróż po wieczności. Tłoki mojego silnika zmuszone do największego wysiłku.

Słuchaj no. Jeśli serio chcesz liczyć się w grze o dużą stawkę, musisz odmienić koncepcję całego swojego portfolio. Zbieranie pojemników i stękanie, że podatki, niewiele ci dadzą.

Musisz stać się MILIONEREM. A jak można zostać MILIONEREM?

Mógłbym zareklamować kolejny projekt temu Ultrabogatemu, Zakrzywiającemu Światło Gościowi z kontenera?

To już coś. Ale jaki to projekt? Jaką ma stopę zwrotu?

Mógłbym sprzedać powóz motorowy Kima? Tak jak jego kołpaki?

A potem co? Dołączyć do grona przestępców finansowych?

Zakładam, że błaganie bogatych dam na łodziach nie jest właściwą odpowiedzią.

Powinno być odwrotnie. Stara finansiara powinna stać u twojego progu i błagać o kawałek ciasta.

Serio? I tyle? Tylko tyle mam do powiedzenia? Czemu wy mi nie pomagacie?

Oni? To finansowi analfabeci. Tylko Szmaloir wie, jak olśniewać inwestorów i wygarniać im forsę z portfela z akrobatyczną gracją godną czterokrotnego złotego medalisty w Letnich Samarskich Igrzyskach Gimnastycznych.

Pradawne samarskie plemiona do reprezentacji bogactwa używały rzeźbionego rodochrozytu. Im większy głaz, tym więcej miały pieniędzy. Może potrzebowałeś to wiedzieć.

Pieniądze to tylko jedna z form kapitału. Relacje międzyludzkie są inną. Koncentrujesz się na niewłaściwych sprawach.

Zdołałbyś wcisnąć monetę w głąb siebie? Dowolnym otworem. Niewiele jest lepszych prób charakteru od zabawy w skarbonkę.

Dobra, poddaję się. Nie mam pojęcia, jak zarobić miliony.

Jasne, że nie. Nigdy się nawet nie zbliżyłeś do sumy z liczbą zer większą od trzech. Spójrzmy prawdzie w oczy: od lat już doświadczasz tylko klęsk...

Ale Szmaloir ci pomoże. Załatwi ci przelot z ośmioma finansowymi drapieżnikami na pokładzie. Do krainy, gdzie ulice brukowane są krugerrandami i papierami z gwarancją zysku. Spróbujesz jeszcze raz, ale tym razem poprzez pieniądze. Tak właśnie ją odzyskasz.

Wchodzisz w to?

Zaraz, ale kogo odzyskam?

Duch ultraliberalizmu. Twój wdzięk, twoja siła, twoje zwycięskie karty.

Coś mi się w tym nie podoba...

Przestań stękać, czas już zaczynać. Wchodzisz w to czy nie?

Prawdę mówiąc, finansowo nie jest u mnie źle. [Nie wchodź w to].

Jak tam sobie chcesz, klaso średnia. Szmaloir cię nie potrzebuje, ma swoją własną świtę.

No dobra. Dawaj mi te miliony. (Wejdź w to).

No, chłopie, witaj w kombinacji ostatecznej! Tu operujemy pieniędzmi na znacznie wyższym poziomie niż przeciętny obywatel. Posyłamy je z powrotem w maszynę. Przestań oszczędzać, zacznij wydawać. Zostań klientem...

Zacznijmy od wejścia na lukratywny rynek sztuki – zdywersyfikujemy twój portfel i zwiększymy stopę zwrotu. A skoro już o tym mowa – znasz jakichś artystów?

Doskonale, teraz musisz tylko udawać, że masz gust. To będzie twoja broń w kiwaniu artystów przy zakupie ich zdecydowanie zbyt drogich „dzieł”.

Ciekawe. Mówimy o sztuce wizualnej czy czymś bardziej konceptualnym?

Gdzieś w La Delcie liczby zmieniają się i wirują na wielkich mechanicznych tablicach giełdy, wskazując na zmiany w rozmiarze całej gospodarki stanu Kemi. Radiokomputery szumią do rytmu nadawanego przez hazard.

Cindy to chyba taki typ.

Masz rację. Nosi się jak niedojadająca artystka. To bardzo namacalne. Aż czuć od niej tę biedę. Poza tym ma farby.

Wesprzyj ją tak, jak państwo nigdy nie zdoła. Wszyscy muszą wiedzieć, że jesteś w tej okolicy kurewsko grubą rybą!

Artyści, artyści. Sam jestem artystą.

Jak dla mnie, to kiedy już zarobisz te miliony, będziesz mógł stać się choćby i pniakiem, ale najpierw musimy popracować nad zwiększeniem twojej wartości netto.

Czekaj no, myślałem, że będziemy wchodzić na giełdę?

Widzisz w Martinaise jakąś giełdę? Nie? To dlatego, że dla mieszkających na obrzeżach rynek jest niczym. Pozbawionymi znaczenia liczbami biegnącymi przez czas. Sportem duchów, do uczestnictwa w którym nie są zaproszeni.

Nie, potrzebujesz czegoś prawdziwego. Czegoś, w co będziesz mógł się wczepić zębami i pazurami.

Dobrze, że się do tego przygotowałem i zdobyłem prawdziwe artystyczne wykształcenie.

Nie bądź gamoniem, na rynku sztuki nie chodzi o prawdziwą sztukę, a o sztuczny elitaryzm, licytację, spekulacje i napuszenie.

Zaraz, czyli że szukamy obrazu?

Przestań myśleć w ten sposób. To nie ma być obraz, a wysoce kolekcjonerski, nieodtwarzalny towar. To co, znasz jakichś miejscowych artystów z towarem na sprzedaż?

A co my mamy, przełom wieku? Świata nie interesują już obrazy. Potrzebujesz czegoś eksperymentalnego – intramuskularnego lalkarstwa, hiperrealistycznego vapor-porno, opery medytacyjnej...

Nie słuchaj tego durnia. Nie chodzi o artystów, a o nabywców. Vapor-porno nie powiesisz sobie w holu swojego domu.

Co powiesz na muzykę anodic dance od speedziarzy?

Muzyka to hobby, a nie sensowny plan biznesowy. Wróćmy do tego, jak już będziesz miał własną posiadłość.

Może Cuna? Cuno jest artystą.

Ma też dwanaście lat. Nie chcemy ściągać na siebie uwagi poborców podatkowych poprzez zbędne maczanie palców w pracy dzieci.

Potencjał ma – pogarda dla władzy, niesztampowe myślenie...

Ten dzieciak to zwykły chuligan, żaden artysta. Pewnie nawet nie umie trzymać pędzla.

Nikt mi nie przychodzi do głowy.

Wedle wszelkich prawideł, powinno się tu aż roić od artystycznych typów. To tylko kwestia czasu, aż jakiegoś znajdziesz. Szukaj po squatach i w tanich mieszkaniach do wynajęcia. Może nawet trafimy tu na jakiegoś artywistę politycznego.