Szafka na dokumenty czeka w gotowości, jak zawsze. Po otworzeniu szuflady widzisz teczki…

Szafka na dokumenty czeka w gotowości, jak zawsze. Po otworzeniu szuflady widzisz teczki, które już przejrzałeś. Leży na nich zapisana ręcznie notatka.

Zamknij szufladę. [Odejdź].

Szuflada gładko się zamyka.

Przejrzyj teczki.

Setki dokumentów z danymi logistycznymi. W oczy rzucają się dwa rodzaje transakcji: materiały przybywające do Revacholu ze świata zewnętrznego – z Mundi, Graadu, nawet Iilmary...

...które przekazywane są następnie firmom w Revacholu. Wśród licznych dzielnic, w których sprzedawany jest importowany towar, widzisz Couron, Węglowe Miasto, La Deltę i Jamrock.

Jest tu coś ciekawego? (Przejrzyj je).

Przejrzałeś je już wszystkie.

Trudno jest cokolwiek zrozumieć z tego nagromadzenia nazw firm, dat, ilości i procentów. Próbujesz się skupić, ale linijki rozmywają ci się w oczach...

Przeczytaj notatkę.

PAMIĘTAJ, LEO! * BUTY EVRARTA * SPECJALNY BARSZCZ Z WHIRLING * PODLAĆ KWIATKI EVRARTA * UMYĆ PODŁOGĘ W BIURZE * WIĘCEJ TRANSPARENTÓW

Wszystkie punkty na liście zostały wykreślone, zaś sama notatka zmięta.

Zmuś się do dalszego przeglądania teczek.

Cokolwiek jest tu ukryte, niełatwo to znaleźć. Sama koncentracja nie wystarczy. Tylko wyszkolony księgowy ze znajomością logistyki byłby w stanie naprawdę wysnuć z tych papierów jakieś wnioski. Dostrzegasz jednak małą, zapisaną ręcznie notatkę. Przyklejono ją do boku szuflady.

„Co mnie ta notatka”. (Zamknij szufladę).

Szuflada gładko się zamyka.

Spójrz na notatkę.

Wygląda to na zapisaną dużymi, nierównymi wersalikami listę rzeczy do zrobienia:

PAMIĘTAJ, LEO! * BUTY EVRARTA * SPECJALNY BARSZCZ Z WHIRLING * PODLAĆ KWIATKI EVRARTA * UMYĆ PODŁOGĘ W BIURZE * WIĘCEJ TRANSPARENTÓW

Wszystkie punkty na liście zostały wykreślone, zaś sama notatka zmięta.

(Odwróć się do porucznika). „Spójrz, Kim. Lista rzeczy do zrobienia dla Evrarta”.

„Chodzi pewnie o Evrarta Claire'a, szefa Związku Débardeurów” – przygląda się uważnie notatce. „Musiał to zostawić jeden z jego pomocników. W treści nie ma niczego obciążającego”.

Ten specjalny barszcz jakoś nie pasuje do reszty listy.

Co jest takiego specjalnego w tym barszczu? To jakiś kod na narkotyki? Alkohol? Krew?

Zignoruj notatkę.

„Przywódca Związku Débardeurów, Evrart Claire, ma kogoś, kto wykonuje dla niego drobne prace” – stwierdza porucznik, wskazując listę. „Ale nie ma tu niczego obciążającego”.

Nie wygląda zbyt obciążająco, ale wciąż jest to znalezisko.

Starasz się, jak możesz, ale dane są niesamowicie nieprzystępne. Dotyczą jakichś kontenerów...

Spójrz, jak rozmyte są linijki na tych dokumentach – jak niezgrabnie posługujesz się własną siłą woli. Jesteś jak absurdystyczny samarski mnich – praktykujesz skupienie poprzez rozproszenie.

Hermeneutyka była nieomal na wyciągnięcie ręki, teraz jednak przed oczami masz tylko niewyraźne litery. Są mniej zrozumiałe, lecz też bardziej estetyczne.

Zostaw na razie teczki w spokoju.

„Jeśli pozwolę oczom nie skupiać się na niczym, wszystkie kształty zaczynają się ze sobą zlewać”.

„To właśnie robisz z tymi dokumentami?”

„Tak”.

„No tak” – twarz porucznika zastyga. „Pewnie nie mają nic wspólnego z naszą sprawą. W końcu nie prowadzimy śledztwa w sprawie księgowych przekrętów”.

„Nie, oczywiście, że nie”.

„To dobrze” – porucznik odwraca się od szafy z dokumentami. „Pewnie i tak nie mają nic wspólnego z naszą sprawą. W końcu nie prowadzimy śledztwa w sprawie księgowych przekrętów”.

„Wróćmy po prostu do pracy, poruczniku”.

„Wyjąłeś mi to z ust, oficerze” – porucznik odwraca się od szafy z dokumentami. „Do dzieła?”

Czy mógłbym naprawdę skupić się poprzez rozproszenie?

Jesteś funkcjonariuszem policji, nie duchowym uzdrowicielem. Możesz skupić się w normalny sposób, kierując na coś swoją uwagę i nie odpuszczając.

Szafka na dokumenty stoi gotowa. Niezamknięta szuflada otwiera się powitalnie.

Wciąż tu jest. Zaprasza cię do...

Otwórz szufladę.

Szuflada otwiera się gładko. W środku widzisz dobrze zorganizowany szereg brązowych teczek.

Pewnie wisi na szynach.

Na razie zignoruj szufladę. [Odejdź].

Kiedy spoglądasz uważniej, dostrzegasz, że ktoś zapomniał zamknąć dokładnie jedną z szuflad.

„Jakie to niefortunne dla Związku, że zostawia swoje dokumenty tak po prostu na widoku...”

...zobaczmy, co jest w środku – myśli.