Czy to... Naprawdę? Czy to Col Do Ma Ma Daqua? Nie. Prędzej twoja wyobraźnia dzwoni ci w…

Czy to... Naprawdę? Czy to Col Do Ma Ma Daqua? Nie. Prędzej twoja wyobraźnia dzwoni ci w uszach...

Pewnie tak. [Odrzuć myśl].

Tak? Coś mi dzwoni? (Posłuchaj uważniej).

Na to wygląda. Wyjątkowo wysoki dźwięk. Ultradźwięk wręcz. Lena mówiła, że jest bardzo wysoki, prawda? To jakby coś łaskotało ci uszy.

Lena mówiła też, że to dźwięk niesłyszalny dla jakiegokolwiek innego zwierzęcia, w tym dla ludzi. To, co słyszysz, to najpewniej zwykły ptak.

Ale ty nie jesteś normalnym zwierzęciem. Nie jesteś nawet normalnym gliną. Umiesz sięgnąć wzrokiem – i słuchem! – za granice świata.

Posłuchaj najpierw uważnie.

O, znowu jest! Za chwilę odkryjesz na nowo zaginiony od dawna gatunek!

Tak, ale jak ją niby złapiesz?

Słuchaj dalej.

Musi być bardzo blisko... Może nawet pojawi się tu, obok ciebie...?

Nie ruszaj się! Może usiądzie ci na ramieniu.

Co ty wyprawiasz? Jesteś funkcjonariuszem policji, a nie jakimś zniewieściałym ornitolożyną. Jedyne ptaszyny, jakich powinieneś wypatrywać, to zdrowe kobiety w wieku reprodukcyjnym.

„Czekaj, Kim. A czy ty słyszysz ten wysoki dźwięk?”

„Nie. Nie słyszę Col Do Ma Ma Daquy – tak jak i ty nie słyszysz”.

Pewnie, że nie słyszy. Jest GŁUCHY.

Stój zupełnie nieruchomo i miej nadzieję, że ptak przyleci usiąść ci na ramieniu. (Przejdź dalej).

O nie! Dźwięk się oddala, gdzieś tam. Ruszaj za nim!

Nie... Za późno. Przepadł. Dzwonienie ustało. Pozostał tylko dźwięk ulic.

A dobra, znikaj! Zostaw mnie, jak wszystko inne! (Nie nasłuchuj).

I tak też robi. Zniknął. Zostało ci już tylko disco.

Pamiętasz tego dupka Roya, co chciał, żebyś mnie zdjął? Nie lubił muzy, tylko dźwięki. Co za przegryw. Dobrze, że nie jesteś jak on. Ty i disco na wieki wieków razem.

Nie bądź takim dziwadłem jak Roy z lombardu, co to nie lubi muzyki. Niepotrzebne ci dźwięki, kiedy masz rytmy.

Nie, proszę! Wróć tu! (Nasłuchuj jeszcze).

Musisz więc nadstawiać pilnie uszu. Jeśli ptak rzeczywiście przybył do Martinaise, to na pewno jeszcze go usłyszysz.

Ten Roy z lombardu też lubił naturalne dźwięki. Może powinieneś z nim pogadać.

Odwróć głowę w stronę źródła dźwięku. (Przejdź dalej).

Szczerze mówiąc, twoje ucho nie słyszy za wiele. Odległy szum Portu Przemysłowego. Ruch uliczny. Ale, trzeba przyznać, jest tam też gdzieś jakiś wysoki dźwięk. Z drugiej strony, czy nie ma go tam zawsze...?