Drzwi wyglądają na zamknięte. Bez dwóch zdań.

„Bo nie jesteś dostrojony. Takie są korzyści z bycia cwaniakiem. Zobaczysz – niedługo będę tarzał się w forsie”.

„Nie przyszliśmy tutaj, aby wchodzić w interakcję z kontenerami – jesteśmy tu, aby zdjąć zwłoki z drzewa”.

„Nie przyszliśmy tutaj, aby wchodzić w interakcję z kontenerami – jesteśmy tu, aby porozmawiać z szefem Związku”.

„Nie przyszliśmy tutaj, aby wchodzić w interakcję z kontenerami – jesteśmy tu, aby porozmawiać ze Związkiem, tak?”

(Przyjrzyj się kontenerowi). „Może w środku jest kontrabanda?”

Porucznik rozważa przez chwilę twoje słowa. „Nie wykluczone, ale nie po to tutaj jesteśmy”.

„Bo zwisał z żurawia”.

„Wybrałeś sobie jeden, bo chciałeś wejść w interakcję z kontenerem”.

„Masz rację, to pewnie nic takiego”.

„A niech to, teraz mnie zżera ciekawość... Nie po to przyszliśmy do portu”.

„No nie wiem, Kim. Wydaje się wyjątkowy”.

„To kontener towarowy, detektywie. Taki sam jak pozostałe” – porucznik nawet nie patrzy w jego stronę.

„Może tak? Nie wiem. Chyba powinniśmy to dokładniej sprawdzić”.

„Poważnie? Bo ja nie”.

„Co? Czemu nie?”

„Ciekawe, co jest w środku”.

„Nieważne. Mam lepsze rzeczy do roboty”. [Odejdź].

„Co się dzieje, skarbie? Wstydzisz się?”