Łódź kołysze się na falach w przystani.

Łódź kołysze się na falach w przystani.

[Odejdź].

Wróć na stały ląd.

„Ruszajmy. Nic tu już po nas” – stwierdza i poprawia okulary, spoglądając na taflę wody.

Łódź kołysze się delikatnie pod twoim ciężarem, kiedy do niej wchodzisz. Podróż z powrotem przebiega cicho i bez przygód.

Słychać tylko niosącą się po wodzie rozmowę. W głębi lądu ktoś na ciebie czeka.

Dwóch mężczyzn i kobieta stoją na betonowym placu bezimiennej wioski, patrząc na zbliżającą się do lądu małą, żółtą łódź. Morze jest spokojne.

Docierasz do pomostu i wdrapujesz się na niego z łodzi.

„O tak!” – krzyżuje ręce na piersi i kiwa głową z uśmiechem pełnym samozadowolenia. „Dobrze się tu spisaliśmy, detektywie”.

Wchodzisz do łodzi i odpalasz silnik.

„Jesteś pewny? Nie załatwiliśmy tu jeszcze wszystkich spraw...” – stwierdza, spoglądając na zrujnowaną wieżę przeciwlotniczą na klifie.

„Masz rację. Bierzmy się do pracy”. [Odejdź].

„Pewny jesteś? Mamy tu jeszcze coś do zrobienia, szeryfie...” – stwierdza, spoglądając na zrujnowaną wieżę przeciwlotniczą na klifie.

„Masz rację. Bierzmy się do pracy”. [Odejdź].

Porucznik Kitsuragi leży w łóżku i zdrowieje. Bardzo powoli. „Naprawdę wszystko tu już zrobiłeś?” – spytałby. „Zakończyłeś śledztwo?”

No... Nie. [Odejdź].