Później zaś... sen nie nadchodzi.

Później zaś... sen nie nadchodzi.

Dlaczego?

Może to wina łóżka?

Sprawdź poduszkę.

Syntetyczne wypełnienie zebrało się w twarde grudy. Poszewka dziwnie pachnie.

Czuć ją alkoholem i potem. I smarem.

Przewróć się na drugi bok.

Jest troszkę lepiej. Barwy, sceny, pourywane zdania wciąż zaśmiecają ci umysł. Jakiś fragment ciebie ciągle próbuje rozwiązać sprawę, prawda?

Kto go zabił? Kto?

Są jakieś powiązania z... Jak to mówił porucznik? Ze Związkiem? I znów wszystko znika, twoje myśli giną między zwalniającymi falami mózgowymi.

Dość już myśli. Czas zasnąć...

Twój oddech się uspokaja. Spowija cię wielka cisza... a potem twoje powieki drgają we śnie i... zaczynają pojawiać się obrazy...

...

Sprawdź koc.

Ledwo przykrywa twoje nogi, rozciągnięty na twoim miękkim brzuchu. To twoje ciało, bliskie ci i ciepłe, oddychające...

Masz trochę spięte mięśnie. Rozluźnij się.

Oddychające? Na pewno? Twoje serce przyspiesza nieco pod wpływem tej niepokojącej myśli.

Pod rozedrganymi powiekami widzisz oszałamiającą paletę kolorów. Nie zsiądziesz z tej karuzeli tak łatwo.

Ale ja chcę spać...

To jasne. Leżysz w łóżku z zamkniętymi oczami. Ale to się nie dzieje.