Komunista

„Bardzo bym chciał myśleć, że rządy proletariatu, ale coś mi mówi, że jednak nie”.

„No wie pani, tych, którzy wspierają klasę robotniczą w walce z kapitałem”.

„Nikt się tu nie zjawi. Nie będzie nic poza nędzą, dopóki nie zaczniemy zabijać agentów nieruchomości”.

„Patrz, Kim! To towarzysz Mazow!”

„A więc byli tu moi towarzysze”.

„Jesteś złodziejem. Ludzie się zaharowują, podczas kiedy ty sobie tutaj odpoczywasz”.

„Czemu tak długo tolerowaliśmy tę burżuazyjną kobietę, zanim ją zastrzeliliśmy?”

„Tamto mi się bardziej podoba”.

(Prychnij). „Na bank są naprawdę bogaci. Trzeba być bardzo wyjątkowym, żeby mieć tyle pieniędzy...”

(Pogróź chmurom palcem). „WON DO DOMU!”

„To najbardziej robotnicza śmierć, jaką można sobie wyobrazić. W całkowitej alienacji i zapomnieniu”.

„Próbuję po prostu odwdzięczyć się należycie ludziom, którzy de facto przynoszą suwerenowi bogactwo”.

„Strategiczna gra ekonomiczna”? Chyba raczej łupieżczo-wyzyskiwawcza.

(Wskaż na kanapkę). „Pańska krwawa kanapka to narzędzie ucisku stworzone, by uspokajać proletariat”.

„Kapitalizm. Kapitalizm rozjebał mnie tak, że jestem nie do poznania. Trant dobrze mówi”.

Chwała rewolucji, towarzyszu! Czy ci się to podoba, czy nie, noszenie tej czapki uczyniło cię bardziej komunistą.

„Odrzuciłem tu burżuazyjną moralność. Odrzuciłem z całej siły”.

„Oczywiście. Prosto do Yekokaty”.