Faszysta

Zawsze ufam swojemu wewnętrznemu rasiście. To on punktuje dla mnie otoczenie.

„Oto i prawdziwa revacholska gościnność. Ten Garte musi być w połowie Kiptem albo coś takiego”.

„Kobiety rozmnażające się bez mężczyzn?! To jakiś absurd! Zbrodnia przeciw namiętności i zdrowemu rozsądkowi”.

„Powiem jak facet facetowi: nie powinien był pan zostawiać swojej köbiety w barze pełnym komunistów”.

„To chyba... ci wszyscy zabierający nam pracę cudzoziemcy”.

„Mam za mało informacji, żeby wiedzieć, którą ze stron należałoby zmielić na paszę dla świń. Muszę jeszcze dojrzeć do tej decyzji. Ponadto... nacjonalizm”.

Ten kubek nie powinien był trafić do śmieci. To tylko zabawny obrazek. Czy ludzie nie umieją się już śmiać?

„Obce siły posprzątały nasz bałagan, a teraz nami rządzą”. (Pokręć z zażenowaniem głową).

„Rozumiem. Ktoś musi być tym nielubianym gościem”.

„Przestań się czepiać tego gościa. Czuje po prostu dumę z tego, że jest revacholczykiem”.

„»Witam w Revacholu«. Podoba mi się”.

„Posłuchaj. Co się dzieje, kiedy dochodzi do mieszania ras?”

„To podstawy biologii”.

„Komuniści to lalusie. Nie da się pokonać najeźdźców internacjonalistycznym bełkotem. Potrzeba na to czystej, narodowej siły”.

„To jacyś obcokrajowcy? Założę się, że tak”.

Cholerni komuniści. Trzeba było wytłuc wszystkich, kiedy była okazja.

Gdybym miał takie buty, mógłbym podeptać całą masę rzeczy. Masz jakiś problem, typie? To żryj buciora.

„Słyszałem coś o szczurze i chyba nie chodziło o lokalny gatunek szczura polarnego. Rozumiesz, co mam na myśli”. (Puść mu oko).