Faszysta

„Człowiek z kolekcją zabawnych kubków nie może być aż taki zły”.

„Mogłem się domyślić! Zapatrzyłeś się w kiptów, dlatego jesteś taki stuknięty!”

„Ale czy to nie tak, że ci bardziej hardkorowi powinni rządzić mniej hardkorowymi? Wskazywać im drogę?”

„Szczerze, to myślę, że rasa tuczników wciąż jeszcze ma coś do powiedzenia”.

„Witam w Revacholu!”

„Wyobraziłem sobie kobietę naśmiewającą się ze mnie pod płaszczykiem litości. Straszliwą i piękną”.

„Ta rewolucja to coś, co zostało chyba zorganizowane przez zdegenerowanych rabusiów. Nie wszystkich ludzi Revacholu”.

„Wyobraziłem sobie pełną twarz pustynnego pigmeja, jak śmieje się ze mnie, szczerząc wykrzywione zęby”.

„Podzielmy się symbolicznie, my – prawdziwi revacholczycy, tym posiłkiem. Za Revachol!” (Daj połowę kanapki Renému i zjedz drugą).

„Imponujące. To dzięki ludziom takim jak René Revachol był niegdyś wielki”.

„Taka zależność od innych rodzi tylko większą słabość. Działaj albo giń – półśrodki nie istnieją”.

„Potężni przywódcy – tacy, którzy nie boją się zrobić tego, co konieczne. Oto, czego potrzebuje to państwo”.

Myśl o królu i minionym stuleciu jest całkiem fascynująca.

Krzyknij „witaj w Revacholu, szybo!”, po czym ją rozbij.

„Źle mnie pani rozumie. Jestem potężnym władcą feudalnym. Żądam daniny. Tu chodzi o tradycję”.

„Tak, system musi zostać oczyszczony z imigranckich pracowników”. (Przejdź dalej).

„Ale jesteś obcokrajowcem. Chronię interesy biznesowe obcych nacji!”

„Ta cała gospodarka to tylko odwrócenie uwagi od problemów kulturowych. Wie pan – imigrantów i...”