Brudna kurtka

Kiedy trzymasz ją w dłoniach, wydaje z siebie niepokojące chrupanie...

Zaraz, czemu w ogóle macałem tę gównianą kurtkę?

Nie ma żadnego „czemu”.

W takim razie po prostu ją schowajmy.

W mordę, w jaki sposób ta kurtka stała się tak obrzydliwa?

To ponura, ohydna historia nienadająca się dla osób o słabych nerwach. Jesteś pewny, że ją zniesiesz?

Niektórych tajemnic lepiej nie odkrywać. Nawet nie próbuj, naprawdę.

Nie zastanawiaj się nad tym.

Dobra decyzja. Im mniej myślisz o tej kurtce, tym lepiej.

W sumie to może jednak się nad tym zastanówmy.

Dociera do ciebie, że tak naprawdę nie trzymasz samej kurtki, a raczej grubą warstwę oblepiających ją śmieci i mewiego gówna.

Czuć ją martwym morskim stworzeniem zaplątanym w szare kłącza wodorostów. Musiała spędzić sporo czasu w wodzie, zanim fale wyrzuciły ją na brzeg...

No dobra, ale z czego jest ta skorupa?

W jakiś sposób została przeniesiona lub przeciągnięta na promenadę, jeśli nie przez człowieka, to być może przez dzikie psy, które krążą po plażach nocami...

Widać na niej też niewyraźne ślady wielu butów, choć nie sposób stwierdzić, jakie to ślady i ile ich jest. Wystarczy stwierdzić, że spędziła sporo czasu na ziemi, zanim ktoś powiesił ją na balustradzie...

Co się stało po tym, jak ktoś powiesił ją na balustradzie?

Skorupa jest twarda. Kurtka przez co najmniej jeden dzień leżała i smażyła się na słońcu. Kto wie, co stało się z nią później?

Gdzieś wysoko nad miastem para mew zakreśla pętle w powietrzu...

Są jak bombardierzy brygad aerostatycznych szybujący nad pełnym celów terenem...

Nagle luki bombowe otwierają się i biały, migoczący ładunek rusza pędem ku ziemi...

PLASK. Eksplozja bieli na bucie jakiegoś mężczyzny. W niebo wznosi się obelga, której ptaki jednak nie słyszą.

Czuję, jakbym teraz naprawdę dobrze rozumiał tę kurtkę. [Schowaj ją].

Czemu właśnie spędziłem tyle czasu, myśląc o mewim gównie?

Za późno! Już o tym pomyślałeś. I teraz masz ręce uwalane szlamem!

Może powinienem wytrzeć dłonie w spodnie?

Co? Nie! Wtedy będziesz go miał na spodniach. Co za katastrofa. Nie pozbędziesz się już tego smrodu.

Fuj, fuj, fuj! (Zamachaj rękami).

Teraz tylko rozbryzgujesz to gówno wokół! Co za katastrofa. Nie pozbędziesz się już tego smrodu.

Będę po prostu udawał, że nic z tego sobie nie pomyślałem.

No dobra, to całkiem obrzydliwe. Mam już dość.

Czemu? Czemu się nad tym zastanowiłeś? Popatrz na swoje ręce. Są pokryte szlamem!

Ohyda.

[Schowaj brudną kurtkę].

Zastanów się nad tym.

Nie myślmy o tym na razie. [Schowaj brudną kurtkę].

Tak pewnie będzie lepiej.