Książka „Wykorzystanie szaroty w medycynie”

„Wykorzystanie szaroty w medycynie”. Na okładce ciężkiego tomu widnieją rozmaite ezoteryczne symbole.

Chcę jeszcze raz spróbować stworzyć jeden z tych leków na kaca.

Dobrze. Na początek wybierz składnik bazowy.

Pęd świeżej mięty.

Następnie musisz połączyć go z odpowiednim nośnikiem.

Wymieszaj z kieliszkiem whiskey.

Chciałbyś dodać do tego coś jeszcze?

Kilka nasion granatu.

Stworzyłeś pyszną mieszankę whiskey z imbirem. Jak napisano w farmakopei, powinna ona dodać ci energii i poprawić koncentrację, choć z twojego doświadczenia wynika, że jest dokładnie odwrotnie.

Gdybyś tylko znalazł coś podobnego i mógł wypić do dna... W książce napisali, że to zdrowe, więc nic by to nie szkodziło.

Chcesz spróbować jeszcze raz?

Nie, to i tak wszystko stek bzdur. (Zamknij książkę).

Zamykasz książkę i kolejny raz przyglądasz się znajomej już okładce.

Tak, spróbujmy jeszcze raz.

Wymyślona przez ciebie mikstura wydaje się intrygująca, lecz jej wartość lecznicza wydaje się, oględnie mówiąc, podejrzana. Można bezpiecznie założyć, że nie wyleczy ona twojego kaca.

Ktokolwiek to napisał, nie wie, że klina najlepiej dobić klinem. Pieprzyć tę książkę. Poszukaj jakiegoś baru, w którym cię jeszcze obsłużą.

Stworzyłeś syrop miętowy. Nie pomoże ci na kaca, ale mógłby okazać się przyjemnie orzeźwiający w ciepły letni dzień.

Zimna wilgoć miasta przeniknęła cię aż po szpik. Do lata jeszcze daleko.

Wymyślona przez ciebie mikstura wydaje się intrygująca, lecz jej wartość lecznicza wydaje się, oględnie mówiąc, podejrzana. Można bezpiecznie założyć, że nie wyleczy ona twojego kaca.

Bóg jeden wie, jak nazwać to, co stworzyłeś, ale wypicie tej mieszaniny raczej pogorszyłoby twój stan, niż poprawiło.

I tak powinieneś to wypić.

Korzeń imbiru pomoże na mdłości, a herbatka z kory brzozowej ułatwi wypłukiwanie toksyn. Żeń-szeń powinien dodać – taki miły dodatek.

Wyobrażasz sobie, jak siedzisz w fotelu przy oknie z kubkiem tej herbaty. To piękna myśl, ale czy kiedykolwiek stanie się prawdą?

Sama myśl o tej herbatce sprawia, że twoje mięśnie się rozluźniają, a umysł rozjaśnia. Jesteś bardziej świadomy i skupiony niż przed chwilą.

No dobra, czas wracać do pracy. (Zamknij książkę).

Zamykasz książkę i kolejny raz przyglądasz się znajomej już okładce.

Mmmm. (Ciesz się tym uczuciem chwilę dłużej).

Czujesz mrowienie na plecach, twoje palce u nóg prostują się. Gdyby tylko zawsze mogło tak być...

Świetnie, to skąd ja to wszystko mogę wziąć?

Z szaroty, rzecz jasna. Ewentualnie od jakiegoś przedsiębiorczego entroponauty. Ale gdzie kogoś takiego znaleźć – o tym książka nie mówi.

Korzeń imbiru pomoże na mdłości, a herbatka z kory brzozowej ułatwi wypłukiwanie toksyn. Cukier poprawia tylko smak całości.

Korzeń imbiru pomoże na mdłości, a herbatka z kory brzozowej ułatwi wypłukiwanie toksyn. Nasiona granatu zaś stanowią naturalny afrodyzjak – taki miły dodatek.

Mieszanina mięty z korą brzozy tworzy rozluźniającą i dobrą na trawienie herbatkę. Na kaca jednak niewiele ci ona pomoże.

Chcesz spróbować jeszcze raz?

Tak, spróbujmy jeszcze raz.

Nie, to i tak wszystko stek bzdur. (Zamknij książkę).

Zamykasz książkę i kolejny raz przyglądasz się znajomej już okładce.

Smakuje to tak paskudnie, że musi być zdrowe. Jak napisano w farmakopei, mieszanka powinna pomóc ci wypełniać małżeńskie obowiązki.

Imbir i aloes tworzą razem kompres doskonale sprawdzający się w przypadku artretyzmu. Nie pomogą jednak w żaden sposób na kaca.

Jak by nie było, przydałoby się mieć coś takiego, biorąc pod uwagę, jakie trudy czekają cię wkrótce. Szkoda, że nie masz jak zdobyć tych składników.

Mięta i aloes tworzą razem kompres leczący stany zapalne i łagodne oparzenia. Nie pomogą jednak w żaden sposób na kaca.

Ruta i aloes tworzą razem kompres leczący niewielkie urazy i stany zapalne. Nie pomogą jednak w żaden sposób na kaca.

Łyżkę cukru.

Nieco dzikiego żeń-szenia.

Rozgnieć mieszaninę na pastę, dodając nieco ekstraktu z aloesu.

Zagotuj składnik wraz z herbatką z kory brzozowej.

Korzeń imbiru.

Ruta zwyczajna.

[Odłóż książkę].

Otwórz książkę.

Kartkując książkę, znajdujesz rozmaite rozdziały traktujące o ogólnych pozytywnych właściwościach szaroty. Niemal połowę pozycji stanowi obszerna farmakopea.

Co to jest farmakopea?

Natrafiasz na następujące wyjaśnienie: „Podczas kiedy współczesne farmakopee są stale aktualizowane przez tak zwanych ekspertów w oparciu o rzekome próby kliniczne, czytelnik znajdzie w niniejszym tomie odwieczną mądrość przekazywaną z pokolenia na pokolenie przez seolickich praktyków medycyny tradycyjnej, meskijskich mistyków i iilmaraańskich znachorów”.

Innymi słowy, to wszystko zwykłe znachorstwo.

Nareszcie – coś, co ukoi nękające cię bez końca rozwścieczone duchy.

Zdaje się, że znajdziesz tu opisy medycznych właściwości różnorakich składników, jakie można zebrać w szarocie, a także instrukcje wytwarzania rozmaitych remediów ziołowych.

Jest tu coś o leczeniu kaca o apokaliptycznej skali?

Nie ma tu nic traktującego bezpośrednio o kacu. Przeglądając jednak opisy rozmaitych leków, nabierasz przekonania, że mógłbyś stworzyć z wymienionych tu składników jakieś remedium. Chcesz spróbować?

(Zatrzyj ręce). No dobra, książko, zobaczmy, na co cię stać.

Na początek musisz wybrać składnik bazowy.