Książka „Wykorzystanie szaroty w medycynie”

Nie mam na to czasu.

Książka wydaje się cięższa z każdą upływającą minutą.

Jest tu coś o przywracaniu utraconej pamięci?

Istnieje szereg seolickich napitków, które rzekomo poprawiają pamięć krótkotrwałą, próżno jednak szukać wzmianek o schorzeniu takim jak twoje.

Dosyć już tego.

Szukam po prostu czegoś, co ukoi nieprzerwaną udrękę mojej egzystencji.

Opisujesz właśnie gorzałę. Niepotrzebne do tego zioła.

Wolałbym chyba po prostu nieco ogólnych rad zdrowotnych.

Spacerowałeś może ostatnimi czasy w szarocie?

Nie wiem nawet, czym ta cała szarota jest, więc jak mógłbym w niej spacerować?

Temat ten poruszany jest w tej książce we frustrująco ogólnikowy sposób, ale zdaje się, że gdybyś spacerował w szarocie, to byś o tym wiedział.

Może?

A czy podczas swoich spacerów zatrzymujesz się, by medytować o naturze własnego istnienia?

Nie.

Musisz tak robić. To istotnie pomaga w otwieraniu twoich stref agiogenicznych.

Co to są strefy agiogeniczne?

To psychiczne węzły rozmieszczone w całym twoim ciele. Niestety, stres współczesnego życia często powoduje ich zamknięcie, co nieraz skutkuje najróżniejszymi schorzeniami natury fizycznej i mentalnej...

Regularne medytacje w szarocie mogą jednak pomóc w ich ponownym otwieraniu, co zapewnia swobodny przepływ psychicznych energii w ciele.

Och. W takim razie tak, jak najbardziej. Medytuję cały czas.

Dobrze. A czy podczas medytacji trzeba być nago?

Co? Nie.

Nagość jest najważniejsza. Spośród licznych aspektów współczesnego życia, które nie pozwalają nam ujawniać swojego prawdziwego ja, noszenie ubrań może być najgorsze...

Pewnie nie jesteś nawet w stanie zdjąć spodni, co?

I nie powinieneś. Nagość jest wstydliwa. Żaden funkcjonariusz policji nie powinien nigdy być widywany sans pantalones.

Mógłbym, ale nie mam na to ochoty.

To uczucie to ciężar społeczności leżący na twoich barkach. Dopóki się od niego nie wyzwolisz, nigdy nie poczujesz prawdziwej wolności.

Mógłbym, ale jest tu Kim.

Twój partner jest jeszcze bardziej stłamszony niż ty. Obaj bardzo byście skorzystali, gdybyście spędzili nieco więcej czasu, nawiązując łączność z waszymi własnymi ciałami.

Rzucasz okiem na porucznika, który jak zwykle stoi elegancko z dłońmi za plecami. O czym myśli, jeśli w ogóle o czymkolwiek? Nie jesteś w stanie stwierdzić.

Boże, to prawda. Nie mogę zdjąć spodni!

O tak. Trzeba się rozebrać do rosołu.

Doskonale.

Uwolnij swe ciało! Pragniesz poczuć, jak chłodny powiew muska wewnętrzną stronę twoich ud i brzuch.

A twój interes?

No, tak, interes też.

Twoje genitalia to miejsce, w którym znajduje się najważniejsza strefa agiogeniczna. Wietrzenie ich w szarocie jest absolutnie kluczowe.

Małe ostrzeżenie: pamiętaj, aby ograniczyć swój kontakt z szarotą do maksymalnie godziny dziennie i – łącznie – trzech godzin w tygodniu.

Robisz wszystko tak, jak powinieneś. Udowodniono, że regularne medytacje w szarocie pomagają zachować cielesne zdrowie i siłę, a także bystrość i otwartość umysłu...

To jakieś zwykłe bzdury. (Zamknij książkę).

Zamykasz książkę i kolejny raz przyglądasz się znajomej już okładce.

Członkowie Wydziału Zdalnych Obserwatorów są uczeni, jak utrzymywać strefy agiogeniczne w stanie maksymalnego otwarcia.

Wydziału Zdalnych Obserwatorów? Co to za absurdalny wymysł?

W książce tej kryje się poważna, pradawna wiedza, a nie jakieś wariackie teorie spiskowe. Jeśli nie będziesz jej szanował, nigdy nie ujawni przed tobą swoich tajemnic.

Dobra, to mi wystarczy. (Zamknij książkę).

Absolutnie. Za każdym razem.

Tak, dwa razy w tygodniu.