Pismo „La Fumée, wyd. 1, nr 4”

A ty kto, statystyk? Moralintern przysłał cię z misją „weryfikacji faktów”? Taka jest linia partii LRS, towarzyszu.

W sumie ciężko się pewnie walczy z niedźwiedziem po pijaku.

Dokładnie. Zbyt długo już alkohol stanowił zgubę klasy robotniczej. Prezydent Knieżniński jest głęboko oddany sprawie zapewnienia obywatelom bardziej dobroczynnych rozrywek.

Wszystko tu jest z dupy. Picie przecież ułatwia walkę z niedźwiedziem! Poza tym dzięki niemu masz butelkę, którą możesz mu rozbić na łbie. Łatwizna!

Pustkowia rzeczywistości to bezlitosne miejsce, ale jesteś raczej pewien, że jeśli kiedykolwiek natkniesz się na nich na niedźwiedzia, to dasz mu radę.

Widzisz? Wiele jest sposobów na odnalezienie sensu życia. Nie potrzebujesz gorzały, żeby czuć, że żyjesz.

Nie zapomnij o wąsie.

Nazwa „niedźwiedzie zapasy” oznacza, że walczą między sobą dwa niedźwiedzie czy...?

Oczywiście, że nie. Artykuł jasno wskazuje, że to starcie mężczyzny (lub, w niektórych przypadkach, kobiety) z niedźwiedziem. Dwójka wojowników, jeden ring, pięć rund (ewentualnie „do unieszkodliwienia”)...

Trochę to zbyt egzotyczne jak na mój gust.

Zdaje się, że warunki materialne innych krajów nie budzą twojego zainteresowania. Wyznajesz ściśle lokalną wersję komunizmu. Niech będzie i tak...

Przyznaj po prostu, że tak naprawdę nie obchodzą cię wydarzenia międzynarodowe. Nie jesteś nawet pewien, gdzie szukać większości tych krajów na mapie...

Co to jest „Kunst und Kultur”?

Chwilę to trwa, ale w końcu dociera do ciebie, że „Kunst und Kultur” musi znaczyć „sztuka i kultura”...

Czemu tę konkretną sekcję postanowili zatytułować w języku walderskim? Nie masz pojęcia.

Oczywiście dlatego, że czadowo jest rzucać przypadkowymi wyrażeniami w obcych językach.

Budzi to poczucie uznania i braterstwa wśród tych, którzy dostąpili przywileju zrozumienia.

Kartkując tę sekcję, docierasz do kilku recenzji niedawnych teatralnych sztuk radiowych, a także krótki „opis artystki” – lokalnej twórczyni przedstawionej tylko jako C.S.

Główny artykuł to jednak długi esej zatytułowany „TipTop Tournée: ocena krytyczna z perspektywy mazowskiej”.

Przeczytaj profil tej C.S.

Ten tak zwany opis artystki to tak naprawdę po prostu krótki wywiad. Skrócony jeszcze bardziej przez ewidentną wrogość twórczyni do dziennikarza.

Bardzo kojarzy ci się to z pewną młodą próżniaczką, która lubi gnębić cię ze swojego balkonu.

Brzmi jak nudziarstwo. (Wróć do spisu treści).

Chwileczkę. Co to jest TipTop Tournée?

W samym artykule znajdujesz zaskakująco mało szczegółów, ale po pobieżnym przejrzeniu strony albo dwóch pojmujesz, że ma to coś wspólnego z wyścigami powozów motorowych...

Jeśli nie śledzisz wyścigów na bieżąco, docierają do ciebie tylko plotki o olbrzymich kwotach sponsorskich i niewiarygodnej liczbie zgonów...

No dobra, zobaczmy, co ci komuniści mają do powiedzenia o TipTopie.

Myślisz, że czeka cię relaksujące podsumowanie ostatniego sezonu okraszone być może anegdotkami na temat co bardziej interesujących kierowców...

Zamiast tego jednak mierzysz się z długim na 10 tysięcy słów artykułem na temat politycznie problematycznych aspektów TipTop Tournée.

Chwila, a co jest nie tak z TipTopem?

Od czego by tu w ogóle zacząć? Po pierwsze – jawny komercjalizm praktyki sponsoringu. Do tego jeszcze zahaczający o przestępstwo nacisk na śmiercionośne kraksy...

A więc w zasadzie wszystko.

A co jest takiego złego w sponsoringu?

Jak twierdzi artykuł, w kapitalizmie każde przedsięwzięcie ma swoją cenę. Każda przyjemność, nawet tak prosta jak radość ze ścigania się z innymi po torze, zredukowana jest do statusu reklamy.

I tak oto tak zwane tournée staje się starciem między coraz to bardziej pozbawionymi znaczenia markami. Twój niskiej klasy płyn do prania ściga się z paczką papierosów Astra albo nawet z Frittte...

No dobra, ale potem widzisz, jak się rozbijają.

I właśnie to stanowi problem. Gdyby nie perspektywa obejrzenia przypadkowej i spektakularnej przemocy, publiczność szybko straciłaby zainteresowanie...

Bo koniec końców oglądasz wyścig właśnie ze względu na kraksy tych wartych po 750 000 reáli bolidów.

Nie, jestem właściwie pewien, że lubię patrzeć na sam wyścig.

Jasne, tak myślisz, ale podświadomie pożądasz widoku nazw marek pochłanianych przez płomienie.

Może to i prawda w przypadku typowego, fabrycznego TipToppera, ale ty jesteś prawdziwym mechanicznym szurem. Żyjesz po to, żeby oglądać te turbosprężarki w akcji!

Chyba nigdy się nad tym aż tak nie zastanawiałem.

To dlatego, że nie podszedłeś do lektury krytycznie. Ale nie szkodzi, tego typu artykuły są właśnie po to, żeby ktoś mógł to zrobić za ciebie.

„Kim, wiedziałeś, że TipTop Tournée to tak naprawdę orgiastyczny rytuał kapitalistycznej destrukcji? Bo ja nie miałem pojęcia!”

„Mogę stanowczo powiedzieć, że nigdy nie przyszła mi do głowy podobna myśl, detektywie” – odpowiada porucznik, marszcząc brwi.

„Wielka szkoda. Myślałem, że lubię TipTop”.

„Wciąż możesz lubić, detektywie. To, że jacyś durnie napisali artykuł, nie znaczy jeszcze, że mają rację”.

„Gdybym miał się założyć, postawiłbym, że nigdy nawet nie widzieli wnętrza silnika, o wyścigu już nie wspominając. Traktowałbym wszystko, co tam napisali, z dużą rezerwą”.

„Ciekawe, co jeszcze stanowi tylko metaforę życia w kapitalizmie”.

„Podejrzewam, że większość rzeczy, jeśli wierzyć młodym ludziom, którzy napisali ten artykuł”.

„Kim, w tym artykule twierdzą, że nikt tak naprawdę nie ogląda TipTop Tournée ze względu na sam wyścig”.

„Och, daj spokój. Czyżby artykuł umiał czytać ci w myślach?”

„Nie, w zasadzie nie”.

„No więc właśnie. Nie ma sensu przejmować się pretensjonalnym bełkotem jakichś wyrostków”.

„On sam zdaje się tak myśleć”.

Porucznik wzdycha. „Jest taki typ młodzieży, któremu się zdaje, że jak przeczytał książkę czy dwie, to nagle rozumie tajemną strukturę rzeczywistości...”

„Kim, nie uwierzyłbyś, jak fatalnie napisane są niektóre z tych artykułów”.

„Wyobrażam sobie. Coś mi mówi, że nie ma zbyt wielu młodych komunistów rwących się, żeby napisać coś o TipTopie do La Fumée...”

Do kogo ty to niby mówisz, artykule? Zapomniałem więcej o systemach wtrysku paliwa, niż ty się kiedykolwiek dowiesz.

Wierz sobie, w co chcesz, ale twoja fascynacja maszynami, których nigdy w życiu nawet nie dotkniesz, stanowi książkowy przykład fetyszyzmu towarów...