Wewnętrzne imperium · Kwestie umiejętności

Zbieg okoliczności? Jesteś pewien? A co jeśli La Puta Madre potajemnie manipuluje tobą w czasie tego śledztwa? Co, jeśli celowo wymazał ci pamięć?

Wszystko wydarzyło się dokładnie tak, jak się obawiała. Tyle że to nie ty ją zastrzeliłeś.

Jak byś nie wyglądał, nie czujesz się jak zabójca na zlecenie.

Myśl ta uspokaja twoje nerwy. Dziennik przestaje ci się trząść w dłoni.

To dobre, pragmatyczne podejście.

Może to dawny ty? A może była po prostu paranoiczką...

A więc miałeś ją znaleźć, nawet niezależnie od śledztwa? Na żądanie M? Nie, nie zrobiłbyś czegoś takiego. To musi być pomyłka.

Jest tam coś jeszcze. Musi być. Ale... to jak grzebanie ręką w mętnej wodzie. Szperasz, szperasz i nic nie znajdujesz...

Tylko ciekawość mogłaby wytłumaczyć przekroczenie tej granicy. Może tam jest skarb? Biały aligator? Rtęciowa fontanna?

Poza tym jeśli ich nie otworzysz, to nigdy się nie dowiesz, co jest za nimi.

Czujesz na sobie spojrzenia ludzi obserwujących cię z wychodzących na podwórze okien.

Nawet mrok wstrzymuje oddech w tym mieszkaniu.

To oda do wyrażania samego siebie.

J-j-jest tam k-kto?

To tak jak ta kobieta w elektronicznym dzwonku... Duch w obwodzie...

Jesteś tam zupełnie sam, błąkasz się po zniszczonym pustkowiu, wołając w noc. Nikt jednak nie odpowiada, słyszysz tylko szum niewidzialnych maszyn...

Dziwnie kojąca jest dla ciebie myśl, że głosy te płyną przez powietrze, dopóki ich nie uchwycisz swoją metalową antenką, jak świetliki...

Przez umysł przebiegają ci obrazy twojego roztrzaskanego o bruk ciała. To niebezpieczne.